حداقل ماتیاس یایسله حس شوخ‌طبعی دارد. سرمربی نیوکاسل روز پنج‌شنبه گفت: «در حال حاضر طوفان‌های زیادی وجود دارد.» لبخند تلخ او نشان می‌داد که منظوراش آب‌وهوای شمال شرقی انگلیس نیست. «یایسله» در روزهای اخیر شاهد انتقادات شدیدی نسبت به تاکتیک‌ها، ترکیب تیم، مدیریت بازیکنان و کل فلسفه‌اش بوده است، اما با توجه به شواهد فعلی، به نظر می‌رسد که آرامش خود را حفظ کرده است. بالاخره این تقصیر «یایسله» نیست که انتصاب او با تقلا و تلاش هواداران، بازیکنان و مدیران باشگاه برای انطباق با شرایط دوری از لیگ قهرمانان اروپا همزمان شده است.
قرار گرفتن در رتبه ناامیدکننده دوازدهم تحت هدایت «ادی هاو» در فصل گذشته به این معناست که دیگر خبری از سفرهای هیجان‌انگیز به بارسلونا، پاریس و مارسی نیست و از آن مهم‌تر، هیچ کمکی به بودجه مالی باشگاه نمی‌شود. در واقع، نیوکاسل کنار آمدن با شرایط دوری از مسابقات قاره‌ای فصل گذشته را چنان دشوار می‌بیند که روز شنبه با ذهنیت ناراضی مسافری به فولام سفر می‌کند که به پرواز در بخش بیجینگ (فرست کلاس) عادت داشته اما ناگهان خود را در یک صندلی تنگ و میانی در بخش اکونومی می‌بیند.
بدتر از آن، بسیاری از هواداران سفر به ورزشگاه «کریون کاتیج» را یک بازی شش‌امتیازی تمام‌عیار در کورس بقا می‌دانند. با توجه به اینکه نیوکاسل با ۱۱ امتیاز در رتبه سیزدهم قرار دارد، این دیدگاه ظاهراً کمی اغراق‌آمیز است. با این حال، هر کسی که اکثر بازی‌های نیوکاسل در این فصل را تماشا کرده باشد، دلایل زیربنای این حس پدیدآمده از ترس و هراس را درک می‌کند. و اگر «یایسله» تا حدی مسئول ثبت چهار شکست در پنج بازی اخیر در تمامی رقابت‌ها باشد، رکورد منفی و بی‌سابقه باشگاهی نیوکاسل مبنی بر ثبت ۱۴ بازی خانگی متوالی بدون کلین‌شیت، ریشه‌هایی دارد که به فصل گذشته کشیده شده است.
در حالی که پافشاری لجبازانه «یایسله» بر استفاده از سیستم ۴-۲-۳-۱، در شرایطی که او نه یک شماره ۱۰ طبیعی در اختیار دارد و نه سرعت و تحرک کافی در خط میانی، نیازمند موشکافی است، اما او مسئول خرید بازیکنان در تابستان نبوده است. «راس ویلسون»، مدیر ورزشی باشگاه، هشت بازیکن را که همگی ۲۴ سال یا کمتر داشتند، با مجموع هزینه ۲۶۲.۹ میلیون پوند به خدمت گرفت. در حال حاضر تنها سه نفر از آن‌ها – «عمار دیدیچ»، «نیکو گونزالس» و «لوکاس هورنیچک» – گزینه‌های محتمل برای حضور در ترکیب اصلی هستند. نفر چهارم، «شان استور»، بازیکن ۱۸ ساله‌ای که از آژاکس جذب شده، پتانسیل تبدیل شدن به یک بازیکن رده‌بالا را دارد، اما «یایسله» از بازی دادن بیش از حد به او خودداری می‌کند تا خطر بار اضافی بدنی را به جان نخرد.
به همین دلیل انگشت اتهام به سوی «ویلسون» نشانه رفته است، اما لزوم رعایت قوانین مالی فوتبال توضیح می‌دهد که چرا نیوکاسل تابستان گذشته مجبور شد سه بازیکن برتر خود یعنی «آنتونی گوردون»، «ساندرو تونالی» و «برونو گیمارائش» را بفروشد. خلأ به وجود آمده باعث شد «ویلسون» دست به قمار روی جوانان کم‌تجربه بزند؛ از جمله «ماتیاس فرناندز-پاردو»، مهاجم ۵۱ میلیون پوندی که از لیل جذب شد، «بازومانا توره»، وینگر ۴۲ میلیون پوندی از هوفنهایم، و «الاجی بامبا»، هافبک ۳۰ میلیون پوندی موناکو. مالکان عربستانی نیوکاسل امیدوارند که آن‌ها به گوهرهای تراش‌نخورده‌ای با ارزش فروش مجدد بالا تبدیل شوند، اما تنها یکی از این هشت چهره جدید، یعنی «گونزالس»، سابقه بازی در لیگ برتر را دارد. اگر یک سرمربی جوان و نسبتاً کم‌تجربه را هم به این معادله اضافه کنیم، ریسک کار کاملاً واضح خواهد است.
