مایکل کاریک به طرز عجیبی در منچستر یونایتد باقی مانده است و سران باشگاه به او فرصت دیگری برای تغییر اوضاع در مقابل چلسی داده‌اند.
شرایط برای هافبک سابق تیره و تار به نظر می‌رسد، اما بسیاری از مربیان از موقعیت‌های به ظاهر ناامیدکننده بازگشته‌اند.
ما هشت نمونه معروف از مربیانی را که در آستانه اخراج به نظر می‌رسیدند اما به طرز عجیبی جان سالم به در بردند، بازبینی کرده‌ایم.
میکل آرتتا
مثالی که هر بار یک مربی در شرایط دشوار قرار می‌گیرد، به آن استناد می‌شود.
آرسنال واقعاً چقدر به اخراج آرتتا نزدیک بود؟ احتمالاً هرگز نخواهیم فهمید.
گزارش‌های قطعی مبنی بر در خطر بودن شغل او وجود نداشت، اما صبر سران باشگاه پس از کسب مقام هشتم در فصل ۲۰۲۰-۲۱ که آنها را برای اولین بار از زمان قبل از دوران آرسن ونگر بدون فوتبال اروپا گذاشت، باید مورد آزمایش قرار گرفته باشد.
کسب قهرمانی جام حذفی در اولین فصل او، مقداری باور به او بخشیده بود. اما قطعاً آن حسن نیت در حال کمرنگ شدن بود وقتی آرسنال سه بازی اول فصل ۲۰۲۱-۲۲ را بدون گلزنی باخت. شکست ۵-۰ در منچستر سیتی که توپچی‌ها را در انتهای جدول لیگ برتر قرار داد.
آرسنال با کسب ۲۰ امتیاز از هشت بازی بعدی پاسخ داد و دیگر هرگز به عقب نگاه نکرد. به فرایند اعتماد کنید و از این حرف‌ها.
آندونی ایراولا
یادتان می‌آید که ایراولا در بورنموث نمی‌توانست برنده شود؟ نه بازی. صفر پیروزی. چهار امتیاز.
این رکورد مربی باسکی بود وقتی بورنموث در اکتبر ۲۰۲۳ میزبان برنلی بود.
او با تحسین‌های فراوان از رایو وایکانو آمده بود، اما باید تعجب کرد که چری‌ها چقدر دیگر منتظر بودند تا روش‌های او جواب دهد.
فرانک دی بوئر پس از چهار بازی در کریستال پالاس اخراج شد. به برخی مربیان حتی فرصت باز کردن چمدان‌هایشان هم داده نشده است. به فشاری که افرادی مانند پیر سیج در حال حاضر تحمل می‌کنند، نگاه کنید.
بورنموث اعصاب خود را حفظ کرد، برنلی را ۲-۱ شکست داد و به زودی در هفت بازی شش پیروزی کسب کرد.
ایراولا در آن فصل رکورد امتیازات باشگاه در لیگ برتر را شکست و دو بار دیگر این کار را تکرار کرد و در نهایت به کسب سهمیه اروپایی رسید. اکنون آنها تحت جانشین ایراولا، مارکو رُز، پیروزی‌های مشهوری را مقابل تیم‌هایی مانند رئال سوسیداد و آث میلان جشن می‌گیرند.
تصور کنید اگر مالکان در ابتدا اعصاب خود را حفظ نمی‌کردند.
لوئیس انریکه
اکنون که دو بار سه‌گانه را برده و به طور گسترده به عنوان یکی از بهترین مربیان جهان شناخته می‌شود، خنده‌دار است که فکر کنیم لوئیس انریکه ممکن بود به عنوان کسی که در رم دچار مشکل شد، در سلتاویگو خوب عمل کرد و در بارسلونا شکست خورد، به یاد آورده شود.
این احتمال در ژانویه ۲۰۱۵ کاملاً مشهود بود. مسی ظاهراً ناراضی بود، نتایج پراکنده بود و مطبوعات کاتالان در حال تیز کردن چاقوهای خود بودند.
اما پیروزی در اواسط فصل مقابل اتلتیکو مادرید همه چیز را تغییر داد. یک عکس نمادین داستان را روایت می‌کند.
دنیل فارکه
هرچند بی‌رحمانه به نظر می‌رسید، منطقی در زمزمه‌هایی وجود داشت که لیدز پس از قهرمانی ۱۰۰ امتیازی در تابستان ۲۰۲۵ به جایگزینی فارکه فکر می‌کرد.
