برای لحظه‌ای، حس شد که ماتیلداز بازگشته است. الی کارپنتر در سمت راست زمین به تاخت و تاز پرداخت، توپ را در اختیار گرفت، پاسی را به هیلی راسو داد و سپس سانتر را به تیرک اول فرستاد تا سام کر آن را به گوشه دورتر بزند.
فقط این واقعیت را نادیده بگیرید که ۴۵ دقیقه طول کشید تا به آنجا برسند، که استرالیا از قبل ۲-۰ عقب بود و این یک لحظه نادر تهاجمی برای تیمی بود که در بیشتر بازی از حریف خود عقب بود، از نظر بدنی ضعیف‌تر بود، کندتر بود و شوت‌های کمتری زد.
با نزدیک شدن جام جهانی ۲۰۲۷ زنان، باخت ۴-۲ استرالیا به تیم جوان و در حال بازسازی آلمان در کارلسروهه، جدیدترین نشانه از این است که ماتیلداز برای رقابت در مسابقات سال آینده در برزیل چقدر کار دارد.
در حالی که تعدادی از بازیکنان اصلی از جمله مری فاولر، کیرا کوونی-کراس و آلانا کندی غایب بودند، ترکیب اصلی استرالیا بیش از ۱۰۰۰ بازی ملی داشت، از جمله سه بازیکن مسن‌تر کر، کیتلین فورد و راسو در خط حمله. در مقابل، آلمان تنها ۳۲۵ بازی ملی داشت.
البته این قابل تشخیص نبود. میزبان در عرض چند دقیقه کنترل بازی را در دست گرفت و استرالیا را به نیمه خودی عقب راند، زیرا آنها از طریق کورا زیکای و کلارا بوهل چشمگیر، که در دقیقه دوم اولین شوت جدی را زدند، از خط میانی و هر دو بال عبور کردند.
در عرض ۲۰ دقیقه، آلمان هفت شوت و استرالیا دو شوت داشت: یک ضربه پاشنه پا توسط کر از سانتر کارپنتر، و یک نگاه نادر به گل در دقیقه ششم توسط ایمی سیر، که پس از آن عمدتاً ناپدید شد.
خیلی طول نکشید که حمله بی‌امان آلمان نتیجه داد. یک سانتر عمیق از کارلوتا وامسر، مدافع کناری منچسترسیتی، در تیرک عقب توسط فرانتسکا کِت دریافت شد، که در هوا از کارپنتر پیشی گرفت و توپ را بالای مک‌کنزی آرنولد فرستاد تا ملیسا کوسلر آن را وارد دروازه کند.
این اولین گل ملی مهاجم دنور سامیت با شش بازی ملی بود و قبل از نیم ساعت، او نتیجه را دو برابر کرد. با حمله استرالیا به جلو، پرس هوشمندانه آلمان باعث شد الیسا سنس، هافبک، توپ را در مرکز زمین ببرد و به کوسلر پاس دهد، که از وینونا هتلی غافلگیر شده فرار کرد و استپ کاتلی را به سمت داخل برید و با شوت زمینی از کنار آرنولد عبور کرد.
تعداد شوت‌های آلمان در کنار ناامیدی‌های ماتیلداز افزایش یافت. یک پاس نیمه‌جان از فورد که برای کر بود، به راحتی قطع شد و کاپیتان با دست به پهلوهایش کوبید و به آسمان نگاه کرد، زیرا به سختی تمام نیمه اول توپ را لمس کرده بود.
پس خدا را شکر که کارپنتر بود. مدافع کناری باتجربه‌ترین و خلاق‌ترین بازیکن استرالیا است که فضاهایی را در پشت خط دفاعی آلمان پیدا می‌کند تا توپ‌های تیزی را به محوطه جریمه ارسال کند. سانترهای او جرقه روشن نادری در حمله کم‌رنگ دیگر بودند، به خصوص فورد و راسو که با مدافعان کناری با استعداد آلمان مشکل داشتند.
عمق حمله ماتیلداز تقریباً زودتر از موعد آزمایش شد، زمانی که کر، پس از لگد خوردن از هم‌تیمی سابق چلسی، سیوکه نوسکن، با صورت روی دستانش روی زمین افتاد و بازوبند کاپیتانی خود را در حالی که لنگان لنگان از زمین خارج می‌شد، درآورد. نیمکت با فعالیت نگران‌کننده‌ای منفجر شد زیرا آنها متوجه شدند چه کسی می‌تواند او را جایگزین کند.
در نهایت مهاجم گاتهام بازگشت، و ضربه سر او در وقت‌های تلف شده در پایان نیمه اول به هواداران ماتیلداز یادآوری کرد که شکاف بین این نسل طلایی و نسل بعدی با هر چرخه جام جهانی بیشتر می‌شود.
کمبود عمق استرالیا، به ویژه در حمله، با تعویض‌های جو مونتیمورو، سرمربی، در نیمه دوم برجسته شد. با جایگزینی کر، کاتلی، سیر و امیلی ون اگموند با هالی مک‌نامارا، کورتنی نوین، آلانا مورفی و لتیشیا مک‌کنا، شکاف تجربه بین‌المللی آشکار شد و ماتیلداز در تلاش برای ورود به سومین منطقه دفاعی آلمان، حفظ توپ یا ایجاد هیچ فرصت واضحی بودند.
در مقابل، تعویض‌های آلمان صرفاً سلطه آنها را تقویت کرد، به طوری که هر دو تعویضی، نیکول آنیومی و لیندا دالمن، خود را در موقعیت تک به تک با آرنولد یافتند پس از دفاع بی‌دقت استرالیا؛ گلر با نوک انگشتان و میخ‌های کفش خود توانست شوت‌های آنها را به تیرک یا بیرون بزند.
۱۰ دقیقه پایانی برای هر دو تیم باز شد، و کاملا کوور، مدافع میانی، با ضربه سر بلند خود نتیجه را ۳-۱ برای آلمان کرد، قبل از اینکه مک‌نامارا دو دقیقه بعد از وقت‌های تلف شده با پاسی دقیق از فورد، گل دوم را برای استرالیا به ثمر رساند.
البته نتیجه نهایی ۳-۲ پایدار نماند، زیرا نوسکن در دقیقه آخر با ضربه والی نیمه تمام به تور دروازه چسبید و اولین باخت پنجره بازی را به ماتیلداز تحمیل کرد و آخرین یادآوری از ملت‌هایی بود که شروع به سبقت گرفتن از آنها کرده‌اند.