دوماگوی ویدا (آ.ا.ک آتن) ما از این هنرپیشه اضافی «بازی تاج و تخت» در دوران طلایی کرواسی لذت بردیم. دیگر از این مدلها نمیسازند. با توجه به غیبت او در تیم جام جهانی ۲۰۲۶، بدون اینکه زیاد فکر کنیم، تصور کردیم که او به آرامی بازنشسته شده است. اما نه، این مدافع میانی در سن ۳۷ سالگی همچنان فعال است و از زمان پیوستن به آ.ا.ک آتن در سال ۲۰۲۲ بیش از صد بازی برای این تیم انجام داده است. دینامو زاگرب. دینامو کییف. بشیکتاش. آ.ا.ک آتن. این مرد عاشق این است که در مراحل گروهی/لیگ قهرمانان اروپا به عنوان طعمه توپ عمل کند. ذکر ویژه برای لوکا یوویچ، بازیکن سابق رئال مادرید که زمانی یک استعداد بزرگ بود و اکنون خط حمله تیم یونانی سوپر لیگ را رهبری خواهد کرد. انگولو کانته (فنرباغچه) لیگ عربستان به اندازهای وجود داشته که ما به بازیکنانی که برای یک پول سریع میروند و سپس دوران حرفهای خود را در اروپا بازسازی میکنند، عادت کردهایم. جردن هندرسون، گابری وگا، آیمریک لاپورت. لیست ادامه دارد. اما ما کاملاً انتظار داشتیم که آخرین بار کانته را زمانی که در سال ۲۰۲۳ چلسی را به مقصد الاتحاد ترک کرد، دیده باشیم. با توجه به اینکه او در دهه سوم زندگی خود بود و آشکارا کند شده بود، و با توجه به اینکه چیز زیادی برای دستیابی در فوتبال باشگاهی اروپا باقی نمانده بود، هیچ چیز دیگری برای او باقی نمانده بود جز اینکه مانند اسکروچ مکداک، گنجینهای از پول را در جده جمع کند. اما ما اشتباه میکردیم. کانته در ژانویه به اروپا بازگشت و حتی در تیم دیدیه دشان برای جام جهانی ۲۰۲۶ نیز حضور داشت. این لیست میتوانست کاملاً از بازیکنان فنرباغچه تشکیل شود، انصافاً. ادسون! ناتان آکه! میلان اشکرینیار! نلسون سمدو! مارکو آسنسیو! روملو لوکاکو! این ممکن است بهترین ترکیب از بازیکنان لیگ برتر ترکیه باشد. ماریو لِمینا (گالاتاسرای) قهرمانان همیشگی لیگ برتر، گالاتاسرای، انصافاً در این زمینه با فنر رقابت میکنند. در کنار بازیکنانی مانند ایلکای گوندوگان، لروی سانه، رافائل لئو، لوکاس توریرا و ویکتور اوسیمهن – که همگی در سال ۲۰۲۶ از چهرههای شناخته شده لیگ برتر ترکیه هستند – ماریو لِمینا، بازیکن سابق ساوتهمپتون و ولورهمپتون نیز حضور دارد. این بازیکن سرسخت که کارت زرد زیادی میگیرد، در واقع در دومین دوره حضور خود در پارک رم است و قبلاً در فصل ۲۰۲۰-۲۰۱۹ به صورت قرضی از ساوتهمپتون در آنجا بازی کرده بود. ساسا کالاژدزیچ (الایاسکی) شاید (یا شاید نه) مهاجم قدبلند ۱.۹۸ متری را به یاد بیاورید که در ۱۳ بازی برای ولورهمپتون مجموعاً دو گل در لیگ برتر به ثمر رساند. او چهار سال در این باشگاه بود و تنها در تابستان به طور دائمی جدا شد و پس از حضور قرضی در کمپین دوگانه اتریش که فصل گذشته برنده شدند، به الایاسکی پیوست. الایاسکی در بازی افتتاحیه خود با تیم ویدا، آ.ا.