وقتی بایرن مونیخ دو بازی پیاپی را نبرد، می‌دانید که بعدش چه اتفاقی خواهد افتاد. به‌خصوص در یک بازی نمایشی شنبه شب، در مقابل حریفان خوب داخلی که قهرمانان را در بهترین حالت خود قرار می‌دهند. این هفته‌ای پر از ناکامی، در داخل و خارج از قاره، در دو بازی خارج از خانه بود. در هر دو مورد، آن‌ها غافلگیر شده بودند، سریع‌ترین گل فصل بوندسلیگا را در آوگسبورگ دریافت کرده بودند و در کمتر از ۹۰ ثانیه در استاوانگر ۱-۰ عقب افتاده بودند.
حضور کم‌رنگ وینست کمپانی در کنار خط در آلیانز آرنا، که تقریباً بی‌حرکت روی نیمکت نشسته بود و تیمش گل‌های فراوانی را به ثمر می‌رساند، هیچ ربطی به ناراحتی ناشی از شروع کند تیمش نداشت. مدیر ورزشی، مکس ابرل، که در کنفرانس مطبوعاتی پس از بازی به جای مربی صحبت کرد، توضیح داد که این مربی بلژیکی بیمار بوده است، علاوه بر مشکل فعلی لگن کمپانی که جابجایی او از رختکن به کنار زمین را کند و ناراحت‌کننده کرده بود.
خوب بود که او هر بار که تیمش گل می‌زد، از جایگاهش بلند نمی‌شد، وگرنه صبح روز بعد بسیار دردناک بود. این همان چیزی بود که کیکر از آن به عنوان « بازی تمرینی در آلیانز آرنا » یاد کرد. اگر دروازه‌بان مائرتن واندووردت عملکرد خوبی نداشت، شکست رکورد باشگاهی لایپزیگ – باخت ۷-۰ مقابل منچسترسیتی سه سال و نیم پیش – به راحتی پشت سر گذاشته می‌شد. این یک قتل‌عام بود.
برای لایپزیگ و مربی‌شان، مارتین دمیچلیس، بازیکن سابق بایرن، این یک تلنگر واقعی بود. واکنش رسانه‌ها نیز همین بود، احساس ناامیدی از اینکه یک رقیب فرضی بایرن می‌توانست اینقدر کم مقاومت نشان دهد. با این حال، باید این نکته را نیز در نظر گرفت که بایرن در بهترین حالت خود بود؛ عصبانی، تحریک‌پذیر و به عمل واداشته شده توسط یک چالش بالقوه که احساس می‌کردند مجبورند ثابت کنند که چندان جدی نیست.
این یک تخلیه خشمگینانه ناکامی در سطوح مختلف بود؛ نیاز به دفاع از مانوئل نویر پس از اشتباه زودهنگام او در آوگسبورگ، مقیاس صنعتی فرصت‌های از دست رفته در آن بازی، تحقیر نیمه اول توسط وایکینگ در اواسط هفته، دریافت گل تساوی دیرهنگام پس از بازگشت و کارت قرمز مایکل اولیس (ابرل به یاد ماندنی کاپیتان وایکینگ، زلاتکو تریپیچ را «آشغال» نامید زیرا او به طور سیستماتیک هافبک فرانسوی را تا جایی تحریک کرد که دو کارت زرد دریافت کرد، دومی برای پرتاب آرام توپ به صورت تریپیچ، که باعث شد دومی خود را به زمین بیندازد).
و آن احساس از همان ابتدا چگونه بیرون ریخته شد. هری کین در ثانیه‌های اولیه واندووردت را به چالش کشید، اما این فقط یک مهلت موقت برای مهمانان بود. لوئیس دیاز با پاسی از یوشوا کیمیش به سمت مرکز دفاع لایپزیگ یورش برد و در دقیقه ۱۲ بایرن را پیش انداخت. این کلمبیایی قبل از نیمه وقت با یک پاس عالی برای الکساندر پاولوویچ در حال پیشروی، گل دوم را ساخت، و درست بعد از یک حرکت تیمی خیره‌کننده که با پاس کین برای اولیس به پایان رسید تا او با اقتدار گلزنی کند.
این یک نمایش بود. حرکتی که منجر به گل پاولوویچ شد با پاس کین به سمت چپ از موقعیت کوارتربک، شاید ۱۰ تا ۱۵ متر جلوتر از محوطه جریمه خودش آغاز شد. در نیمه دوم دیاز کاملاً در مرکز توجه قرار گرفت، پاس کین را دریافت کرد، به داخل پیچید و توپی را به گوشه دورتر زد، سپس با دویدن طولانی از سمت دیگر برای تکمیل هت‌تریک خود – شاید نه هت‌تریک کامل، اما شاید هت‌تریک کامل لوئیس دیاز از مرکز، از سمت چپ و یک دویدن طولانی برای اتمام. اولین گل‌های او در بوندسلیگا از ماه اوت با حالتی گرسنه به ثمر رسید.
