پنج سال، ۹۰ دقیقه و گلی به یاد ماندنی طول کشید تا کی سی کرنت اولین قهرمانی اندبلیواِساِل خود را کسب کند.
کرنت که با موجی از پیروزیها که با گل المپیکو ونسا دیبرناردو در دقیقه ۵۴ ایجاد شد، و با گل پیروزیبخش دبینیا در یک ضدحمله، جمعیت حاضر در ورزشگاه خانگی واشینگتن اسپریت را با نتیجه ۲-۱ در روز شنبه ساکت کرد.
اسپریت که در سوت پایان بازی دلشکسته بود، اکنون سه قهرمانی متوالی اندبلیواِساِل را از دست داده است.
گل دیبرناردو خیرهکننده بود؛ ضربهای از روی کرنر که به تیر دورتر دروازه نواخته شد و سندی مکاایور، دروازهبان اسپریت، مدافعانش و هیلی هاپکینز، مهاجم کرنت، که احتمالاً هدف دیبرناردو بود، را پشت سر گذاشت. بازیکنان و هواداران اسپریت از جاشوا انکارناسیون، داور بازی، خواستند که صحنه را برای بررسی مانعتراشی در ویایآر بازبینی کند، زیرا مکاایور احتمالاً توسط بازیکنان حریف محاصره شده بود. این بازبینی هرگز انجام نشد.
چه این ضربه مستقیماً به سمت دروازه زده شده باشد یا نه، این تلاش یکی از بهیادماندنیترین گلهای تاریخ قهرمانی اندبلیواِساِل خواهد بود. دیبرناردو در سن ۳۴ سالگی، مسنترین بازیکنی است که در تاریخ این لیگ در فینال گلزنی کرده و بعداً به عنوان بهترین بازیکن بازی (MVP) انتخاب شد.
فازهای اولیه بازی به جز یک حادثه که بر ادامه بازی تأثیر گذاشت، فراموشنشدنی بود: تکل خشن و پرسرعت لنِی رَوز، مدافع کرنت، بر روی ترینتی رودمن، مهاجم اسپریت، در دقیقه پنجم. این تکل باعث پرتاب شدن رودمن به هوا شد و به نظر میرسید که آرنج چپ او را مصدوم کرده است؛ مهاجم اسپریت که نزدیک بود گریه کند، بخش زیادی از نیمه اول را با درد آشکار سپری کرد و به نظر نمیرسید که کاملاً بهبود یافته باشد. رَوز به خاطر این تکل اخطار نگرفت.
این تنها لحظه فیزیکی بازی نبود. هیچ تیمی نتوانست در ۴۵ دقیقه اول که گاهی بیشتر شبیه به یک مبارزه قهرمانی بود تا یک مسابقه قهرمانی، ریتم معنیداری پیدا کند. انکارناسیون، که اولین فینال اندبلیواِساِل خود را قضاوت میکرد، بازی را با دقت بسیار بالایی اداره کرد و توقفهای مداوم بازی مشخصه اصلی فاز ابتدایی گاهی زشت بازی بود. از بسیاری جهات تقصیر او نبود: شروع پیامرسان از سوی کی سی و پاسخ متعاقب اسپریت اغلب او را مجبور به اقدام میکرد. ۱۹ خطای ترکیبی در نیمه اول بین دو تیم، بیشترین تعداد در هر نیمه از هر مسابقه قهرمانی اندبلیواِساِل در تاریخ این لیگ بود.
با این حال، به طور متناقضی، بازی با سرعت به پایان رسید. در وقتهای تلفشده نیمه دوم، کرنت گل پیروزیبخش خود را در یک ضدحمله به ثمر رساند. پس از بازپسگیری سرسختانه توپ پس از یک ضربه آزاد از سوی اسپریت در اواخر بازی، دبینیا، مهاجم کانزاس سیتی، از پشت خط میانی به سمت جلو یورش برد، تموا چاوینگا را که کاملاً آزاد بود نادیده گرفت و مکاایور را که ناامیدانه تماشا میکرد، پشت سر گذاشت و توپ را به تور چسباند.
لحظاتی بعد، رودمن – که به طرز عجیبی هنوز در بازی بود، نه تنها پس از تکل اولیه بلکه پس از برخورد پرسرعت بعدی با لورنا، دروازهبان کرنت – یکی از گلها را برای اسپریت جبران کرد. رودمن که ۱۰ یارد از دروازه دور شده بود، سر خود را به توپ تارا راد، سانترکننده اسپریت، زد و آن را به طرز عالی از بالای دستان کشیده شده لورنا به تور کناری دروازه فرستاد. پنج دقیقه بعدی – بازی در دقیقه ۱۰۲ به پایان رسید – آشفته بود اما اسپریت نتوانست گل تساوی را به ثمر برساند.
کرنت پس از شروعی کند، به خوبی توسط کریس آرمس، عضو سابق لیگ برتر فوتبال و تیم ملی آمریکا، مدیریت شد. آرمس در زمان انتصابش به طور گستردهای یک انتخاب بحثبرانگیز تلقی میشد، اما در اولین فصل خود، با شکست دادن گاتهام افسی و اکنون اسپریت، دو تیمی که بسیاری آنها را مدعی قهرمانی لیگ میدانستند، باشگاه را به اولین قهرمانی خود رساند.
برای اسپریت، این شکست ویرانگر است. آنها اولین باشگاه حرفهای آمریکایی – چه مرد و چه زن – هستند که از سال ۲۰۰۰ میلادی، سه فینال متوالی را از دست میدهند، مانند نیوانگلند رولوشن در لیگ برتر فوتبال که در اواسط دهه ۲۰۰۰ این اتفاق برایشان افتاد. اسپریت در پنج حضور خود در مسابقات قهرمانی، تنها یک بار در سال ۲۰۲۱ قهرمان شده است.
