شاید طولانیترین مقدمه چینی تاریخ فوتبال را شاهد بودیم. در ماه ژوئن، رونالدینیو، اسطوره سابق بارسلونا و تیم ملی برزیل، با تیم دسته سومی راونا ایتالیا قرارداد بست تا در سن ۴۶ سالگی – ۱۱ سال پس از آخرین بازی رسمیاش – به میادین بازگردد. سپس سکوت. اما در روزی سرد در ماه نوامبر در سواحل شرقی ایتالیا، او نه تنها در فهرست تیم بود، بلکه در ترکیب اصلی بازی دربی هیجانانگیز مقابل فورلی قرار گرفت، در حالی که راونا برای صعود به سری B تلاش میکند.
آندرهآ ماندورلینی، سرمربی راونا، رونالدینیو را در پستی مرکزی، درست پشت سر مهاجم، سیمونه رابی، به کار گرفت. برزیلی موقعیت خود را به خوبی حفظ کرد اما در شروع بازی کند بود. با گذشت زمان، او گرم شد و مهارتهای عالی خود را به نمایش گذاشت؛ برخی چیزها ظاهراً تغییر نمیکنند. رونالدینیو ۲۵ بار صاحب توپ شد، سه کرنر زد – که یکی از آنها تقریباً منجر به گل راونا شد – و حرکتی را آغاز کرد که منجر به پیش افتادن میزبان در دقیقه ۳۵ شد.
با توجه به اینکه او فقط یک بار با تیم تمرین کرده بود، باید دید آیا دوباره بازی خواهد کرد یا خیر. اما او قبلاً جادویی را بر کالبد باشگاه و منطقهای که سالها در صدر اخبار نبوده، پاشیده بود. او نیمه اول را بازی کرد و راونا ۲-۰ پیروز شد تا در گروه B دسته سوم ایتالیا (که به سه بخش منطقهای تقسیم شده است) در جایگاه دوم باقی بماند. تنها تیمهای صدرنشین گروهها مستقیماً صعود میکنند و راونا در حال حاضر شش امتیاز از اسپتزیا عقب است.
هر اتفاقی در ادامه فصل رخ دهد، این اتفاق باشگاه را دوباره به نقشه فوتبال بازگردانده است. بهترین جایگاه تاریخ راونا در سری B، رتبه هشتم در فصل ۹۷-۱۹۹۶ بود. با این حال، این بازی به صورت زنده از اسکای اسپورت ایتالیا پخش شد و در چندین کشور دیگر نیز نمایش داده شد. حتی در صفحههای غولپیکر میدان تایمز نیویورک نیز ظاهر شد، جایی که مالکان باشگاه، خانواده چیپریانی، بخش زیادی از شهرت بینالمللی خود را از طریق هتل هری'ز بار ساختهاند.
شهردار شهر، الساندرو باراتونی، که طبق معمول بازی را از سکوها تماشا میکرد، گفت: «قهرمانی مانند رونالدینیو، یک نماد جهانی فوتبال، دیدهشدن زیادی را به ارمغان میآورد و امروز فرصتی است تا راونا را در سراسر جهان، از ورزشگاه خودمان، معرفی کنیم. این برای ما چیز جدیدی است و شهرداری همراه با باشگاه تلاش خواهد کرد تا بفهمد چگونه این موضوع میتواند تأثیر مثبتی بر شهر داشته باشد.»
جامعه محلی از چشمانداز حضور رونالدینیو در این باشگاه هیجانزده بود، اما مقداری نیز حسرت وجود داشت که او زیاد در دسترس نبوده است. باربارا، یک باریستا، قبل از بازی میگوید: «خوب بود اگر او برای قدم زدن در شهر، بین مردمی که اینجا زندگی میکنند و مغازهها را دارند، میآمد.»
پس او چگونه سر از اینجا درآورد؟ این برزیلی دوست ایگنازیو چیپریانی، مالک « جیالوروسی » است. لورنزو تونتی و آریدو برايدا، آشنایان قدیمی از دوران حضور رونالدینیو در میلان، نیز بخشی از این باشگاه هستند. آنها او را متقاعد کردند که در باشگاه سرمایهگذاری کند و دوباره کفشهایش را به پا کند. علاوه بر این، آنها اکنون خط تولید پوشاک ورزشی R10 او را میپوشند و یکی از سکوها نیز همین نام را دارد.