ک روبرو شد. نبردی که انگار از وستروس آمده بود. فلوریان تووان (لانس) ما مسیرهای شغلی کمتر پیموده شده را دوست داریم. تووان دو دوره عالی در مارسی، یکی قبل و یکی بعد از دوران فراموشنشدنی خود در نیوکاسل یونایتد، داشت. پس از آن، او دو سال در مکزیک با تیگرس اونال گذراند و سپس به یکی از قهرمانان محبوب اودینزه تبدیل شد. او تابستان گذشته به لانس پیوست و بخشی تأثیرگذار از تیمی بود که برای قهرمانی لیگ ۱ با پیاسجی رقابت میکرد، در حالی که او واقعاً بدشانس بود که در تابستان از تیم ملی فرانسه دشان جا ماند. این وینگر ۳۳ ساله تا کنون در سه بازی برای لانس سه گل به ثمر رسانده است و با قرعه نسبتاً آسان در مرحله گروهی که شامل اسلاویا پراگ، اسپورتینگ لیسبون، کلوب بروژ، کومو و آر بی لایپزیگ است – و قبل از رویاروییهای سختتر با لیورپول و منچستر سیتی پس از کریسمس – آماده خواهد بود. نبیل بن طالب (لیل) اینکه تاتنهام «الویس را فروخت و بیتلز را خرید» به نظر میرسد مربوط به چندین نسل قبل است. از آن گروه نامنظم جایگزینهای گرت بیل، اریک لاملا، ناصر چادلی، روبرتو سولدادو، پائولینیو، اتین کاپو و ولاد چیریکش بازنشسته شدهاند، در حالی که آخرین نفر باقیمانده، کریستین اریکسن، در سراشیبی دوران حرفهای خود در دسته دوم آلمان با وولفسبورگ قرار دارد. به نظر میرسد که ما خودمان را به اشتباه انداختهایم و بن طالب را یکی از آن بازیکنان تصور کردهایم. اما او از فارغالتحصیلان آکادمی بود که در زمانی که آن هفت نفر نه چندان باشکوه امضا شدند، در حال ظهور بود. این توضیح میدهد که چرا این بازیکن الجزایری تنها ۳۱ سال سن دارد و به نظر میرسد هنوز توانایی زیادی دارد. مانند اریکسن، او پس از حمله قلبی، بازگشتی غیرمنتظره به میادین داشت. او اکنون در چهارمین فصل و دومین فصل متوالی خود در لیگ قهرمانان با لیل است، جایی که با اتان، برادر کوچکتر کیلیان امباپه، رومن پرود، مدافع چپ سابق ساوتهمپتون و اولیویه ژیرو ۳۹ ساله(!) همتیمی است. کوین ویمر (اسلوان براتیسلاوا) ناگهان احساس دلتنگی زیادی برای اواسط دهه ۲۰۱۰ تاتنهام میکنیم. بهترین سالهای این مدافع میانی اتریشی صرف چرخیدن بدون اینکه واقعاً تأثیری بگذارد، گذشت. او چهار سال در استوک سیتی بود، با دورههای قرضی در هانوفر، موسکرون (کدام؟) و کارلسروهه که نتیجه قابل توجهی نداشت، قبل از اینکه به اتریش و راپید وین بازگردد. او از آن زمان در اسلوان براتیسلاوا مستقر شده است، جایی که سه سال گذشته سه قهرمانی لیگ اسلواکی را به ارمغان آورده است. ایوان پریشیچ (پیاسوی) میتوانستیم قسم بخوریم که پریشیچ در آستانه خداحافظی با فوتبال بود وقتی به عنوان یک بازیکن باتجربه به اسپرز پیوست. این چهار سال پیش بود. این بازیکن سرسخت کروات در دوران حضورش در تاتنهام دچار مصدومیت رباط صلیبی شد، در حالی که بازگشت به باشگاه دوران کودکیاش هایدوک اسپلیت قرار بود آخرین فصل او باشد. در نهایت هیچ اتفاقی نیفتاد و قرارداد او با رضایت متقابل فسخ شد و سپس دوران غیرمنتظرهای
