بیش از ۲۰ سال از آخرین بازی آرسنال در هایبری می‌گذرد، اما سفرشان به فلیت‌وود لیگ دو – و ورزشگاهی با همین نام – خاطرات خوشی را برایشان به ارمغان نیاورد، زیرا در ضربات پنالتی از جام اتحادیه حذف شدند.
آرون لوپالو-بی و ویکتور ژوکرس در وقت عادی گلزنی کردند، اما آرسنال با وجود بازی برتر، نتوانست گل پیروزی را به ثمر برساند، زیرا فلیت‌وود تا پایان جنگید. جی لینچ، دروازه‌بان، خونسردی خود را حفظ کرد و ضربه برونو گیمارائش را در ضربات پنالتی مهار کرد و سپس کانر هاوگتی نوجوان، گل پیروزی را به ثمر رساند و باعث هجوم دیوانه‌وار تماشاگران به زمین شد.
فلیت‌وود می‌خواست این مناسبت را به یک جشن تبدیل کند و قبل از بازی آتش‌بازی‌های فراوانی انجام شد که ابری از دود قرمز تند را در سراسر زمین پخش کرد. با این حال، به محض به صدا درآمدن سوت، سرگرمی به سرعت پایان یافت، زیرا پهپادی که بر فراز زمین پرواز می‌کرد، مایکل سالزبری، داور را مجبور به توقف بازی کرد.
دو تیم مجبور شدند در هوای سرد گرم بمانند و توپ را پاس می‌دادند در حالی که مقامات سعی در رفع مشکل داشتند. کارکنان فلیت‌وود از اینکه لحظه درخشششان با این اتفاق خدشه‌دار شده بود، عصبانی به نظر می‌رسیدند. پس از شش دقیقه، مقامات بازیکنان را به کنار زمین فراخواندند و با هر دو سرمربی صحبت کردند، قبل از اینکه پس از گفتگویی با یکی از اعضای پلیس محلی، بازی را از سر بگیرند و شعار «چه کسی با پهپاد احمق است؟» را پایان دهند. همه چیز خوب و سرگرم‌کننده بود.
سیساد او’نیل ۱۸ ساله اهل ایرلند شمالی توسط میکل آرتتا که مشتاق بود ببیند این نوجوان و هم‌تیمی‌هایش چگونه به بادهای شدید سواحل فایلد واکنش نشان می‌دهند، به میدان فرستاده شد. این مهاجم در حال حاضر ملی‌پوش است و چهار بازی ملی در کارنامه دارد. اگر این بازیکن تازه‌کار نشانه‌ای از این بود که این رقابت برای توسعه استفاده می‌شود، آنگاه شروع بازی کای هاورتز و ژوکرس نشان داد که هیچ امیدی برای شوک وجود ندارد.
مارتین زوبیمندی سه ماه پیش در فینال جام جهانی بازی کرد و با چنین کیفیتی در خط میانی، جای تعجب نداشت که آرسنال مالکیت توپ را در اوایل بازی در اختیار داشت، اما تهدیدی برای دروازه فلیت‌وود ایجاد نکرد. این به اعتماد به نفس در میان بازیکنان میزبان اجازه داد تا رشد کند، زیرا آنها با بازی مستقیم، مهمانان را برهم زدند.
اگر آرتتا می‌خواست جوانانش را آزمایش کند، آنگاه ناپختگی مارلی سالمون توسط لوپالو-بی، که به صورت قرضی از فولام آمده بود، آشکار شد. او در این فصل در دسته چهارم در حال یادگیری حرفه خود بود و مهارت‌های استفاده از بدن خود را در برابر مدافع، چرخیدن و نگه داشتن بازیکن ۱۷ ساله را به کار گرفت و قبل از اینکه توپ را از زیر ایلان مسلیه عبور دهد تا برای دومین بار در شب، هیجان را به ورزشگاه بیاورد.
این منجر به دعوتی از سوی فلیت‌وود برای آرسنال شد تا آنها را از هم بگسلند. آنها عمیق دفاع می‌کردند و خوشحال بودند که توپ‌چی‌ها را به چالش می‌کشند تا کاری متفاوت انجام دهند، قابل پیش‌بینی بودند و نتوانستند شکاف‌های لازم را در برابر یک دفاع منظم و سازمان‌یافته پیدا کنند. نزدیک‌ترین فرصت آرسنال برای گل تساوی قبل از استراحت، با ضربه سر هاورتز بر روی ارسال مکس داومن از فاصله نزدیک به پایان رسید، در حالی که او می‌توانست بهتر عمل کند.
آرتتا آرسنال را زودتر از موعد به زمین فرستاد، با ورود مارتین اودگارد و بن وایت در تلاشی برای تغییر اوضاع. به هافبک نروژی دستور داده شد که تا حد امکان توپ را در اختیار داشته باشد و فوریت بیشتری به عملکرد تا کنون کند شده ببخشد. اودگارد از پست کوارتربک، محرک بود و انسجامی را که قبلاً غایب بود، فراهم کرد.
با این حال، این او’نیل بود که با حضور مایکل او’نیل، سرمربی ایرلند شمالی در سکوها، گل تساوی را به ثمر رساند. او مهارت خود را در جناح چپ نشان داد و سپس یک ارسال را انجام داد که ژوکرس توانست آن را وارد دروازه کند و آرتتای عصبانی را آرام و هواداران را هیجان‌زده کرد.
آرسنال در اوج بود و فلیت‌وود نمی‌دانست چگونه به امواج حملات واکنش نشان دهد. هوش اودگارد در مالکیت توپ، نوآوری‌ای را به ارمغان آورد که قبلاً در نیمه اول دیده نشده بود، زیرا توپ‌چی‌ها با باز کردن مدافعان «ارتش کاد» به طور منظم، کلاس خود را نشان دادند. هاورتز دو فرصت خوب در محوطه جریمه را از دست داد، اما فرصت‌های بیشتری نیز به وجود خواهد آمد.
با ۲۵ دقیقه باقی مانده، ابریچی ازه برای افزایش استعداد تهاجمی قابل توجه در نمایش آرسنال، که قصد داشت فلیت‌وود را مغلوب کند، معرفی شد.
شاگردان مت لولور همچنان استوار بودند و عمیق دفاع می‌کردند اما با قاطعیت. آنها در تمام طول بازی قوی بودند، که به وضوح داومن را آزار داده بود که پنج دقیقه مانده به پایان اخراج شد. بازیکن ۱۶ ساله پس از لگد زدن به هریسون نیل، هافبک دفاعی، باعث درگیری در کنار زمین شد و به سرعت سرنوشت خود را پذیرفت، اگرچه به نظر می‌رسید سختگیرانه باشد.
با عبور ساعت از ۹۰ دقیقه، وایت فکر کرد که پیروز شده است، اما لینچ با یک مهار باورنکردنی مانع او شد و کمی بعد در وقت اضافه نیز با مهار مشابهی در برابر ژوکرس، این کار را تکرار کرد.
این به دروازه‌بان اجازه داد تا برای ضربات پنالتی که در آن به یکی از قهرمانان تبدیل می‌شد، آماده شود.