سه سال پیش، ویدیویی از اردوی تیم زیر ۱۵ سال آمریکا وجود دارد که سر شما را به گردش در میآورد. این یک جلسه تمرینی عادی برای پسران در زمین است، به جز یکی از آنها که قدش کوتاهتر و سنش یکی دو سال کمتر از بقیه است و برای اولین بار با تیم ملی تمرین میکند. آیا پسر عصبی است؟ نه. پاسی به داخل محوطه جریمه شناور میشود و او دویدنش را تنظیم میکند، سعی میکند زیر توپ برود، اما توپ برای رسیدن سر ۱۳ سالهاش خیلی بالا است. او حتی نمیدود. در حالی که سانتر از بالای سرش میگذرد، مانند سوپرمن به جلو شیرجه میزند و پاشنه خود را پشتش میچرخاند و با ضربهای عقربی توپ را میگیرد که مستقیماً به سمت همتیمیاش میخورد و یک پاس گل کارتونی را رقم میزند. این کاوان سالیوان است: بازیکنی که حرکت بعدیاش به سختی قابل پیشبینی است، شاید حتی برای خودش. همین امر باعث میشود پیشبینیها در مورد او شگفتانگیزتر شوند. تا الان، شاید درباره او شنیدهاید. از کودکی توسط استعدادیابها زمزمه میشد، قبل از اینکه حتی یک دقیقه به عنوان حرفهای بازی کند با منچستر سیتی قرارداد بست تا در روز تولد ۱۸ سالگیاش به این تیم بپیوندد. سالیوان جوانترین بازیکنی شد که در تاریخ لیگ برتر فوتبال آمریکا (MLS) در ۱۴ سالگی اولین بازی خود را انجام داد. اما پتانسیل خام در آن سن معنای زیادی ندارد: ستاره کودکی که رکورد او را شکست، کسی نبود جز فردی آدو، بزرگترین داستان هشداردهنده فوتبال آمریکا. برای دو سال وسوسهانگیز پس از حرفهای شدن، سالیوان بیشتر یک پیشگویی بود تا یک بازیکن، و در نیمکت فیلادلفیا یونیون رشد کرد. اما این تابستان، او فرصت خود را پیدا کرد و در چند بازی اخیر که شروع کرده بود، به سرعت و به طور محسوسی به ستارهای که وعده داده شده بود، تبدیل شده است. ما بالاخره دادههای واقعی در مورد سالیوان داریم و بسیار، بسیار هیجانانگیز است. صرفاً حضور در زمین، نشانه امیدوارکنندهای است. از ۱۰ نوجوان که بیشترین دقایق بازی را از سال ۲۰۱۵ در MLS کسب کردهاند، هشت نفر به لیگهای برتر اروپا رفتهاند - با درجات مختلف موفقیت. سالیوان هنوز آنجا نیست اما او با اختلاف بیشترین دقایق را در بین ۱۶ سالههای این دوره داشته و در رده دوم نزدیک به آدری مهدی، ۱۷ ساله که در حال حاضر هافبک نیویورک رد بولز را رهبری میکند، در رده سنی بالاتر قرار دارد. یکی دیگر از شاخصهای پیشرو، میزان اعتماد همتیمیهایش به او است. جیم کرتین، اولین مربی سالیوان در یونیون، گفت: «مهم نیست چند سال داری، وقتی تمرین شروع میشود و بازیکنان توپ را به تو میدهند، این نهایت نشانه احترام است. «در عرض ۱۰ ثانیه از اولین جلسه تمرینی، توپ را به او دادند.» این در بازیها نیز صادق است. سالیوان ۱۰.