موشِ کوچکی که غرش کرد

یکی از انتقادات همیشگی به کومو این است که به اندازه کافی «ایتالیایی» نیست تا یک باشگاه اصیل سری آ باشد. این باشگاه که توسط یک تولیدکننده سیگار اندونزیایی تامین مالی می‌شود، رئیس آن مدل کسب‌وکار چندوجهی خود را به دیزنی تشبیه کرده است. آنها سسک فابرگاس، مربی اسپانیایی خود را دارند و در بازی روز چهارشنبه مقابل لنز در جام بزرگتر، در ترکیب اصلی خود حتی یک ایتالیایی هم نداشتند. برای توهین‌آمیزتر کردن ماجرا، آنها همچنین میزبان خود را با نتیجه ۹-۱ در هم کوبیدند؛ نمایشی از وقاحت آشکار که باعث شد سنت‌گرایان سری آ با خشم دست تکان دهند. تحمیل درد و رنج بیشتر به حریف تحقیر شده، هرگز روش ایتالیایی نبوده است، مگر اینکه هر دو تیم قبل از شروع بازی رسماً با آن موافقت کرده باشند.

با این حال، اگرچه ترکیب کومو بازیکنان بومی کمی داشت، اما هنگام ورود به ورزشگاه بولارت-دلیس، کاملاً برازنده به نظر می‌رسیدند؛ آنها از اتوبوس تیم پیاده شدند و زمین را مانند گروهی فراری از هفته مد میلان بررسی کردند. تا حد زیادی به دلیل همکاری رسمی باشگاه با خانه مد مردانه رم، برینیونی، فابرگاس و گروه جهانگردش در کت و شلوارهای سفارشی دو دکمه، پولوشرت‌های آستین بلند نخی-ابریشمی-کشمیر و لوفر‌های نرم بدون بند از جنس نبوک (البته بدون جوراب) به طرز غیرقابل باوری شیک به نظر می‌رسیدند، که با عینک‌های طراحی شده تکمیل شده بود، حتی با وجود اینکه هوا تقریباً تاریک بود.

در حالی که قدم زدن آنها در زمین به عنوان وزنه تعادلی طنزآمیز برای بحث‌های فوتبال داخلی عمل می‌کرد، هنگامی که بازیکنان کومو لباس‌های طراحی شده خود را با کفش‌های میخ‌دار عوض کردند، به سبکی از فوتبال شدید و هجومی بازگشتند که نمی‌توانست کمتر از کاتناچو باشد و میزبان فرانسوی درمانده خود را در تعقیب سایه‌ها رها کرد. پیروزی ۹-۱ [نه - ویدیو پرینتر فوتبال دیلی] بزرگترین اختلاف پیروزی در تاریخ جام بزرگتر بود، تنها دلخوری کومو در آن شب، دریافت یک شوت قدرتمند از روبن آگویلار از لنز بود. برای جبران این ناامیدی crushing، دو گل آخر کومو توسط ماتیا لیبرالی و ماتئو پاپاچیولی به ثمر رسید؛ دو بازیکن تعویضی نوجوان که اگر با چرخیدن با وسپاها جشن می‌گرفتند، می‌توانستند ایتالیایی‌تر باشند.

با وجود اینکه کومو در دو فصل گذشته پرهزینه‌ترین تیم سری آ بوده است، این باشگاه موفقیت چشمگیری در ساختن تیمی درخشان متشکل از بازیکنانی که این ایمیل تا دو هفته پیش که منچستریونایتد را شکست دادند، هرگز نامشان را نشنیده بود، به دست آورده است. در نیکو پاز، آنها یک فوق ستاره واقعی در حال ظهور دارند، در حالی که پر سر و صداترین خریدهای تابستانی آنها ترِوو شالوبا و مویس کین بودند که به دلیل مصدومیت در جمع همراهان غایب بودند. فابرگاس، با وجود اینکه شاهد بود تیم عالی‌اش تنها دومین تیمی در تاریخ جام بزرگتر شد که در یک بازی ۹ گل به ثمر رساند (برای شما جستجو نمی‌کنیم: بایرن مونیخ)، کاملاً بی‌خیال شد تا اطمینان حاصل کند که بازیکنانش از مسیر خود منحرف نمی‌شوند.

