وقتی اینیگو پرز سه‌شنبه شب در منطقه فنی آنفیلد مستقر شود، چند یارد دورتر از آندونی ایراولا، ممکن است حس اجتناب‌ناپذیری در آن وجود داشته باشد. هر جا ایراولا می‌رفت، به نظر می‌رسید پرز هم دنبالش می‌رفت. بنابراین اگر یکی از باسک‌ها به لیورپول کشیده می‌شد، دیگری هم دنبالش می‌رفت. با این حال، هم‌تیمی و دستیار سابق او اکنون رقیب خواهد بود؛ نه محصول هیچ‌گونه اختلاف، بلکه محصول ناخواسته برگزیت.
پرز اکنون مدیر ویارئال است. شاید با قوانین و مقررات متفاوت، او هنوز هم دستیار دوم ایراولا بود. اما تاریخچه لیورپول شامل دو دستیار مربی است که هرگز به دنبال شغل اصلی خود نبودند، اما با شرایط به آن رسیدند، باب پیزلی و جو فاگان در مجموع چهار جام اروپا را بردند. اکنون کمپین لیگ قهرمانان آنها با مردی ادامه می‌یابد که می‌توان او را یک مدیر تصادفی نامید، کسی که می‌خواست به عنوان نفر دوم ایراولا ادامه دهد تا اینکه با دیواری از بوروکراسی برخورد کرد.
اما وقتی بورنموث باسکی مسن‌تر را از رایو وایکانو در سال ۲۰۲۳ استخدام کرد، زمانی که ایراولا توسط ریچارد هیوز، مدیر ورزشی آینده لیورپول، که سه سال بعد او را دوباره منصوب کرد، انتخاب شد، بریتانیا قبلاً اتحادیه اروپا را ترک کرده بود. پرز مجبور شد برای اجازه کار در انگلستان به وزارت کشور درخواست دهد. ایراولا بارها از تصمیم وزارت کشور مبنی بر عدم صلاحیت کافی او ناامید شد و وقتی دوستش در بلاتکلیفی باقی ماند، با او همدردی کرد.
«ما سعی کردیم او را به انگلستان بیاوریم، او اینجا بود اما نمی‌توانست کار کند چون مجوز کار نداشت،» ایراولا به یاد آورد. «ما سعی کردیم همه کارها را برای متقاعد کردن هیئت انجام دهیم و آنها تصمیم گرفتند که او برای مربیگری دستیار کافی نیست. من در آن لحظه شکایت کردم چون فقط با دو نفر می‌آمدم: پابلو [د لا توره، اکنون با ایراولا در لیورپول] و اینیگو.
«خیلی سخت بود چون همه چیز خیلی موقتی بود. او می‌خواست با ما در بورنموث کار کند اما اگر مجوز کار نداشته باشی نمی‌توانی این کار را بکنی، نمی‌توانی بچه‌هایت را در مدرسه ثبت‌نام کنی و بعد لحظه‌ای فرا رسید که فهمیدیم این کار ممکن نخواهد شد. ما منتظر هیئتی بودیم تا تصمیم بگیرد آیا او به اندازه کافی خوب است یا نه، اما به محض اینکه به ما گفتند او رد شده است، وضعیت برای همه ما ناخوشایند بود.»
همانطور که ایراولا پذیرفت، پرز در نهایت ممکن است سود برده باشد. پس از اینکه جانشین او در وایکانو، فرانسیسکو، شکست خورد، آنها به سراغ پرز رفتند. او آنها را در لیگ نگه داشت، دو بار آنها را به رده هشتم و به فینال لیگ کنفرانس اروپا رساند. ویارئال تماس گرفت. ایراولا با لبخند گفت: «این برای او هم خیلی خوب کار کرده است. او توانست رایو وایکانو را هدایت کند، اکنون با ویارئال در لیگ قهرمانان مربیگری می‌کند و من از او بسیار بسیار خوشحالم.»
او می‌تواند چند حسرت داشته باشد. بدون پرز، او با تامی الفیک و شان کوپر، دو نفر از کسانی که در بورنموث به ارث برده بود، روابط نزدیکی برقرار کرد. ایراولا افزود: «خوشبختانه، اینیگو توانست به کار خود ادامه دهد و رایو وایکانو را هدایت کند. و برای من، من توانستم با تامی و شان کار کنم. آنها مسئولیت بیشتری را بر عهده گرفتند. من فرصتی داشتم که کسی دیگر را از اسپانیا بیاورم، اما تامی و شان کار بزرگی انجام می‌دادند و من از آنها بسیار خوشحال بودم.»
ایراولا ممکن است در زمینه مربیان استعدادیاب باشد؛ الفیک این تابستان پیشنهاد شغل بریستول سیتی را دریافت کرد. او به سرعت پرز، پنج و نیم سال کوچکتر از خود را به عنوان کسی که می‌خواست در کادر فنی خود داشته باشد، شناسایی کرد. رابطه‌ای که به دوران آنها در بیلبائو برمی‌گردد. ایراولا به یاد آورد: «ما از دوران آکادمی اتلتیک بیلبائو، از تیم اول با هم، همدیگر را می‌شناسیم و به محض بازنشستگی از او خواستم که به عنوان دستیار من در رایو کمک کند. ما با هم خیلی چیزها را پشت سر گذاشتیم.»
این یکی دیگر از نشانه‌های تعداد قابل توجه مربیانی است که کشور باسک تولید می‌کند. هفته آینده، ایراولا با ژابی آلونسو، دوست دوران کودکی‌اش، روبرو خواهد شد، زمانی که چلسی مهمان آنهاست. حتی پس از جدایی مسیرهایشان سه سال پیش، پرز همچنان یک رازدار بود. یا تا زمانی که برنامه بازی‌های لیگ قهرمانان اعلام شد و ویارئال را به مرزیساید فرستاد.
ایراولا گفت: «وقتی این اتفاقات می‌افتد برای رابطه خوب نیست. من زیاد با او صحبت می‌کنم اما وقتی می‌دانید قرار است با هم روبرو شوید، صحبت را قطع می‌کنید. فاصله را حفظ می‌کنید. این احتمالاً لحظه‌ای است که کمتر صحبت کرده‌ایم. ما معمولاً هر از گاهی تماس می‌گیریم تا در مورد لالیگا، لیگ برتر، فوتبال، کارکنان و خانواده‌هایمان صحبت کنیم، اما اکنون که بازی نزدیک‌تر می‌شود، در تماس نبوده‌ایم.»
با پرز که یکی دیگر از طرفداران بازی پرفشار با سرعت بالا است، بازی لیورپول مقابل ویارئال ممکن است نزدیک‌ترین چیز به تماشای رویارویی تیم ایراولا با تیم دیگری باشد. قطعاً این سوال وجود دارد که آیا هر یک از مربیان از دانش درونی در مورد ایده‌ها و روش‌های دیگری سود خواهند برد یا خیر.
ایراولا گفت: «برای من این یک بازی ویژه است چون او دوست من است. او مرا خیلی خوب می‌شناسد، او همه چیز را می‌داند، و همچنین تیمی است که من در لالیگا دنبال می‌کنم. عجیب خواهد بود.»