نتایج ابتدایی فصل تا حدی گمراه‌کننده بود، اما حقیقت این است که نیوکاسل یونایتد فصل وحشتناکی را سپری می‌کند.
آنها برای سومین بار در این فصل شکست خوردند - در خانه با نتیجه ۱-۰ مغلوب استون ویلا شدند به لطف بازیکنی که در تابستان نتوانستند جذب کنند.
نیوکاسل یازدهم جدول است و با ویلا هم‌امتیاز است، اما آنها در مسیرهای بسیار متفاوتی حرکت می‌کنند.
مدت زیادی از زمانی که این دو باشگاه در مسیرهای مشابهی قرار داشتند نمی‌گذرد. آنها «شش تیم برتر + دو تیم دیگر» بودند؛ آنها از بقیه لیگ برتر بهتر بودند و امیدوار بودند که به طور مداوم یکی از تیم‌های حاضر در لیگ قهرمانان را جابجا کنند.
اما در حالی که ویلا در آن مسیر به حرکت خود ادامه داده است، پروژه نیوکاسل هدف و جهت خود را از دست داده است.
مربی جدید، ماتیاس جیسله، به ناچار مقصر شناخته خواهد شد و او سهم قابل توجهی را به خود اختصاص می‌دهد. اما نه به اندازه بیشترین سهم.
نیوکاسل در هر دو انتهای زمین ضعیف عمل کرده است. آنها در این فصل ۱۱ موقعیت گلزنی بزرگ ایجاد کرده‌اند که ششمین آمار پایین در لیگ است. از این ۱۱ موقعیت بزرگ، ۱۰ موقعیت را از دست داده‌اند. آنها به طور متوسط ۳.۶ شوت در چارچوب در هر بازی دارند، آماری بهتر از هال و ویلا.
در دفاع، تنها کریستال پالاس، ایپسویچ و ساندرلند در این فصل بیشتر از نیوکاسل گل خورده‌اند. هیچ تیمی بیشتر از نیوکاسل مرتکب خطا منجر به شوت حریف نشده است.
پس دقیقاً این تیم نیوکاسل چه کاری را خوب انجام می‌دهد؟
تیم ادی هاو برای تهاجمی بودن، بازپس‌گیری توپ در زمین حریف و بازی با شدت بالا مورد ستایش قرار می‌گرفت. این فصل، تنها ویلا و کاونتری کمتر از نیوکاسل در یک سوم هجومی توپ را بازپس گرفته‌اند.
سیستم هاو مشکلاتی داشت - عمدتاً این بود که وقتی چالش بازی‌های لیگ قهرمانان را اضافه می‌کردید، بازیکنان خسته می‌شدند - اما مدت زیادی طول نکشید تا مربیان رقیب در لیگ برتر، جیسله را شناسایی کنند.
لیدز در یک بازی ۴-۱ شکست‌خورده، نقشه راه را ترسیم کرد. کلید آسیب رساندن به این نیوکاسل، حمله به خط میانی ضعیف آنهاست. در آن شکست شب دوشنبه، لوئیس میِلی ۲۰ ساله و نیکو گونزالز توسط خط میانی پنج نفره لیدز مغلوب شدند و چهار مدافع پر اشتباه نیوکاسل را آشکار کردند.
فرانک لمپارد با تیم کاونتری خود همین کار را انجام داد. جو ویلوک، که یک هافبک مرکزی نیست، تنها یک تکل و یک قطع توپ انجام داد قبل از اینکه در دقیقه شصت تعویض شود. بازی دادن به یوان ویسا در پست شماره ۱۰ پیام واضحی است که شما علاقه‌ای به دفاع یا محافظت از دو بازیکن پشت سر او ندارید؛ با عبور از این پوشش نازک، شما آزادی عمل دارید تا خط دفاعی را مضحک جلوه دهید.
به جای فیزیکی بودن هدفمند، نیوکاسل به خطا کردن متوسل شده است. آنها ۱۲.۱ خطا در هر بازی مرتکب می‌شوند و تنها هال کارت زرد بیشتری دریافت کرده است. نیوکاسل شاید خوش‌شانس بود که ۱۱ نفره مقابل ویلا باقی ماند.
