پیشبینیناپذیرتر از این نمیتوانست باشد. در سال ۲۰۰۸، ۱۵ سال قبل از اینکه منچستر سیتی با اتهامات کلاهبرداری مالی روبرو شود، هواداران به آهنگ «زیردریایی زرد» میخواندند: «سیتی با یک میلیارد در بانک سقوط میکند». این به این دلیل بود که مالکیت ۱۵ ماهه سیتی توسط رئیسجمهور سابق تایلند، تاکسین شیناواترا، با مسدود شدن بیش از ۱ میلیارد پوند از داراییهایش به پایان رسید. و اگرچه شیخ منصور امارات متحده عربی برای نجات سیتی وارد عمل شد، ما به سرعت در حال غرق شدن بودیم. علیرغم ثروت بیاندازه امارات متحده عربی، تا دسامبر ما در منطقه سقوط بودیم. به این «سیتیتیس» میگویند – خلاصه تمایل ما به خودتخریبی زمانی که به نظر میرسد اوضاع خوب پیش میرود. در واقع ما جام پشت جام بردیم. اما ما به خواندن آهنگ سقوط با یک میلیارد در بانک ادامه دادیم. هنگامی که تحقیق بازی جوانمردانه مالی در سال ۲۰۱۸ آغاز شد، این شعار بلندتر شد. سپس در سال ۲۰۲۳ متوجه شدیم که بیش از ۱۰۰ اتهام وجود دارد. شعار حتی بلندتر و بیپرواتر شد. و اکنون که مرغ کثیف، فریبکار و متقلب ما به خانه بازگشته است، میتوانید روی یک چیز حساب کنید (اگر بانکها هنوز با ما معامله کنند) – شعارها بلندتر و بیپرواتر از همیشه خواهند بود. به هر حال، این باشگاهی است که معتقد است بدخواهی از خانه شروع میشود. ما به شکستهایمان افتخار میکنیم. آهنگهای دیگری که میخوانیم شامل «صندلیهای خالی در خانه» (به آهنگ «روتردام» از «بیوتیفول ساوت») است زیرا نمیتوانیم بلیطهایمان را بفروشیم و «آیا این اتحاد است؟» (به آهنگ «لا دونا اِ موبیلِه» از اپرای «ریگولتو» وردی، البته) در ورزشگاههای دورافتاده ساکت و مرگبار. این به معنای وسوسه سرنوشت نیست. همچنین کنایه تکبرآمیز نیست – ما با وجود بردن تمام این جامها نمیتوانیم تمام ظرفیت ورزشگاه را پر کنیم. این صرفاً پذیرشی است که به یک شکل یا شکل دیگر ما همیشه سیتی خواهیم بود، همیشه از «سیتیتیس» رنج خواهیم برد، و روزی که فرا برسد، علیرغم ثروت بیپایان امارات متحده عربی، ما «سیتی» خواهیم شد. و آن روز فرا رسیده است. ما هنوز نمیدانیم سرنوشت یا حکم ما چیست. وقتی اخیراً وین رونی را مصاحبه کردم، او پیشنهاد داد که ۶۰ امتیاز از ما کسر میشود و این امر اجتناب از سقوط را برای ما تقریباً غیرممکن میکند. البته میتوانست بدتر باشد. ما میتوانیم تمام هشت جام قهرمانی را که در دوره (۲۰۰۹-۱۰ تا ۲۰۱۷-۱۸) که بازی جوانمردانه را نقض کردیم، از جمله سه عنوان قهرمانی لیگ برتر و فصل رکوردشکن صد سالگیمان که در سال ۲۰۱۷-۱۸ با ۱۰۰ امتیاز قهرمان شدیم، از دست بدهیم. به نظر من، این نامتناسب خواهد بود و در واقع به معنای خوردن لیگ برتر توسط خودش خواهد بود. اما آیا خود حکم ناعادلانه است؟ سیتی خواهد گفت بله، زیرا آنها چیزی به این پیش پا افتادگی مانند قوانین بازی جوانمردانه را نمیخواهند که مانع تلاش آنها برای سلطه جهانی شود. وکلا خواهند گفت بله، چون پولشان را برای این کار میگیرند. بسیاری از هواداران خواهند گفت بله، چون آنها هوادار هستند. اما برخی از ما معتقدیم که ما حقمان را گرفتهایم. اورتون و ناتینگهام فارست به دلیل تخلفات کمتر امتیاز کسر شدهاند، بنابراین اگر سیتی از آن فرار میکرد، شرمآور بود؛ یک مورد انکارناپذیر از یک قانون برای ثروتمندان. علیرغم تلاشهای تکاندهنده سیتی برای مسدود کردن قانونی اتهامات برای سه سال گذشته، ما به درستی شکست خوردهایم. اگرچه به نظر میرسد این پایان کار نیست زیرا سیتی قصد تجدید نظر دارد. رفتار ما در دوج سیتی کاملاً شرمآور بوده است. عدم ارائه گزارشهای مالی دقیق و بهروز، پنهان کردن جزئیات حقوق و پاداشها، افزایش درآمد تبلیغات و عدم همکاری یا ارائه اسناد درخواستی در طول تحقیقات، همگی در لیست اتهامات قرار دارند. ما از وکلا برای مسخره کردن استفاده کردیم. و وقتی کار به اینجا میرسد، این اصلاً شبیه سیتی نیست. به هر حال، این باشگاهی است که در سال ۱۸۸۰ به عنوان سنت مارک (وست گورتون) توسط اعضای کلیسای جامع سنت مارک برای اهداف بشردوستانه و نجات اجتماعی برای خدمت به منطقه محروم شرق منچستر، جایی که شیملس یک قرن بعد در آن فیلمبرداری شد، تأسیس شد. پس چه اتفاقی میافتد؟ ممکن است جامها را از دست بدهیم. تقریباً مطمئناً سقوط خواهیم کرد. تقریباً مطمئناً بهترین بازیکنانمان را از دست خواهیم داد و به ارلینگ هالند، خدای بزرگ نوردی گلزنی، «خداحافظ» خواهیم گفت (با این حال ممکن است او بماند تا ببیند در یک فصل چمپیونشیپ چند گل میزند). و دوباره شروع به ساختن میکنیم. اگر بدترین اتفاق بیفتد و تمام آن جامها را از دست بدهیم، حداقل هنوز «anni mirabiles» خود را داریم که در آن چهارگانه بیسابقه داخلی (۲۰۱۸-۱۹) و سهگانه شامل لیگ قهرمانان (۲۰۲۲-۲۳) را کسب کردیم. در این سالها تقریباً هیچ بوی رسوایی وجود نداشت. ما به سادگی ثروتمند، عالی اداره شده و تحت هدایت شماره یک جهان، پپ گواردیولا بودیم. و بسیاری از نکات مثبت از این رسوایی بیرون خواهد آمد. بزرگترین آن این است که عدالت اجرا میشود. اما خیلی بیشتر از این وجود دارد. سیتی ممکن است در چمپیونشیپ بازی کند، جایی که ما برخی از بهترین لحظات خود را تجربه کردیم («ما کوین کیگان را داشتیم که ۱۰۰ گل در هر فصل میزد»، به آهنگ «بگذار همه برقصیم» فقط ۲۴ سال پیش خوانده شد). لیگ یک؟ روزهای خوش. برای هواداران سیتی در سن و خلق و خوی خاص، شکست دادن گیلیگهام در پلیآف بهترین خاطره فوتبالی ماست. لیگ دو؟ هیجان ناشناخته. تنها راه رو به بالا است، همانطور که آهنگ میگوید. قیمت بلیطها کاهش مییابد و به غیرنظامیان عادی اجازه بازگشت به اتحاد را میدهد. قیمتها آنقدر پایین میآیند که ورزشگاه را پر میکنیم. هواداران متوجه میشوند که بازدید از ومبلی و بردن جامها باید گرامی داشته شود. پپ قبلاً رفته است، بنابراین هیچ خطری برای از دست دادن او وجود ندارد. ما مقداری
