مایکل کریک در خطر اخراج از منچستریونایتد قرار دارد و نام‌های معمول به عنوان جانشینان احتمالی او مطرح می‌شوند.
ادی هاو؟ آنتونیو کونته؟ یولیان ناگلزمان؟ همه آنها در دسترس هستند و روی کاغذ مربیان بهتری نسبت به آنچه یونایتد در حال حاضر دارد، هستند. اما آیا رفتن سراغ یکی از آنها صرفاً بیش از حد بدیهی نخواهد بود؟
ما به برخی پیشنهادات غیرمنتظره‌تر برای جانشینی کریک در صورت اخراج او نگاهی انداخته‌ایم.
تیاگو موتا
کمی عجیب است، موتا. شهرت‌ها در بالاترین سطح مربیگری می‌توانند به سرعت تغییر کنند.
زمانی منبع تمسخر جزئی برای ایده جسورانه او یعنی سیستم ۲-۷-۲، موتا با شاهکار خود در بولونیا آنها را به لیگ قهرمانان اروپا رساند و اعتبار خود را بیش از هر زمان دیگری افزایش داد.
اما او به جای هدایت بولونیا در آن رقابت اروپایی، به یوونتوس رفت. این یک فاجعه بود.
موتا در ماه مارس اولین فصل خود را در یووه اخراج شد و بیش از یک سال و نیم است که بیکار است.
اما در حالی که دوران او در تورین ممکن است یک اشتباه بوده باشد، موتا آینده‌ای بسیار درخشان به عنوان مربی داشت که صرفاً از کنار خط محو شود.
آوردن ایده‌های او به یک لیگ جدید می‌تواند همان چیزی باشد که او برای بازگشت به مسیر نیاز دارد. بدون شک این یک قمار خواهد بود، اما گاهی اوقات شما به کسی نیاز دارید که خارج از چارچوب فکر کند.
مارسلو بیلسا
حالا این موضوع در لیدز چندان خوشایند نخواهد بود، اما این مشکل منچستریونایتد نیست.
یک چیز قطعی است، بیلسا یونایتد را به دوندگی وامی‌دارد – و این همان چیزی است که آنها در حال حاضر به آن نیاز دارند.
دوران سه ساله او در اروگوئه پس از خروج از جام جهانی در تابستان به پایان رسید. در ۷۱ سالگی، او حق استراحت را دارد. اما او از آن دسته مربیانی است که همیشه اشتیاق کمک به فوتبال به نحوی را دارد.
و او تأیید سر الکس فرگوسن را در دوران حضورش در اتلتیک بیلبائو داشت.
سرجیو کونسیسائو
مانند موتا، کونسیسائو مربی‌ای است که نیاز به بازگشت به مسیر دارد.
این مربی ۵۱ ساله دوران هفت ساله موفقی را با پورتو داشت و سه قهرمانی لیگ را کسب کرد، اما او تنها نیم سال در شغل بعدی خود در آث میلان دوام آورد و حتی نتوانست آنها را به اروپا برساند.
پس از آن، او به لیگ حرفه‌ای عربستان سعودی رفت که معمولاً برای آینده‌ای در میان نخبگان اروپا خوب نیست.
کونسیسائو در پایان فصل گذشته الاتحاد را ترک کرد و منتظر فرصت بعدی خود است.
کونسیسائو با اولویت دادن به رویکرد پرس شدید، می‌تواند شدت را به یونایتد بیاورد. او همچنین قبلاً از علاقه به حداقل یکی از بازیکنان آنها ابراز کرده بود، زمانی که تیم میلان او با مارکوس رشفورد در سال ۲۰۲۵ مرتبط بود.
دیدیه دشان
زمانی بود که به نظر می‌رسید سران یونایتد شیفته ایده بازگرداندن گرت ساوتگیت به مربیگری باشگاه پس از موفقیت‌هایش در تیم ملی انگلیس بودند.
اما ساوتگیت تقریباً هرگز بازگشت به نیمکت مربیگری را رد کرده است. یونایتد ممکن بود برای او بیش از حد بزرگ باشد، اما این یک افسوس است.
نگران نباشید، INEOS. آیا کسی را می‌خواهید که با هدایت یکی از بالاترین رتبه‌بندی‌های فیفا برای مدت طولانی در این نقش قرار گیرد اما مدتی است که خود را با یک باشگاه آزمایش نکرده است؟ دشان را در نظر بگیرید.
معمار پیروزی فرانسه در جام جهانی ۲۰۱۸، دشان پس از دوره جام جهانی ۲۰۲۶ جای خود را به زین‌الدین زیدان داد.
هنوز در دهه پنجاه زندگی خود، زمان زیادی برای این مربی سابق موناکو، یوونتوس و مارسی وجود دارد تا اگر تمایل داشت چالش جدیدی را بپذیرد.
او در ماه مه گفت: «من در دسترس هستم و همه این را می‌دانند. من پس از جام جهانی بازنشسته نخواهم شد.»
او در دوران حضورش در تیم ملی فرانسه با بازیکنان بزرگ زیادی کار کرد و آنها را به طور مداوم به مراحل پایانی تورنمنت‌ها رساند.
اوله گونار سولسشر
به ما گوش کنید.
شباهت بین مشکلات کریک پس از یک دوره موقت موفق و سولسشر آشکار است.
پروژه‌های یونایتد پس از فرگوسن هرگز به درستی به ثمر نمی‌رسند. اما با نادیده گرفتن رالف رانگنیک، آنها در مورد مربیان موقت خوش‌شانس بوده‌اند.
چه می‌شود اگر آنها سولسشر را برای یک تقویت کننده شبیه به سال ۲۰۱۹ برگردانند و وقتی کارش تمام شد او را کنار بگذارند؟ سپس به طور نامحدود بین کریک و او جابجا شوند؟
ما فقط نصف شوخی می‌کنیم. چه اتفاقی می‌تواند اشتباه پیش برود؟