او با عصبانیت گفت: «این یک شب فوق‌العاده برای کومو، برای همه هواداران ما و بسیاری از بازیکنان جوان اینجا که در ابتدای دوران حرفه‌ای خود هستند، است، اما آنها باید روی زمین بمانند [و در لوفر‌های گران‌قیمت دست‌دوزشان - ویرایشگر فوتبال دیلی]، فروتن باشند، به یادگیری ادامه دهند و فکر نکنند که همه چیز از اینجا به بعد خوب پیش خواهد رفت.» سپس زمانی را برای تمجید از یک فرد اختصاص داد. «من از گلی که دریافت کردیم عصبانی هستم، زیرا ما با سه تعویض، چیزی را در دفاعمان تغییر دادیم. به علاوه، آن را یکی از هم‌تیمی‌های سابقم به ثمر رساند؛ من با روبن آگویلار در موناکو بازی کردم و به او گفتم که هرگز ندیده‌ام گلی شبیه آن بزنی!» در واقع این بهترین گل از ۱۰ گل بود، حتی اگر بازگرداندن نتیجه به ۷-۱ کمی شبیه پرتاب یک سنگریزه به سمت ستاره مرگ در حال نزدیک شدن بود. با نه گل، بدون جوراب و یک مربی عصبانی که خواهان کمال بود، باشگاه میکی ماوس کومو به طرز وحشتناکی واقعی به نظر می‌رسد.

زنده در وب‌سایت بزرگ

سیمون برنتون و ویل آنوین را در پوشش جامع ما از ساعت‌های جام بزرگتر دنبال کنید – از جمله بازی‌های خانگی ساندرلند، کریستال پالاس و سلتیک، به علاوه سفری به پراگ برای بورنموث – با شروع بازی‌ها بین ساعت ۵:۴۵ بعد از ظهر تا ۸ بعد از ظهر (تمام اوقات گرینویچ).

نقل قول روز

«به مردم پرتغال، روزی فرا رسیده است که پیراهن شماره ۷ تیم ملی خود را پس دهم. هرگز احساس نکردم که فقط متعلق به من است، اما به مدت ۲۳ سال این افتخار و مسئولیت را داشتم که آن را بپوشم، از آن دفاع کنم و آن را با خود به ورزشگاه‌های سراسر جهان ببرم. امروز زمان آن فرا رسیده است که آن را به آینده بسپارم. این یک تصمیم آسان نبود زیرا برخی تصمیمات فقط با ذهن گرفته نمی‌شوند. آنها با قلب نیز گرفته می‌شوند. سفری که در آگوست ۲۰۰۳ آغاز شد و زندگی من را برای همیشه تغییر داد، به پایان رسیده است» – کریستیانو رونالدو با خداحافظی با پرتغال، به دوران حرفه‌ای بین‌المللی خود که شش جام جهانی را در بر گرفت و شامل یک قهرمانی اروپا و رکورد بیشترین گلزنی تاریخ مردان بود، پایان داد. دوران او با تیم ملی با خروج او پس از اختلاف با خورخه ژسوس، سرمربی، به پایان رسید.

نامه‌های فوتبال دیلی

نامه‌های خود را به the.boss@theguardian.com ارسال کنید. نامه امروز به … جیمز ویلکینسون تعلق دارد که یک نسخه از کتاب «برنامه‌ها!» نوشته ریچارد کروکس را برنده می‌شود. این کتاب اکنون منتشر شده و در وب‌سایت Pitch Publishing موجود است. شرایط و ضوابط مسابقات ما در اینجا آمده است .

رای‌گیری پیشنهادی

جوایز FSA به سرعت نزدیک می‌شود و اگرچه فوتبال دیلی دوباره به طرز بی‌رحمانه‌ای نادیده گرفته شده است، وب‌سایت بزرگ به همراه فوتبال ویکلی، فوتبال ویکلی زنان و سوزان وراک نامزد دریافت جایزه شده است. اگر می‌خواهید با رای دادن حمایت خود را نشان دهید، می‌توانید اینجا رای دهید.