نخستین رویارویی سنگین فصل لیگ برتر در برخی محافل به عنوان برخورد جسم ثابت با نیروی مقاومتناپذیر پیشبینی شده بود. آرسنال هیچ وجبی را از دست نمیدهد. چلسی تحت هدایت ژابی آلونسو سرگرمکننده و پرگل بوده است. با این حال، این پیشبینی چیزی اساسی را نادیده گرفته بود: نیروی کوبنده بازی آرسنال زمانی که توپ را در اختیار دارند و میخواهند اتفاقی را رقم بزنند. چلسی پس از ۷۷ ثانیه با گل مورگان راجرز که با یک والی خوشاجرا از لبه محوطه به ثمر رسید، ضربه قابل توجهی وارد کرد. این نه تنها اولین گل فصل بود که آرسنال دریافت میکرد، بلکه گلی با رشتههای داستانی غنی بود. راجرز در تابستان مورد تعقیب آرسنال بود اما با ۱۱۷ میلیون پوند به چلسی پیوست. داستان این بازی درباره واکنش آرسنال بود. خشم محض آن. در یک دوره درخشان که با گل تساوی کای هاورتز در دقیقه ۲۵ به اوج خود رسید، آنها تهدید کردند که چلسی را از زمین بیرون کنند. اعتماد به نفس آرسنال درخشان بود. آنها در یازده بازی قبلی در تمام رقابتها به رقیب همشهری خود نباخته بودند و هشت پیروزی کسب کرده بودند، اما این ریشه در چیزی بیش از آن داشت. آنها برای چلسی بیش از حد بودند و این را میدانستند. گل مارتین اودگارد کمی پس از نیمه وقت، تفاوت را رقم زد – این گل پس از یک فینت خیرهکننده از هاورتز به ثمر رسید – و شروع بینقص آرسنال در دفاع از عنوان قهرمانی خود را ادامه داد. اکنون سه پیروزی از سه بازی کسب کردهاند. متوقف کردن آنها دشوار خواهد بود. البته، همه این را از قبل میدانند. با توجه به اینکه آلونسو با سه مدافع میانی بازی را آغاز کرد، احساس میشد که انفجاری از گذشته رخ داده است. تقریباً ده سال پیش، آنتونیو کونته چلسی را به اینجا آورد و در نیمه اول ۳-۰ عقب بود. سپس سرمربی به سه مدافع میانی روی آورد، یک کلیک و یک حرکت سریع به سمت قهرمانی. این آزمون واقعی برای آلونسو بود و تیمش نمیتوانست شروع بهتری داشته باشد. آنها در دو بازی اول لیگ آلونسو مقابل فولام و برایتون خیلی زود گلزنی کرده بودند و این بار نیز همین اتفاق افتاد. آرسنال ۸۰ میلیون پوند به استون ویلا برای راجرز پیشنهاد داد اما بیشتر نه. چلسی بالاتر رفت، بسیار بالاتر و این اجتنابناپذیر بود که او در لحظه مهم حضور داشته باشد. آرسنال پس از ضربه آزاد ریس جیمز نتوانست توپ را دور کند و وقتی جورل هاتو بر اودگارد پرید، توپ به خوبی به راجرز رسید. والی به گوشه پایین دروازه زده شد. آیا دیوید رایا میتوانست بهتر عمل کند؟ در آن لحظه چنین به نظر میرسید. واکنش آرسنال فقط وحشیانه بود. شدت و سطح فیزیکی بازی بالا بود. امارات مانند یک لانه خرس صدا میکرد زیرا تماشاگران خانگی پس از هر برخورد، هر بار که بازیکنی از آرسنال زمین میخورد، فریاد میزدند. گل تساوی به طور گستردهای پیشبینی شده بود و زمانی به ثمر رسید که هاورتز اجازه داشت از راست به چپ در لبه محوطه چلسی حرکت کند. هیچ چالشی وجود نداشت و شوت کم او از کنار امیلیانو مارتینز در نزدیکی تیرک دروازه عبور کرد. این یک پذیرش نرم بود و با استقامتی که چلسی تا آن لحظه نشان داده بود، همخوانی نداشت. به خصوص مارتینز. دروازهبان سابق آرسنال خود را به میان پاهای بازیکنان انداخته بود تا شوت کم اودگارد را دفع کند و در این راه ضربهای به سرش از سوی گابریل ماگالائس خورد. او همچنین به طرز درخشانی از مدافع میانی آرسنال کمی بعد، پس از اینکه ژائو پدرو نتوانست ضربه آزاد ریس جیمز را دفع کند، در فاصله نزدیک دروازه را نجات داد. در ریباند، ازری کنساه تیرک دروازه را زد و ریکاردو کالافیوری توپ رها شده را به گل تبدیل کرد. کنساه آفساید تشخیص داده شد و گل مردود اعلام شد. آرسنال تعداد خیرهکنندهای موقعیت قبل از گل هاورتز ایجاد کرد. چلسی جان خود را به خطر انداخت. مارتینز زوایای خود را درست تنظیم کرد تا بوکایو ساکا را مهار کند؛ وسلی فوفانا یک بلاک بزرگ برای خنثی کردن هاورتز انجام داد. پس از اینکه جیمز از راه دور رایا را مجبور به واکنش کرد، آرسنال به سمت دیگر هجوم برد و هاتو برای بلاک کردن شوت اودگارد پرید. این یک بازی نفسگیر بود و گویی آرسنال پس از گل تساوی نفس راحتی کشید. این سرعت قطعاً ناپایدار است. چلسی توانست بازی را متعادل کند. راجرز از کنار تیرک دورتر منحرف شد و درست قبل از پایان نیمه، لحظه مهمی رخ داد که ژائو پدرو، پدرو نتو را در سمت راست فراری داد. او به داخل زد و شوت کم خود را به تیرک دورتر زد. آرسنال در نیمه دوم سر خود را پاک کرد و تقریباً بلافاصله پیش افتاد. اودگارد حرکت را آغاز و تمام کرد اما همه چیز به خاطر حرکت فریبنده هاورتز بود که میدانست کاپیتانش کجاست وقتی کریستوس تزولیس یک پاس کم از سمت چپ ارسال کرد. حرکت هاورتز فوفانا را منجمد کرد و اودگارد آزادی محوطه چلسی را برای تمام کردن داشت. چند کلمه درباره تزولیس: بسیار باکیفیت. آرسنال از ارسال توپهای بلند و سریع از دفاع به حمله از طریق رایا ابایی نداشت؛ تکلهای چلسی متعدد بود. آنها به ستارههای بزرگ خود برای بازگشت به بازی نگاه میکردند. راجرز تقریباً فرار کرد اما توسط یک تکل قدرتمند کنساه متوقف شد. کول پالمر در حاشیه زمین حرکت میکرد. او چند موقعیت نصفه و نیمه داشت. ساکا پس از یک لمس زیبا از هاورتز، مارتینز را مجبور به یک مهار خوب کرد و آرسنال تقریباً از روی کرنر دوباره گلزنی کرد، مارتینز توپ رها شده را در حالی که روی زمین بود، گرفت. چلسی در دقایق پایانی فشار آورد و آنها میتوانستند به لحظه دقیقه ۸۹ اشاره کنند که استوان، که به عنوان تعویضی وارد شده بود، شوت قدرتمندی از لبه محوطه زد و رایا آن را به بالای دروازه فرستاد. آرسنال شایسته از دست دادن امتیاز نبود.
