وای. از کجا شروع کنم؟ از آخرین پستم اتفاقات زیادی افتاده است؛ به جای اینکه سعی کنم بازی‌های معمولی اینتر میامی در پایان فصل عادی را مرور کنم، بیایید توجه خود را به اینجا و اکنون معطوف کنیم.

در زیر دو نکته برجسته من برای ورود به مرحله پلی‌آف آورده شده است. قصد دارم در آینده با جزئیات بیشتری در مورد آنها بنویسم و ​​مشتاقم که در طول فصل تعطیلات و در فصل مسابقات سال آینده و تغییر به برنامه پاییزی-بهاری، نظرات خود را در مورد همه چیزهای اینتر میامی به اشتراک بگذارم.

دفاع از قهرمانی جام MLS. هرون‌ها فصل عادی را با ۶۰ امتیاز به پایان رساندند - ۱۶ برد، ۶ باخت و ۱۲ تساوی - که برای جایگاه دوم در کنفرانس شرق و سوم کلی کافی بود ( لاس گرازاس در سال ۲۰۲۵ با ۶۵ امتیاز، ۱۹ برد، ۷ باخت و ۸ تساوی، سوم در هر دو کنفرانس شرق و MLS شدند). از نظر تئوری، میامی در اولین دور خود، سری بهترین از سه بازی مقابل تیم هفتم سیدنی‌نشین، کلمبوس کرو (۱۴ برد، ۱۵ باخت، ۵ تساوی، ۴۷ امتیاز) از مزیت بازی خانگی برخوردار خواهد بود، اما هرون‌ها در نیو استادیوم به طرز وحشتناکی ناکارآمد بوده‌اند و تنها در شش بازی از ۱۷ بازی پیروز شده‌اند. و، علیرغم رکوردشان، در هیچ مقطعی از این فصل اینتر میامی شبیه یک تیم در سطح قهرمانی به نظر نرسیده است؛ هرون‌ها برای جایگزینی اسطوره‌های غیرقابل جایگزین، جوردی آلبا و سرخیو بوسکتس، برای تطبیق با سه (۳!) سبک مربیگری پس از استعفای خاویر ماسکرانو و کادرش، هدایت مربی موقت گیومرو هویوس و ورود سرمربی جدید کیلی گونزالس، و برای ایجاد هویتی سازگار به دلیل مصدومیت‌ها و عملکرد ضعیف تازه‌واردان، دیوید آیاالا، ژرمن برترامه، فاکوندو مورا و سرخیو رگیلون، دچار مشکل شده‌اند.

هرون‌ها تنها در شش بازی از ۱۹ بازی آخر خود در تمام رقابت‌ها پیروز شدند و هفت بازی را مساوی کردند؛ گونزالس از زمان جایگزینی هویوس ۵ برد، ۲ باخت و ۳ تساوی کسب کرده است؛ این به اندازه روند ۶ برد و ۱ باخت که میامی در سال گذشته در پایان فصل داشت و سپس با پنج برد در شش بازی در پلی‌آف برای اولین بار جام MLS را بالای سر برد، الهام‌بخش نیست.

اگر لاس گرازاس بتوانند موفقیت سال گذشته را تکرار کنند، اولین تیم MLS خواهند بود که از سال ۲۰۱۱-۲۰۱۲ توسط لس آنجلس گلکسی به عنوان قهرمانی متوالی دست یافته‌اند. اما صادقانه بگویم، من خوش‌بین نیستم.

بیشترین ارزش مسی . مهاجم نمادین آرژانتینی پس از شکست ۱-۰ مقابل رودری و اسپانیا در وقت اضافه در فینال جام جهانی در ماه جولای، در رأی‌گیری برای بهترین بازیکن جام جهانی پس از رودری دوم شد؛ او در رأی‌گیری توپ طلا امسال پس از هری کین، کیلیان امباپه، لامینه یامال و رودری در جایگاه پنجم قرار گرفت. تنها دلیل برای اینکه فکر کنیم او ممکن است سومین جایزه بهترین بازیکن فصل خود را در لیگ برتر فوتبال آمریکا (MLS) کسب نکند، این است که رأی‌دهندگان ممکن است از تسلط او بر بالاترین لیگ ایالات متحده خسته شده باشند - اگر این اتفاق بیفتد، MLS هرگونه ادعای صداقت را در صحنه بین‌المللی از دست می‌دهد.

این لیگ روز پنجشنبه نامزدهای جوایز فردی خود را اعلام کرد؛ مسی با اواندر از اف سی سینسیناتی، گیلهرمه از هیوستون، هانی مختار از نشویل و کاوان سالیوان ۱۷ ساله، پدیده فیلادلفیا، همراه است. رأی‌دهندگان باید تأثیر کلی یک بازیکن بر تیمش را برای تعیین اینکه چه کسی با ارزش‌تر است در نظر بگیرند، اما سهم گل نیز شاخص خوبی است. و هیچ‌کس به ۴۳ سهم گل مسی در این سال (۲۶ گل، ۱۷ پاس گل) نزدیک نشد. مختار، بهترین بازیکن بهترین تیم امسال، نشویل، ۲۵ سهم (۱۷ گل، ۸ پاس گل) داشت. اواندر ۳۱ (۱۴ گل، ۱۷ پاس گل)، گیلهرمه ۲۶ (۱۶ گل، ۱۰ پاس گل) و سالیوان ۲۳ (۹ گل، ۱۴ پاس گل) داشتند.

در تاریخ ۳۱ ساله این لیگ، تنها دو بازیکن - مسی و پری‌کی (۱۹۹۷ و ۲۰۰۳) - دو جایزه بهترین بازیکن فصل را کسب کرده‌اند. برنده جایزه سال ۲۰۲۶ در طول مرحله پلی‌آف جام MLS اعلام خواهد شد، اما من شرط می‌بندم که نام مسی روی آن خواهد بود.