۳ درصد از توپهای تیمش را لمس میکند، که بیشترین میزان در بین وینگرهای نوجوان MLS در حداقل یک دهه گذشته است. نفر دوم آلفونسو دیویس، بازیکن فعلی بایرن مونیخ، بهترین بازیکن بومی است که این لیگ تاکنون تولید کرده است. سپس البته اعداد برجسته وجود دارد - چهار گل و سه پاس گل در MLS در این فصل. هفت گل و هفت پاس گل در تمام رقابتها. سه گل و سه پاس گل در پنج بازی اخیرش. اینها آمارهای پر سر و صدا هستند، اما اعداد زیربنایی تاکنون به همان اندازه روشن به نظر میرسند: ۰.۴۸ گل مورد انتظار و پاس گل در هر ۹۰ دقیقه، چهارمین رتبه را در بین نوجوانان MLS با حداقل ۱۰۰۰ دقیقه بازی کسب کرده است، یک پله پایینتر از جان دوران، که رکورد انتقال لیگ را هنگام انتقال به استون ویلا در ۱۹ سالگی شکست. آمار پیشرفتهتر به عمق بازی سالیوان میپردازند. رتبهبندی بازیکنان در futi، یک برنامه آمار فوتبال که من در ایجاد آن همکاری داشتم، از مدلی به نام ارزش مالکیت استفاده میکند تا تخمین بزند هر لمس توپ چقدر احتمالات گل تیمها را تغییر میدهد، به طوری که یک پاس خطشکن در میانه زمین، یک دفع توپ از خط دروازه یا یک دریبل در کناره زمین، همگی از نظر تأثیر مورد انتظار بر نتیجه، قابل جمعبندی هستند. این برنامه این مقادیر را بر اساس نحوه بازی تیم بازیکن با و بدون او تنظیم میکند، سپس رتبه را در نقش تاکتیکی مشتق شده از دادههای او مقیاس میکند. بر اساس رتبهبندی futi، سال ۲۰۲۶ سالیوان دومین رتبه برتر در بین نوجوانان MLS در تاریخ است، که تنها پس از جیانلوکا بوسیو، کاپیتان فعلی ونتزیا در سری آ، زمانی که سه سال بزرگتر بود، قرار دارد. بهترین ۱۶ ساله MLS که این لیگ تاکنون دیده است، نه تنها دقایق و گلها را کسب میکند - او به تیمش در سراسر زمین کمک میکند. هنگام تلاش برای توصیف یک وینگر چپ پای کوچک و پیشرس که عاشق اجرای ترفند است، خیلی آسان است که به مقایسه ناعادلانهترین مقایسه تاریخ روی بیاوریم، با این حال این یک واقعیت مستند است که سالیوان بازی خود را بر اساس لیونل مسی الگوبرداری کرده است (نکته الزامی: ما نمیگوییم سالیوان توانایی مشابهی با آرژانتینی دارد). وقتی سالیوان اولین گل حرفهای خود را با بریدن به داخل و پیچاندن یک توپ قطری به سمت فولبک چپ در حال پیشروی و سپس تمام کردن یک پاس رو به عقب از نقطه پنالتی به ثمر رساند، نمیشد مسی را با جوردی آلبا ندید. با این حال، سالیوان به اندازه مسی در مرکز بازی نمیکند. مدل سبک بازیکن futi او را به عنوان یک «پلیمیکر کناری» طبقهبندی میکند؛ بازیکنی هجومی که دوست دارد توپ را در نزدیکی خط لمس جمع کند و سپس خطوط را بشکند و برای همتیمیها موقعیت بسازد. او از نوع بازیکنانی است که توپ را به پا میگیرد و به طور متوسط فقط ۶.۲ دریافت پیشرو در هر ۹۰ دقیقه دارد و در صدک ۱۹ در بین بازیکنان کناری از نظر مستقیم بودن پاسهایی که دریافت میکند قرار دارد، به این معنی که او زیاد در عمق حرکت نمیکند. آنچه او در عوض انجام میدهد، عمدتاً دریبل زدن است. سبک سالیوان با توپ کمتر شبیه مسی جوان است و بیشتر شبیه قهرمان کودکی دیگرش، الکسیس سانچز: باسن پایین، آرنجها بیرو