این نسخه از دیاز در مقابل آرسنال با محرومیت اولیس مورد نیاز خواهد بود، و نسخه نتیجه‌گرا بایرن نیز پیش‌فرض خواهد بود، با این بازی که از این نظر یک گرم کردن عالی است، حتی اگر لایپزیگ مطیع‌تر از حد انتظار بود. هیچ‌کس در مونیخ اولین شکست فصل گذشته خود را، ۱۱ ماه پیش، فراموش نکرده است، زمانی که آرسنال یک دنده بالاتر رفت و در یک نمایش کامل نیمه دوم در ورزشگاه امارات که منجر به پیروزی ۳-۱ شد، نشان داد که چقدر خوب شده است. ابرل گفت: «ما خاطرات آن بازی را داریم و می‌خواهیم این خاطرات را به انرژی در این چهارشنبه تبدیل کنیم.»
البته، این حس وجود دارد که همه اینها فقط مشت‌زنی در سایه است، در مرحله گروهی که انتظار می‌رود بایرن و آرسنال با اطمینان از ۸ تیم برتر صعود کنند. با این حال، هر معیاری از اینکه کجا هستند و به کجا می‌روند مفید است. حتی اگر این یک وضعیت برد یا حذف نبود، بازی شنبه می‌توانست شروع فصل برای دیاز باشد که، همانطور که کیمیش گفت، برای تیمش بسیار ارزشمند است زیرا او بیشترین احتمال را برای دویدن پشت دفاع دارد؛ بیشتر از کین، اولیس، یا هر یک از هافبک‌هایشان.
کیمیش ادامه داد: «او فصل گذشته اعداد باورنکردنی برای ما به ارمغان آورد» (۲۲ گل و ۱۷ پاس گل در بوندسلیگا و لیگ قهرمانان) – و این شروع دوباره بود. حتی در این مرحله اولیه، نشانه‌ها لازم هستند و پس از لایپزیگ، آرسنال بعدی بایرن است.
« نکات بحث
• بایرن آخر هفته را در صدر جدول به پایان رساند – جلوتر از بوروسیا دورتموند به لطف اختلاف گل بسیار بهتر، که از قبل به دست آمده بود – به دلیل اولین شکست فصل صدرنشین قبلی فرایبورگ، در بعدازظهر یکشنبه در بایر لورکوزن. تیم یولیان شوستر در بای‌آرنا پیش افتاده بود، با دراخیر شرهانت که در اوج آمادگی بود و به یک حرکت تیمی روان پایان داد، اما لورکوزن در شاید اولین آزمون واقعی خود در خانه پاسخ داد. ابراهیم مازا درخشان به سرعت بازی را مساوی کرد و سپس در نیمه دوم پاس گل پیروزی را به پاتریک شیک داد – که اکنون در هر شش بازی ابتدایی فصل گلزنی کرده است – با یک پاس گل عالی. مازا به DAZN توضیح داد که چگونه فرار او از دست چند مدافع فرایبورگ مستقیماً از دوران کودکی‌اش در برلین آمده بود. «فقط بازی در قفس، فقط بداهه‌پردازی و رفتن برای آن.»
• نیکلاس فولکروگ، که برای پنجمین بازی پیاپی گلزنی کرد و دو گل او وردر برمن را از شکست ۲-۰ به تساوی با پادربورن بازگرداند – سومین بازی متوالی که وردر از کسر دو گل ریکاوری کرده و یک امتیاز یا بیشتر کسب کرده است – در صدر جدول گلزنان قرار دارد. دنیل تیونه پس از آن در مورد اینکه چگونه مهاجم (شاید دوباره به زودی؟) آلمان در حال ارتقای استانداردهای اطرافیانش است – از جمله خود مربی – صحبت کرد. «نیکلاس انتظارات زیادی از مربی دارد. این فقط مربوط به کاری که او در زمین انجام می‌دهد نیست، بلکه مربوط به اتفاقاتی است که در رختکن می‌افتد. نیکلاس هرگز آنقدر مغرور نیست که از تلاش اضافی دریغ کند.»
• عملکرد خسته‌کننده دورتموند در تساوی بدون گل مقابل یونیون در برلین، دومین بازی بدون گل متوالی بود، اما هم‌تیمی‌شان در لیگ قهرمانان، اشتوتگارت، در وضعیت بدتری قرار دارد و با شکستی در هامبورگ که در آن فرصت‌های فراوانی را از دست دادند، در ۶ تیم پایین جدول گیر کرده‌اند. دنیز اونداف با ناراحتی گفت: «ما در حال حاضر یک تیم برتر نیستیم.»