دوران او در نورویچ به او شهرتی به عنوان معادل مدیریتی کامرون جروم یا دوایت گیل داده بود. برای چمپیونشیپ بیش از حد خوب، برای لیگ برتر به اندازه کافی خوب نبود.
یک دوره ناامیدکننده شش شکست در هفت بازی به نظر می‌رسید که این نگرانی‌ها را تأیید می‌کرد، با گزارش‌های گسترده و معتبر مبنی بر اینکه فارکه در اواخر نوامبر در آستانه اخراج بود.
اما این آلمانی عمل‌گرایی‌ای را نشان داد که کمتر کسی انتظار داشت، با تغییر به سیستم سه دفاعه و تقریباً یک شبه لیدز را به یکی از سرسخت‌ترین تیم‌ها برای شکست دادن در لیگ تبدیل کرد.
دوازده ماه بعد، اتلتیک گزارش می‌دهد که توافقی برای تمدید قرارداد او در الد رود تا سال ۲۰۲۹ حاصل شده است. چه چرخش بزرگی.
سر الکس فرگوسن
دیوید مویس
«دیوید مویس به احتمال زیاد در صورت شکست وستهام مقابل اورتون در روز شنبه اخراج خواهد شد» تیتر روزنامه گاردین در ژانویه ۲۰۲۳ بود.
«مویس در این فصل با برخی از بازیکنان باتجربه درگیر شده است و این احساس در باشگاه وجود دارد که تاکتیک‌های ضدحمله او با ترکیب تیم، علیرغم هزینه ۱۶۰ میلیون پوندی در تابستان، مطابقت ندارد»، این گزارش روزنامه‌نگار اندی مارتین بود.
وستهام به طور خطرناکی در آستانه سقوط بود، اما پیروزی ۲-۰ مقابل اورتون باعث شد مویس جان سالم به در ببرد. لامپارد دو روز بعد اخراج شد، در حالی که چکش‌ها به تدریج از منطقه خطر فاصله گرفتند.
پنج ماه بعد، مویس با خوشحالی در حال جشن گرفتن قهرمانی لیگ کنفرانس بود. و باشکوه بود.
اریک تن هاخ
از کجا باید شروع کرد با این فراری از مرگ؟
تن هاخ قبل از فینال جام حذفی ۲۰۲۴ مردی مرده به نظر می‌رسید، با گزارش‌هایی که حاکی از اخراج او صرف نظر از نتیجه بود.
اما منچستر یونایتد یک شاهکار تاکتیکی برای شکست دادن منچستر سیتی ۲-۱ به نمایش گذاشت و سران باشگاه را وادار کرد تا تجدید نظر کنند و علیرغم مقام هشتم ناامیدکننده، قرارداد جدیدی به این هلندی بدهند.
می‌توان هوادارانی را که پس از آن پیروزی بعید در ومبلی خواهان ماندن تن هاخ بودند، درک کرد. اما سران باشگاه باید بهتر می‌دانستند. کمی بی‌رحمی بیشتر در آن تابستان می‌توانست منچستر را از دردسر زیادی در آینده نجات دهد. اما اینجا هستیم.
مائوریسیو پوچتینو
تاتنهام در نیمه پایین جدول دست و پا می‌زد وقتی در نوامبر ۲۰۱۴ به استون ویلا سفر کرد، و پوچتینو در حال حاضر با سوالاتی در مورد آینده خود روبرو بود.
آنها تا دقیقه ۸۴ عقب بودند تا اینکه ضربه آزاد هری کین که منحرف شد، یک بازگشت دراماتیک را کامل کرد.
پوچتینو به یاد آورد: «شاید بتوانم گل‌های فوق‌العاده زیادی پیدا کنم، اما برای من گل‌ها با احساسات، در دوره‌ای که زندگی می‌کنید، مرتبط هستند.»
«برای من آن گل، گل شگفت‌انگیزی بود زیرا به معنای فرصتی برای ما، برای همه، برای ماندن در اینجا امروز بود.
«درست است، تیم چهاردهم یا سیزدهم بود و ما کمی تحت فشار بودیم زیرا تیم آنجا بود و خوب بازی می‌کرد، اما بازی‌ها را نمی‌برد.
«همیشه در فوتبال، وقتی نتایج خوبی نمی‌گیری، اولین کسی که اخراج می‌شود مربی است. به همین دلیل آن گل به ما اجازه داد به کار خود ادامه دهیم و سعی کنیم باشگاه را تغییر دهیم.»