ریو انگومو‌ها به نظر می‌رسد که قرار است محصول جوان برجسته بعدی لیورپول باشد، اما او در مقایسه با دیگر نوجوانان هیجان‌انگیز آکادمی این باشگاه در چه جایگاهی قرار می‌گیرد؟
این بازیکن ۱۸ ساله سه‌شنبه شب در پیروزی بازگشتی لیورپول در لیگ قهرمانان برابر ویارئال، با ثبت دو پاس گل، نمایشی چشمگیر دیگر را به نمایش گذاشت و هواداران آنفیلد در مورد آنچه که این وینگر می‌تواند به دست آورد، هیجان‌زده هستند.
در اینجا ۱۰ نوجوان برتر که برای لیورپول بازی کرده‌اند و به آنچه دست یافتند، آورده شده است.
۱۰. ریو انگومو‌ها
انگومو‌ها هنوز فقط ۱۸ ساله است، اما نشانه‌ها بسیار امیدوارکننده به نظر می‌رسند.
او سریع است، می‌تواند از حریف خود عبور کند و با تبدیل شدن به جوان‌ترین بازیکن لیورپول که در لیگ قهرمانان پاس گل می‌دهد، نشان داد که توانایی گلزنی نیز دارد.
استعداد خام او باعث می‌شود که هواداران لیورپول حق داشته باشند در مورد آینده هیجان‌زده باشند، اما بسیاری از پدیده‌های نوجوان به طور غیرمنتظره‌ای محو شده‌اند.
۹. تامی اسمیت
بیل شنکلی در توصیف مدافع میانی سرسخت خود گفت: «تامی اسمیت متولد نشده بود، او تراشیده شده بود.»
او یک ماه قبل از پایان جنگ جهانی دوم متولد شد و در ۱۵ سالگی به آکادمی لیورپول پیوست. دو سال بعد، او به اندازه کافی تحت تأثیر قرار گرفت که در تیم اصلی بازی کند.
اسمیت با ۶۳۷ بازی برای لیورپول، تمام جام‌های ممکن را کسب کرد. دو جام باشگاهی اروپا، چهار لیگ برتر، دو جام حذفی و دو جام یوفا بخشی از دوران سلطه لیورپول در دهه ۷۰ بود.
۸. استیو مک‌منمنان
فولر ممکن بود گل‌ها را به ثمر برساند، اما مک‌منمنان کسی بود که پشت پرده را هدایت می‌کرد.
مهارت او با توپ، او را به بخشی کلیدی از تیم لیورپول در دهه ۹۰ تبدیل کرد و او تنها ۱۸ سال داشت که اولین بازی خود را در تیم اصلی انجام داد.
این معرفی به اندازه دیگران در این لیست دراماتیک نبود، زیرا مک‌منمنان بیش از یک سال طول کشید تا اولین گل خود را به ثمر برساند، اما اهمیت او فقط افزایش یافت.
او در فینال جام اتحادیه ۱۹۹۵ به عنوان بازیکن ۲۳ ساله بازی کرد و نمایشی در حد بهترین بازیکن مسابقه داشت و هر دو گل لیورپول را به ثمر رساند. تماشای درخشش او در رئال مادرید بعداً تلخ و شیرین بود.
۷. جیمی کاراگر
رکورد ۷۳۷ بازی باید برای حضور کاراگر در این لیست کافی باشد، اما او همچنین در دورانی پر از جام برای باشگاه بازی کرد.
او در ۱۸ سالگی اولین بازی خود را انجام داد و در دوران جوانی از اورتون به لیورپول پیوست و قبل از ۳۰ سالگی، عضوی ثابت از تیم اصلی بود.
در فصل سه‌گانه لیورپول، او ۵۸ بازی انجام داد و بخشی از تیم لیورپول بود که بازگشت استانبول را رقم زد.
دوران حرفه‌ای بعدی او در ردز بدون شک نتوانست با سال‌های اولیه او همگام شود، زیرا کیفیت کلی تیم لیورپول کاهش یافت، اما او یک بازیکن قابل اعتماد و وفادار به یک باشگاه بود.
۶. یان کالاگان
کالاگان به عنوان رکورددار بازی در لیورپول، در این لیست قرار می‌گیرد.
او در لیورپول متولد شد و در سال ۱۹۵۹ به باشگاه پیوست و اولین بازی خود را در تیم اصلی زیر نظر شنکلی انجام داد.
آن زمان، لیورپول یک باشگاه دسته دومی بود. اما او به آنها در صعود در سال ۱۹۶۲ کمک کرد و او پنج قهرمانی لیگ، دو جام باشگاهی اروپا، دو جام حذفی و دو جام یوفا را با این باشگاه کسب کرد.
او همچنین یکی از سه نماینده لیورپول در تیم ملی انگلیس در جام جهانی ۱۹۶۶ بود و در بازی مرحله گروهی مقابل فرانسه حضور داشت.