در حالی که قوانین مالی فوتبال باعث ایجاد چنین خرید و فروش عمده‌ای از بازیکنان در مقطعی شده است که درآمدهای تجاری نیوکاسل با اهداف آن همخوانی ندارد، این امر نیز کمکی نکرد که «ادی هاو» بازیکنان تیم اصلی را نزد خود نگه داشته بود و دائماً در برابر فرصت فروش ستاره‌ها در اوج ارزش مالی‌شان مقاومت می‌کرد. در واقع، «الکساندر ایساک» سال گذشته تنها پس از اعتصاب کردن بود که با قیمت ۱۲۵ میلیون پوند راهی لیورپول شد. غیبت یک مدیر ورزشی در آن زمان باعث شد که «هاو» و برادرزاده‌اش، «اندی هاو» (که در آن زمان یکی از مدیران ارشد استعدادیابی نیوکاسل بود)، نقش زیادی در سرمایه‌گذاری مجدد آن پول داشته باشند. مبلغی نزدیک به ۲۲۵ میلیون پوند صرف به خدمت گرفتن «نیک ولتماده»، «یوان ویسا»، «آنتونی الانگا» و «جاکوب رمزی» شد، اما این چهار بازیکن روی هم رفته نتوانستند انتظارات را برآورده کنند.
زمانی که «ادی هاو» ناامید و خسته، سه هفته مانده به شروع فصل جدید استعفا داد، «ویلسون» و «دیوید هاپکینسون»، مدیر اجرایی نیوکاسل، از قبل جانشین او را انتخاب کرده بودند. سبک هجومی و پر سر و صدای «یایسله» که به اصطلاح «فوتبال عمودی» نامیده می‌شود، دو قهرمانی در لیگ قهرمانان آسیا با الاهلی را برای او به ارمغان آورده بود. با این حال، در «تاین‌ساید»، چنین سبکی مکرراً به مجموعه‌ای از توپهای بلند و خوش‌بینانه در جریان مسابقاتی تبدیل شده که در آن‌ها خط میانی نیوکاسل اغلب تسخیر شده، مهاجمان منزوی مانده و مدافعان آسیب‌پذیر شده‌اند. با توجه به اینکه حفظ مالکیت توپ مدت‌هاست برای تیمی که احتمالاً در حالت بازی واکنشی و ضدحمله بهترین عملکرد را دارد یک مشکل بوده است، طرح تاکتیکی «یایسله» بیش از حد جاه‌طلبانه به نظر می‌رسد.
سرعت هجومی فوق‌العاده نیوکاسل در ضدحملات خطرناک است، اما برنامه سرمربی در جریان شکست خانگی ۱-۰ مقابل اورتون در دوشنبه گذشته این بود که با پاس‌های کوتاه، تند و نفوذی روی زمین، خطوط دفاعی تیم حریف را بشکند. این تاکتیک جواب نداد و پس از آن «یایسله» بازیکنانش را به دلیل سرپیچی از دستورات مورد انتقاد قرار داد و اصرار داشت که «ارسال توپهای بلند» هرگز در دستور کار نبوده است. او به خبرنگاران گفت: «این برنامه ما نبود و این چیزی است که باید به وضوح به آن اشاره شود.»
تا روز پنج‌شنبه، «یایسله» بسیار خوشحال‌تر به نظر می‌رسید و اصرار داشت که هیچ اختلاف نظری بین کادرفنی و بازیکنان وجود ندارد. او گفت: «همه به پروژه بلندمدت ایمان دارند.» ظاهراً «یایسله» از تمایل بازیکنان کم‌دقت خود برای حضور در تمرینات شوت‌زنی اضافه، دلگرم شده بود، اما شاید «دیدیچ» چنین دستوری را خیلی تحت‌اللفظی برداشت کرده بود. بعدازظهر چهارشنبه، این بازیکن ملی‌پوش اهل بوسنی، پس از اینکه با یک تیر و کمان در حومه نورث‌آمبرلند دیده شد، باعث مداخله یگان واکنش مسلحانه شد. پلیس به سرعت پذیرفت که این تجهیزات برای «استفاده تفریحی» بوده است، اما آنچه که یک «سوءتفاهم ساده‌لوحانه» توصیف شده، به طرز وحشتناکی نمادی از فصل نیوکاسل به نظر می‌رسد.
یک چیز همچنان واضح است: پس از توصیف «یایسله» به عنوان «آتش» و یک «راگ استار» (ستاره راک) - بدون ذکر پرداخت ۹.۵ میلیون پوند به الاهلی برای فسخ قرارداد او - «هاپکینسون» به این سادگی‌ها این مربی ۳۸ ساله آلمانی را اخراج نخواهد کرد. او و «ویلسون» قاطعانه پشت این مربی ایستاده‌اند.
«یایسله» گفت: «همه از مسیر پیش رو و جایگاه فعلی‌مان آگاه و واقع‌بین هستند. نکته خوب این است که از سوی باشگاه، احساس تعهد بیشتری را دریافت می‌کنم.»