یکی از بزرگترین بحثهای فوتبال انگلیس در دوران اخیر بر سر این بود که چه کسی از استیون جرارد، فرانک لمپارد و پل اسکولز بهترین هافبک خواهد بود. در اوایل دهه ۲۰۰۰، تیم ملی کشور سه تا از بهترین هافبکهای جهان را داشت، اما در بهکارگیری آنها در یک سیستم موفق دچار مشکل بود. از اواخر دوران اسون-گوران اریکسون تا روی هاجسون، هیچ مدیری نتوانست آن را به درستی انجام دهد. در نهایت، جرارد بعدها «نسل طلایی» انگلیس را «بازندگانی خودخواه» نامید و خلاصهای از اینکه چقدر در آن زمان اشتباه کرده بودند، ارائه داد. به امروز بیایید، و توماس توخل، سرمربی انگلیس، استخر انتخاب ستارهدار خود را دارد. پس از یک شکست دردناک در نیمهنهایی جام جهانی ۲۰۲۶ در برابر آرژانتین سرسخت، هواداران فوتبال در سراسر کشور به سرعت انگشت اتهام را به سمت عاملی برای سرزنش نشانه رفتند. یکی از اجزای کلیدی در شکست ۲-۱ ماه جولای در آمریکای شمالی، تصمیم تاکتیکی توخل برای تغییر به سیستم پنج دفاعه و دفاع در بلوک پایین برای بیش از نیم ساعت پس از گل اول آنتونی گوردون بود. در حالی که سرمربی سه شیرها با موفقیت از تغییر سبک در برابر مکزیک در آزتکا و نروژ در مرحله یک چهارم نهایی استفاده کرده بود، سادهلوحانه بود که فکر کنیم این نقشه در برابر لیونل مسی و همکارانش به همان روانی کار خواهد کرد. با این حال، اگر توماس توخل ۲۶ بازیکن خود را برای این تورنمنت بهتر انتخاب میکرد، احتمالاً میتوانست برنامه بازی را دوباره تغییر دهد، زمانی که به سرعت مشخص شد که کار نمیکند. این یک بهانه نیست - بلکه یک مشاهده است - انگلیس بازی را با یک دابل پیوت متشکل از الیوت اندرسون و نیکو اورایلی به پایان رساند، که مسابقات را در پست دفاع چپ آغاز کرده بودند. دو هافبک در نهایت عقب رانده شدند و در رقابت با تیم مصمم آرژانتین که با ماهیت درگیری آتشین تشویق شده بود، دچار مشکل شدند. با خارج شدن دکلان رایس از زمین پس از مصدومیت اجباری، «تمامکنندههای» انگلیس شایسته نیمهنهایی جام جهانی نبودند. در دورهای پس از گل اولشان در دقیقه ۵۵، انگلیس تنها ۱۲ درصد مالکیت توپ را برای بقیه بازی داشت - رقمی آنقدر پایین که تنها قطر در دوره مشابهی در این تورنمنت آمار نگهداری توپ ضعیفتری داشت. توماس توخل یک مربی سازگار است. سرمربی انگلیس در جام جهانی بیشتر از هر تیم دیگری در طول بازی تغییرات در ترکیب تیم را انجام داد (۲۰ مورد در ۷ بازی). درک بعدی او ممکن است این باشد که هافبک او کنترل کافی را ارائه نمیکرد، به همین دلیل بود که او احساس نیاز به تغییر و تحول در جستجوی یک دستور پخت عالی را داشت. در حالی که رایس، اندرسون و ستارهای چون جود بلینگهام سه نفری هستند که به عنوان بهترین هافبکهای انگلیس شناخته میشوند و همگی در سه فصل گذشته در معاملات انتقال بیش از ۱۰۰ میلیون پوند درگیر بودهاند، انگلیس باید به اشتباهات گذشته در طول بحث بدنام جرارد/لمپارد/اسکولز نگاه کند و