شروع فوقالعاده لیدز یونایتد در فصل جاری لیگ برتر با پیروزی قاطعانه مقابل نیوکاسل یونایتد همراه بود تا وایتها به رده سوم جدول صعود کنند و شواهد بیشتری مبنی بر احتمال تلاش برای کسب سهمیه اروپایی در این فصل ارائه دهند. لیدز پس از یکی از چشمنوازترین نمایشهای فصل تا به امروز، نیوکاسل را شبانه روزی تحقیر کرد، شبی که ماتیاس یاسله درس سختی درباره چالشهایی که لیگ برتر میتواند ارائه دهد، دریافت کرد. لیدز از ابتدا تا انتها بازیکنان حریف را از نظر فیزیکی تحت فشار قرار داد و اکنون با دو پیروزی و دو تساوی از چهار بازی اول خود، در مکانهای سهمیه لیگ قهرمانان قرار دارد. شاگردان دنیل فرکه که با درخشش دومینیک کالورت-لوین هدایت میشوند، بدون شکست باقی ماندهاند. در مقابل، شروع درخشان یاسله در نیوکاسل در زیر نور ورزشگاه به طور ناگهانی متوقف شد. آنها بازی را واگذار کردند و همانطور که گفته شد، از نظر بدنی مغلوب لیدز شدند و با پیشرفت این شب چالشبرانگیز، چهره سرمربی آلمانی در کنار خط لمس در ورزشگاه الاند رود، خستهتر و خستهتر میشد. فراموش نکنید که این اولین شکست آنها تحت هدایت یاسله بود. بنابراین شاید مهم باشد که در این لحظات زیاد واکنش نشان ندهیم؛ اما نحوه این باخت قطعاً دردناک خواهد بود. با تشویق پرشور هر دو گروه از هواداران که فضایی فوقالعاده را زیر نور ورزشگاه الاند رود ایجاد کرده بودند، این لیدز بود که بازی را روشن آغاز کرد. اولین موقعیت واقعی نصیب میزبان شد، زیرا جیمز جاستین و جیدن بوگل به طرز فوقالعادهای ترکیب شدند و تنها واکنش سریع دروازهبان، لوکاش هورنیسک، مانع از گل شدن ضربه هوشمندانه بوگل در گردش شد. اما در سمت دیگر، نیوکاسل در پشت خط دفاعی لیدز فضا پیدا میکرد. با این حال، ریتم آنها با خروج نیکو گونزالس که در دقایق ابتدایی ضربه سنگینی به سرش خورده بود و در نیمه اول برای تعویض با تشخیص ضربه مغزی خارج شد، مختل شد. این به لیدز کمک کرد تا دوباره momentum را به دست آورد. بوگل به طرز شگفتآوری خطرناکترین تهدید تهاجمی لیدز بود زیرا او دوباره از راه دور هورنیسک را به چالش کشید و با نزدیک شدن به پایان نیمه اول، حس میکردید که میزبان بیشتر احتمال دارد گل اول را به ثمر برساند. این لحظه درست پس از گذشت نیم ساعت از بازی فرا رسید، زیرا ضربه آئو تاناکا به عنوان گل به خودی لوئیس میی اعلام شد. و در حالی که در گل اول شانس وجود داشت، در گل دوم لیدز تنها دو دقیقه بعد هیچ شانسی وجود نداشت، زیرا پاس اشتباه استور در نیمه خودی توسط بوگل ربوده شد. باز هم میزبان از سمت راست به خوبی استفاده کرد و سانتر دقیق جاستین با ضربه سر فوقالعاده دومینیک کالورت-لوین که از روی بوگل رد شد و وارد دروازه شد. ناگهان، لیدز کاملاً کنترل بازی را در دست گرفت و نیوکاسل درهم ریخته بود. میتوانست و شاید هم باید سه گل میزدند، زمانی که کالورت-لوین پس از اینکه هورنیسک به خوبی گابریل گودموندسون را پس از یورش او به محوطه جریمه حریف مهار کرد، یک واکنش فوقالعاده از خود نشان داد. در وقتهای تلف شده نیمه اول اوضاع حتی بهتر هم شد. کالورت-لوین در میان مدافعان نیوکاسل آشوب ایجاد میکرد و پس از اینکه او به پشت خط دفاعی نفوذ کرد، این بار خونسردی خود را حفظ کرد تا از اسون بوتمن عبور کند و توپ را از زیر هورنیسک رد کند تا نتیجه سه بر صفر شود. ماتیاس یاسله در کنار خط لمس، شوکه به نظر میرسید: و او تنها کسی نبود که اینطور بود. نیوکاسل به طرز غیرقابل توضیحی در نیمه وقت نیز درس نگرفت. آنها خوش شانس بودند که گل چهارم را دریافت نکردند، زمانی که بوتمن آخرین بازیکنی بود که نزدیک دروازه خودی در مالکیت توپ گیر افتاد، و آنتون اشتخ احتمالاً در انجام کار بهتر مقصر بود زیرا توپ را به تور کناری زد. اما خیلی طول نکشید تا لیدز سرانجام گل چهارم خود را به ثمر رساند. بازیکنان حریف در پرتاب اوت بلند اتان آمپادو اشتباه کردند تا نوآ اوکافور به اندازه کافی وقت داشته باشد تا ضربه دقیق خود را از هورنیسک عبور داده و به گوشه پایین دروازه بزند. ورزشگاه الاند رود - حداقل سه چهارم آن - زنده شده بود. این بازی اکنون به یک جشن تبدیل شده بود و هواداران میزبان خواستار گل پنجم بودند. گل پنجم در نهایت هرگز به ثمر نرسید، اما جو ورزشگاه را خراب نکرد. همچنین گل دیرهنگام بازیکن تعویضی، بازومانا توره، که حداقل به هواداران نیوکاسل تسلی داد - اما آسیب مدتها پیش توسط لیدز که همچنان تحت تأثیر قرار میدهد، وارد شده بود.
