مایکل کریک ممکن است شغلش در منچستریونایتد را نجات داده باشد، پس از آنکه آنها با نتیجه ۳-۲ رم را در لیگ قهرمانان اروپا شکست دادند و دو گل خورده را جبران کردند.
برای اولین بار از اوایل سپتامبر، هواداران یونایتد می‌توانند پیروزی را جشن بگیرند و این نتیجه‌ای است که ممکن است شغل کریک را فعلاً نجات داده باشد.
در اینجا چهار مورد دیگر آورده شده است که در آن مدیران یونایتد با یک نتیجه، فرصتی دوباره برای بقا پیدا کردند.
سر الکس فرگوسن
این مثالی است که هر بار که یک مدیر فعلی منچستریونایتد در مضیقه است، به آن اشاره می‌شود.
فرگوسن سه سال از دوران مدیریتش در منچستریونایتد می‌گذشت و اوضاع خوب پیش نمی‌رفت.
کسب مقام نایب قهرمانی بین دو مقام یازدهمی قرار گرفت؛ آنها فصل ۱۹۸۹-۹۰ را در رده سیزدهم به پایان رساندند و اجماع عمومی این بود که فرگوسن در آستانه اخراج است.
این فصلی بود که یونایتد با نتیجه ۵-۱ در خانه مغلوب همسایه پر سر و صدای خود شد. در ماه دسامبر، بنری با این مضمون نصب شد: «۳ سال بهانه و هنوز هم آشغال است. خداحافظ فرگی». درخواست‌ها برای اخراج روز به روز بیشتر می‌شد.
اما این جام حذفی بود که آینده درخشان را نجات داد. یونایتد در دور سوم در خانه ناتینگهام فارست بازی داشت و این امید وجود داشت که یک جام حذفی طولانی مدت بتواند هواداران اولدترافورد را از نتایج لیگ دور کند.
حریف آنها فارست تحت هدایت برایان کلاف بود، غول در حال افول اما هنوز باشگاهی که در حافظه اخیر دو جام اروپایی را برده بود. فرگوسن یک قمار در انتخاب بازیکن انجام داد و مارک رابینز، مهاجم ۲۰ ساله را به میدان فرستاد و این جواب داد.
مهاجم آینده‌دار کوونتري تنها گل بازی را به ثمر رساند تا یونایتد را به مرحله بعد ببرد. آنها در نهایت قهرمان جام شدند و به فرگوسن فرصتی برای نفس کشیدن دادند.
آن گل، دوران موفقیتی را آغاز کرد که در آن تمام جام‌ها به اولدترافورد آمدند. یونایتد فصل بعد ششم شد. سال بعد از آن دوم شد و سپس در فصل ۱۹۹۳ اولین قهرمانی لیگ برتر را کسب کرد.
اُله گونار سولسشر
موفقیت کریک اولین بار نیست که یونایتد با جبران دو گل خورده در اروپا، شغل یک مدیر را نجات می‌دهد.
یونایتد فصل ۲۲-۲۰۲۱ را تحت هدایت سولسشر ضعیف آغاز کرده بود. آنها از جام اتحادیه حذف شده بودند. آنها در لیگ قهرمانان مغلوب یانگ بویز شده بودند. آنها فقط یکی از پنج بازی اخیر خود را برده بودند و اخیراً با نتیجه ۴-۲ مغلوب لستر شده بودند.
صدای هو کردن که پس از تساوی ۱-۱ مقابل اورتون در اولدترافورد شنیده شد، نشان داد که هواداران صبور همیشگی علیه قهرمان سال ۱۹۹۹ خود رویگردان شده‌اند.
و سپس عملاً حکم اخراج سولسشر در حال نوشته شدن بود که یونایتد در نیمه اول با نتیجه ۲-۰ از آتالانتا عقب افتاد.
اما بازگشت در نیمه دوم که با گل کریستیانو رونالدو به پایان رسید، به سولسشر فرصتی برای بقا داد، اگرچه فقط برای مدتی کوتاه.