تشخیص دهد که چه کاری نباید انجام دهد. چه چیزی را باید بعد بخوانید درامبی روز، گلهای دیرهنگام و مربیان تحت فشار: پنج نکته از مسابقات EFL آخر هفته دیگری از رقابتهای EFL در چمپیونشیپ، لیگ یک و لیگ دو، با رقابتهای محلی، گلهای دیرهنگام… در ظاهر، سه هافبک مورد علاقه فعلی سه شیرها متعادل به نظر میرسد. اما متأسفانه برای توماس توخل، این فوتبال باشگاهی نیست. بازیکنان باید در بهترین پستهای خود بازی کنند تا در یک تورنمنت بینالمللی موفق شوند - زیرا انگلیس در سال عادی فقط ۴-۶ هفته برای تمرین و کار روی انسجام تیمی خود فرصت دارد. انگلیس در جام جهانی فاقد یک کنترلکننده هافبک بود. الیوت اندرسون و دکلان رایس احتمالاً در یک پست مشابه یکدیگر بهترین هستند، همانطور که کوبی مینوی ستاره منچستریونایتد است. تیم نیازی به یک هافبک انتقالی دیگر ندارد - بلکه به یک «شماره ۶» نیاز دارد. نسخهای از رودری خودشان برای رساندن آنها به سطح بعدی، که گفتنش آسانتر از انجام دادن است. آدام وارتون گزینه آشکار است. شاید جیمز گارنر اورتون نیز مناسب باشد، اما بازیکن ۲۵ ساله با توجه به تواناییهای فنیاش در انتقال توپ، با گزینههای دیگر میتواند اضافی باشد. انگلیس فقط به یک «شماره ۶» نیاز دارد که در پست «شماره ۶» خود باقی بماند و در چند ماهی که دور از سنت جورج پارک هستند به یک هافبک هجومی تبدیل نشود. پیش از دیدار ۳-۲ انگلیس مقابل اسپانیا در روز شنبه، آنتونی گوردون این نکته را بیان کرد که این کشور میتواند شروع به بردن تورنمنتهای بزرگ کند اگر «تلاش برای تکرار اسپانیا» را متوقف کند. بازیای که دنبال شد به سخنان وینگر بارسلونا احترام گذاشت، زیرا سه شیرها هنگام بازی از عقب زمین دچار مشکل شدند و دو گل از طریق اشتباهات در این فرآیند دریافت کردند، اما در بازی مستقیم قاطع بودند. با این حال، انگلیس هرگز واقعاً تلاش نکرده است که اسپانیا را تکرار کند. تیم توماس توخل در جام جهانی در میانگین مالکیت توپ رتبه ۱۳ را داشت. در واقع، آنها هرگز کسی را جز خودشان تکرار نکردهاند، به همین دلیل است که آنها به شدت به بازسازی نیاز دارند. آنها باید بفهمند که میخواهند چه چیزی شوند. توخل همیشه هدفش تبدیل انگلیس به یک تیم لیگ برتری بوده است، اما یک نیروی تقویتی در خط میانی برای کنترل آنها قبل از حمله به تیم اضافه نکرده است. جام جهانی بار دیگر ثابت کرد که ستارهها نزدیک به هم هستند و این تیم در مسابقات قهرمانی اروپا ۲۰۲۸ در کنار حریف روز شنبه خود، اسپانیا، مدعی خواهد بود. این تیم در حال تکامل است، اما از زمانی که این مربی آلمانی در ژانویه ۲۰۲۵ کنترل تیم ملی را بر عهده گرفت، هیچ چیز به طور کامل به نتیجه نرسیده است. هری کین پس از شکست ۳-۲ مقابل اسپانیا به این موضوع اشاره کرد و به ITV Sport اعتراف کرد: «من قبلاً گفته بودم که در جام جهانی به سطوح خوبی رسیدیم اما نتوانستیم یک بازی کامل ۹۰ دقیقهای را ارائه دهیم. احتمالاً امروز ه