این ترکیب نیوکاسل در بین بهترین‌های لیگ نیست، اما از بدترین‌ها هم فاصله زیادی دارد. جیسله با اطمینانی صحبت می‌کند که باعث می‌شود فکر کنید او برنامه‌ای دارد، اما وقتی او گفت که آنها یک بازی را «مسلط» بودند که در آن مالکیت توپ برابر، شوت در چارچوب کمتر، xG پایین‌تر و پاس‌های تکمیل شده کمتری داشتند، شما شروع به دیدن فراتر از آن ظاهر آراسته می‌کنید.
مربی آلمانی که قبل از پیوستن به نیوکاسل تجربه کمی در اروپا داشت، در نهایت مقصر شناخته شده و احتمالاً اخراج خواهد شد، اما او بخش کوچکی از یک مشکل بسیار گسترده‌تر در تاینساید است.
نیوکاسل از نظر هزینه کلی در تابستان پنجمین خرج‌کننده بزرگ بود، اما در واقع فقط پولی را خرج کرد که از فروش بازیکنان به دست آورده بود. هزینه خالص آنها کمتر از ۳۰ میلیون پوند، هفتمین رقم پایین در لیگ برتر بود. این از باشگاهی می‌آید که ثروتمندترین مالکان را دارد، تقریباً دو برابر ثروت تیم دوم.
هزینه بالای نقل و انتقالات لزوماً چیزی برای بالیدن نیست - به تاتنهام نگاه کنید - اما آیا عدم سرمایه‌گذاری نسبی نشان‌دهنده تغییر رویکرد صندوق سرمایه‌گذاری عمومی عربستان است؟
در یک پروژه ۱۰ ساله، کمپین شستشوی ورزشی عربستان دریافته است که پول معمولاً همه مشکلات را حل می‌کند. بوکسورها آنتونی جاشوا و تایسون فیوری هر دو مبارزات پرمخاطبی در این کشور داشته‌اند. هر سال یک مسابقه فرمول ۱ در آنجا برگزار می‌شود، زمانی که هیچ کمپین بمباران در نزدیکی آن وجود ندارد. لیگ حرفه‌ای عربستان کریستیانو رونالدو، سادیو مانه و تعداد زیادی از نام‌های آشنا را در خود جای داده است.
نیوکاسل قرار بود مسیر صندوق سرمایه‌گذاری عمومی به سودآورترین لیگ جهان باشد، اما قوانین مالی سختگیرانه اولین مانع واقعی در برنامه‌های آنها بوده است. PSR، که بدون شک برای محافظت از باشگاه‌های حاضر در میز بزرگ‌ها طراحی شده است، به این معنی است که صندوق سرمایه‌گذاری عمومی نمی‌تواند راه خود را به سوی موفقیت خرج کند.
نیوکاسل همچنین «قربانی» تغییر رویکرد است. صندوق سرمایه‌گذاری عمومی استراتژی ۲۰۲۶-۳۰ خود را «تکامل طبیعی» از «رشد سریع و شتاب به فاز جدیدی از ایجاد ارزش پایدار» اعلام کرد. که شما اساساً می‌توانید آن را به عنوان «ما پول زیادی خرج کردیم و مردم هنوز ما را دوست ندارند، بنابراین ما متوقف خواهیم شد» بخوانید.
آنها در ماه آوریل ۷۰ درصد از سهام الهلال را فروختند. بازی‌های زمستانی آسیا قرار بود در عربستان میزبانی شود اما به قزاقستان منتقل شد. لیگ گلف لیو به طور چشمگیری پس از خروج سرمایه‌گذاری ۴ میلیارد پوندی عربستان فروپاشید. مسابقات تنیس و اسنوکر نیز منتقل شده‌اند.
عربستان اصرار دارد که به نیوکاسل متعهد باقی می‌ماند و به برنامه‌های بازسازی سنت جیمز پارک به عنوان اثبات علاقه بلندمدت اشاره می‌کند، اما اقدامات آنها بلندتر از کلماتشان صحبت می‌کند.