۵. رحیم استرلینگ
استرلینگ می‌تواند برای بسیاری از هواداران لیورپول نقطه دردناکی باشد، زیرا بهترین دوران حرفه‌ای او برای رقبای قهرمانی باشگاه رقم خورد، اما حتی در دوران نوجوانی نیز برای ردز بسیار چشمگیر بود.
او در سال ۲۰۱۴ به عنوان "پسر طلایی" انتخاب شد، پس از اینکه به تیم اصلی لیورپول راه یافت و بخشی از تیم فصل ۲۰۱۳-۱۴ بود که با لغزش جرارد از قهرمانی در لیگ برتر باز ماند.
تا زمان ترک لیورپول، او ۱۲۹ بازی با ۲۳ گل و ۱۸ پاس گل انجام داده بود و تنها ۲۰ سال داشت که باشگاه را ترک کرد.
۴. ترنت الکساندر-آرنولد
از نظر توانایی فنی، شاید هیچ‌کس نتواند با الکساندر-آرنولد رقابت کند.
در حالی که بازیکنانی مانند دنی آلوز شرایط جدیدی را برای آنچه یک فول‌بک می‌تواند انجام دهد، تعیین کردند، الکساندر-آرنولد آن را به حداکثر رساند.
او در تیم‌های کلوپ آزادی عمل داشت تا به جلو حرکت کند و توانایی او در ارسال توپ به هر سانتی‌متری از زمین که دوست داشت، به او اجازه داد تا ۹۲ پاس گل در دوران حرفه‌ای خود در لیورپول به ثمر برساند.
انتقال به مادرید برای برخی از هواداران لیورپول خیانت به نظر می‌رسید، اما پس از التیام زخم‌ها، آنها یکی از بهترین بازیکنانی را که تا به حال از آکادمی کرکبی خارج شده‌اند، قدردانی خواهند کرد.
۳. رابی فولر
اگر دستاوردهای یک نوجوان را به تنهایی در نظر بگیریم، فولر در صدر قرار دارد. او همیشه برای کوپ‌تیز "خدا" خواهد بود.
این مهاجم در اولین بازی خود مقابل فولام در جام اتحادیه گلزنی کرد و سپس در بازی برگشت پنج گل به ثمر رساند، که نشان‌دهنده قدرت تهاجمی او بود.
او در اولین فصل خود در مجموع ۱۸ گل در تمام رقابت‌ها و سپس بیش از ۳۰ گل در سه فصل بعدی به ثمر رساند. او همچنین سهم بزرگی در قهرمانی لیورپول در جام حذفی، دو جام اتحادیه و جام یوفا در سال ۲۰۰۱ داشت.
فولر در لحظات بزرگ نیز حضور داشت و در فینال جام اتحادیه و جام یوفا به عنوان بخشی از سه‌گانه جام لیورپول گلزنی کرد.
۲. مایکل اوون
لیورپول تنها یک برنده توپ طلا در تاریخ خود داشته است و این جایزه به فارغ‌التحصیل آکادمی خود، اوون، اهدا شد.
این مهاجم که در چستر متولد شد، در ۱۲ سالگی به آکادمی لیورپول پیوست و در دوران نوجوانی به تیم اصلی راه یافت.
در مه ۱۹۹۷، او در اولین بازی خود در لیگ برتر گلزنی کرد و به جوان‌ترین گلزن تاریخ باشگاه تبدیل شد و در اولین فصل کامل خود، با کریس ساتون و دیون دوبلین برای کفش طلایی رقابت کرد.
او این موفقیت را در فصل ۹۹-۱۹۹۸ تکرار کرد و این بار با دوایت یورک و جیمی فلوید هاسلبنک هم‌امتیاز شد.
اما بهترین فصل او در پیراهن لیورپول، فصل ۰۰-۲۰۰۱ بود که در آن رهبر تیمی بود که جام اتحادیه، جام حذفی و جام یوفا را کسب کرد.
بیست و چهار گل در ۴۶ بازی، توپ طلا را برای او به ارمغان آورد، آخرین انگلیسی که آن را برد.
۱. استیون جرارد
یک جام لیگ برتر از مجموعه افتخارات او کم است، اما این تقریباً تنها انتقادی است که می‌توان به جرارد وارد کرد.
او در دوران نوجوانی اعتراف کرد که وقتی در پست هافبک مرکزی قرار گرفت، "خارج از پست و خارج از عمق" بود، اما وقتی برای فصل ۲۰۰۰-۱۹۹۹ به جای پل اینس ارتقا یافت، آن زمان بود که شروع به درخشش کرد.
حتی در دوران نوجوانی، او ویژگی‌های رهبری را نشان داد که باعث شد در ۲۲ سالگی کاپیتان شود، عنوانی که او برای ۱۱ سال حفظ کرد، و در مورد توانایی‌هایش با توپ، هیچ کاری بود که نتواند انجام دهد.
جرارد با قهرمانی در لیگ قهرمانان، سه جام اتحادیه، دو جام حذفی و یک جام یوفا در باشگاه دوران کودکی خود، به تمام پتانسیل اولیه خود دست یافت. یک قهرمان واقعی ردز.