راونا اهداف بزرگی دارد. چیپریانی هرگز پنهان نکرده است که هدفش رسیدن به سری A است، که برای شهری با ۱۵۶۰۰۰ نفر جمعیت بلندپروازانه است. و یکشنبه امید به ارمغان آورد، دینيو با لباسی با تزئین طلایی که باشگاه برای جشن ورودش انتخاب کرده بود (و به طور اتفاقی، با قیمت ۱۲۰ یورو برای فروش موجود بود) وارد زمین شد. موهای معروفش با یک هدبند مشکی در جای خود نگه داشته شده بود و او در بعدازظهر سرد دستکش به دست داشت. روی پشتش، شماره ۱۰، چیزی بیش از یک عدد برای او، مردی که به لطف مهارت خارقالعاده و لبخند مسریاش به یک نماد جهانی تبدیل شد.
نسل جوانتر توانستهاند نبوغ رونالدینیو را از طریق ویدیوهای آنلاین بیپایان که لحظات درخشان او را به نمایش میگذارند، کشف کنند. کودکانی که هرگز او را در حال بازی ندیدهاند، ترفندها و حرکات امضای او را میشناسند، در حالی که والدینشان میتوانند دورانی از فوتبال را که احساس میکنند دیگر وجود ندارد، دوباره زنده کنند.
«بابا، او قوی بود؟» دختربچهای از پدرش پرسید در حالی که دست در دست هم به سمت ورزشگاه میرفتند. «بله، او قوی بود. در واقع، او قوی است!» او خود را اصلاح کرد.
یک خانواده از ساعت ۵ صبح از رم حرکت کرده بودند و ۳۵۰ کیلومتر به سمت شمال سفر کرده بودند فقط به این دلیل که پسرشان رونالدینیو را در یوتیوب دیده بود و اعلام کرده بود که میخواهد او را زنده ببیند. دیگران حتی مسافت بیشتری را طی کرده بودند و هوادارانی از ترکیه و کانادا رسیده بودند.
رونالدینیو، قبل از آخر هفته، ۲۹۹ گل حرفهای به ثمر رسانده بود و اکثر فیلمنامهنویسان او را برای رسیدن به سیصدمین گلش در بازگشتش، به تصویر میکشیدند، اما این اتفاق نیفتاد. با این حال، در مقابل رکورد تماشاگر ۶۷۴۳ نفری، روشی که او حرکت گل جولیودوناتی را آغاز کرد، پاداش کافی برای کسانی بود که حاضر شده بودند. به طرز شگفتانگیزی، دوناتی اولین بازی خود در سری A را در ۲۹ اوت ۲۰۱۰ برای لچه، در سن سیرو، مقابل میلان انجام داد و در آن روز برزیلی را مارک کرد.
وقتی رونالدینیو در پایان نیمه اول زمین را ترک میکرد، توسط ازدحام رسانهها احاطه شده بود. پس از آن، او از تمایل خود برای بازی دوباره صحبت کرد. «درست است، همه چیز خیلی سریع گذشت،» او گفت. «فوتبال همین است، همیشه برای من همین بوده است.» و چه کسی میداند، شاید او آنقدر از آن لذت برد که میخواهد دوران حرفهای خود را بیشتر ادامه دهد. «نمیدانم، اما اگر رئیس مرا صدا کند، برمیگردم. همیشه لذتبخش است که بازی کنم، به او گفتم: «هر وقت به من نیاز داشته باشد، آنجا هستم.»
ماندورلینی نیز پرشور بود. او به برزیلی گفت: «ما اینجا هستیم و واقعاً مفتخریم که معماران این بازی که شما در آن شرکت کردید، بودهایم. «پس اگر میخواهید یکی دیگر بازی کنید، اشکالی ندارد.»
چه کسی میداند آینده چه چیزی در خود دارد؟ فعلاً، هواداران راونا همیشه این را خواهند داشت: روزی که یک اسطوره واقعی مردم را از سراسر جهان به هم پیوند داد و به آنها اجازه داد، برای یک بعدازظهر، رؤیاپردازی کنند.», tags_fa=[