آنها احساس می‌کنند باشگاهی هستند که به جای پیش‌بینی، به شرایط پیرامون خود واکنش نشان می‌دهند. هاو شک و تردیدهای طولانی‌مدتی در مورد آینده خود داشت و حتی با وجود اینکه باشگاه توانست او را متقاعد کند که ادامه دهد، باید برای سناریویی که او جدا می‌شد آماده می‌شدند.
آیا یک مربی اثبات نشده واقعاً بهترین گزینه ای بود که می توانستند پیدا کنند؟ یا بهترین گزینه ای بود که سه هفته قبل از شروع فصل جدید پیدا کردند؟
البته، این شغل چندان جذاب نبود، زیرا نیوکاسل در همان پنجره برونو گیمارش، ساندرو تونالی و آنتونی گوردون را از دست داده بود. مگر اینکه بهترینِ بهترین‌ها باشید، از دست دادن بازیکنانی با این کیفیت اجتناب‌ناپذیر است، اما از دست دادن سه نفر در یک پنجره می‌تواند برای هر تیمی فاجعه‌بار باشد.
برایتون برای تسمه نقاله استعدادهایش مورد ستایش قرار می‌گیرد، اما مرغ‌های دریایی انحصار داشتن یک سیستم استعدادیابی مؤثر را ندارند. در تابستانی که برایتون مویزس کایسدو و آلکسیس مک آلیستر را از دست داد، آنها ژوائو پدرو، کارلوس بالِبا و بارت وربروگن را به مبلغی معادل ۸۱ میلیون یورو جذب کردند. نیوکاسل به تنهایی ۶۰ میلیون یورو برای ماتیاس فرناندز-پاردو در این تابستان هزینه کرد.
و برای باشگاهی در این اندازه، با منطقه جذب بزرگ، نیوکاسل تعداد زیادی محصول آکادمی خوب تولید نمی‌کند. لوئیس میِلی بهترین استعداد فعلی است که هنوز در باشگاه حضور دارد، در حالی که الیوت اندرسون با مبلغ ناچیزی فروخته شد تا با PSR مطابقت داشته باشد.
هواداران نیوکاسل می‌توانند به درستی PSR را سرزنش کنند، زیرا بدون شک آنها و ویلا را از ورود به سطح نخبگان باز داشته است، اما این باشگاه در حال حاضر پشت دو تیم صعود کرده قرار دارد و پولی که خرج کرده‌اند، بد خرج شده است.
نیوکاسل ۶۹ میلیون پوند برای بازیکنی هزینه کرد که با سیستم آنها همخوانی ندارد و یک سال بعد به صورت قرضی در یوونتوس است، در حالی که ۵۵ میلیون پوند برای ویسا ۲۸ ساله در آن زمان و اکنون حتی بیشتر به نظر می‌رسید که بیش از حد هزینه شده است. آنتونی اِلانگا، که احتمالاً حتی در بین ۱۰ بال راست برتر لیگ نیست، ۵۵ میلیون پوند هزینه داشت.
هواداران به PSR اشاره خواهند کرد و پیشنهاد می‌دهند که دلیل اینکه باشگاه رو به پایین و نه رو به بالا حرکت می‌کند، همین است، اما ۱۳ تیم دیگر لیگ برتر با چالش‌های مشابهی روبرو هستند و تعدادی از آنها فراتر از وزن خود عمل می‌کنند.
جیسله احتمالاً اخراج خواهد شد و شاید مربی بعدی حداقل نتایج بهتری کسب کند، اما صعود به اروپا در حال حاضر بعید به نظر می‌رسد. رسیدن به لیگ قهرمانان غیرممکن به نظر می‌رسد.
لحظه اوج نیوکاسل در سال‌های اخیر، قهرمانی در جام اتحادیه بود که تأییدی بر این بود که آنها اکنون در بین بهترین‌های لیگ برتر قرار دارند. در یک سال و نیم گذشته، به نظر می‌رسد که آنها هیچ شباهتی به آن ندارند.