آنها بازی بعدی را با نتیجه ۵-۰ به لیورپول باختند اما با سولسشر ادامه دادند، که آنها را به مقام دوم رساند.
او پس از شکست ۴-۱ مقابل واتفورد در ماه نوامبر اخراج شد.
اریک تن هاخ
طبق گزارش‌ها، یونایتد آماده بود تا تن هاخ را در آن شب اخراج کند، قبل از اینکه او به طور غیرمنتظره‌ای منچسترسیتی را در فینال جام حذفی شکست دهد.
یونایتد در مقابل سیتی پپ گواردیولا، که به تازگی چهارمین قهرمانی متوالی لیگ برتر خود را کسب کرده بود، شانس کمی داشت و با این حال بهترین عملکرد فصل خود را برای آخرین بازی فصل ذخیره کرد.
آلخاندرو گارناچو در دقیقه ۳۰ گل اول را به ثمر رساند و نه دقیقه بعد کوبی ماینو گل دوم را زد. تن هاخ پپ را شکست داده بود و به سیتی اجازه داد مالکیت توپ را داشته باشد و سپس با سرعت ضدحمله بزند. جرمی دوکو یکی از گل‌ها را جبران کرد اما برای جلوگیری از پیروزی ۱۳مین قهرمانی یونایتد در جام حذفی کافی نبود.
این لحظه‌ای بود که بسیاری امیدوار بودند با فرگوسن هم‌تراز شود، شاید این همان چیزی باشد که سرنوشت یونایتد را تغییر دهد. اینطور نشد.
تن هاخ فصل را در رده هشتم به پایان رساند اما گزارش‌های گسترده از اخراج او، هرگونه اعتبار باقی‌مانده برای هلندی در باشگاه را از بین برد.
تن هاخ همچنین چراغ سبز را برای برخی از بدترین خریدهای تاریخ یونایتد، به ویژه ۸۶ میلیون پوند پرداخت شده به آژاکس برای آنتونی، نشان داده بود.
او در نهایت در ماه اکتبر، تنها پنج ماه پس از پیروزی در جام حذفی اخراج شد و تعویق این تصمیم هزینه بیشتری برای یونایتد داشت. روبن آموریم، فردی با سیستمی کاملاً متفاوت، در اواسط فصل به خدمت گرفته شد و هرگز نتوانست اوضاع را بهبود بخشد.
ژوزه مورینیو
حذف از جام اتحادیه با شکست مقابل دربی و شکست ۳-۱ مقابل وست هم، مورینیو را در آستانه اخراج در یونایتد قرار داد.
این یک نمونه کلاسیک از مورینیوی اواخر دوران حرفه‌ای بود. او با تعدادی از بازیکنان خودش، به ویژه پل پوگبا، اختلاف پیدا کرده بود و ابری از سمی بودن باشگاه را فرا گرفته بود.
وقتی یونایتد در ۱۰ دقیقه اول بازی خانگی مقابل نیوکاسل با دو گل عقب افتاد، به نظر می‌رسید که پایان کار فرا رسیده است.
اما یونایتد ۲۰ دقیقه قبل از پایان بازی بیدار شد. خوان ماتا، بازیکنی که در دو باشگاه متوالی تحت هدایت مورینیو مورد انتقاد قرار گرفته بود، یک ضربه آزاد را به گل تبدیل کرد. آنتونی مارسیال در دقیقه ۷۶ بازی را مساوی کرد.
و سپس الکسیس سانچز گل پیروزی‌بخش دیرهنگام را به ثمر رساند تا یونایتد پیروز شود و کامبک را کامل کند.
هواداران نام مورینیو را فریاد زدند، اما این فقط پایان کار را به تأخیر انداخت، نه اینکه آن را کاملاً متوقف کند.
یونایتد بازی بعدی را ۲-۲ مقابل چلسی مساوی کرد اما در ادامه‌ی بازی‌ها به یوونتوس، سیتی و لیورپول باخت. آن شکست ۳-۱ در آنفیلد برای اخراج مورینیو کافی بود.