ژوکرس فرصت خود را در پیروزی آرسنال مقابل اسلاویا پراگ به طرز فوق‌العاده‌ای به دست آورد
رقابت برای مهاجم اصلی آرسنال، در هفته‌های اخیر بیش از حد شبیه به مبارزه با بالش بوده است.
کای هاورتز از زمان تعطیلی بین‌المللی از بهترین‌های خود فاصله داشته است، در حالی که ویکتور ژوکرس در هنگام دادن فرصت‌هایش برای تاثیرگذاری تلاش کرده است.
هر دو در شکست ناامیدکننده جام اتحادیه مقابل فلیت‌وود بازی کردند و صرف نظر از این واقعیت که ژوکرس در آن شب گلزنی کرد، هر دو می‌توانستند هیچ شکایتی نداشته باشند اگر دوره‌هایی روی نیمکت برایشان رقم می‌خورد.
اما در نهایت، مشت‌های جدی شروع به وارد شدن کرده‌اند. هاورتز برنده بازی مقابل لیورپول در آنفیلد در روز یکشنبه شد و اکنون، در پراگ، ژوکرس با یکی از بهترین نمایش‌های همه‌جانبه خود - و قطعاً بهترین ۴۵ دقیقه خود - در پیراهن آرسنال پاسخ داد.
نشانه‌هایی از بازگشت فرم دیده شده بود. ژوکرس با یک ضربه سر زیبا، پاس گل دکلان رایس را در مقابل بایرن مونیخ در ماه گذشته به ثمر رساند.
اینجا سرانجام همه چیز در یک اجرای فوق‌العاده به ثمر رسید. از دقایق ابتدایی مقابل اسلاویا پراگ، ژوکرس توپ را نگه می‌داشت، حملات را به هم وصل می‌کرد و با ظرافت و دقتی بازی می‌کرد که در دوران حرفه‌ای آرسنال او کمبود داشت.
او با یک پاس هوشمندانه در عمق، پاس گل نونی مدوئکه را به ثمر رساند و از آنجا اعتماد به نفس او تنها افزایش یافت.
وقتی دیوید رایا پاسی را بیرون زد، ژوکرس آن را با نیمه والی به هینکاپیه گرداند. لمس‌های ظریفی برای ترکیب با اوره‌چی ایزه و میکل مرینو نیز وجود داشت.
سپس ژوکرس با یک پاس گل درخشان خود را در جدول گلزنان قرار داد. او توپ را به مرینو داد، به فضا چرخید، و وقتی توپ برگشت، ضربه نهایی او خیره‌کننده بود. با حداقل عقب‌گرد، او توپ را به دور از تیر دورانی گل کرد.
این فقط اعتماد به نفس ژوکرس نبود که به طور محسوسی رشد کرد، بلکه اعتماد هم‌تیمی‌هایش به او نیز بود. ناگهان ایزه او را با پاس‌های تک‌ضرب پیچیده پیدا می‌کرد و به فضا پشت پا می‌زد.
مهاجم نیمه اول را با ۱۹ لمس به پایان رساند، بیشتر از آنچه که او اغلب در بازی‌های کامل مدیریت می‌کرد.
زمینه بازی به آن کمک کرد. اسلاویا ضعیف بود. آرسنال آنها را مورد آزار و اذیت قرار داد، با فیزیکی رقابت کرد و با قصدی مستقیم بازی کرد که میزبانانشان به سادگی نمی‌توانستند با آن مقابله کنند.
مدوئکه و ایزه هر دو برقی بودند و مدافعان کناری خود را خسته کردند. فضا برای ارائه وجود داشت و آرسنال بی‌رحمانه از آن بهره برد.
با این حال، بسیاری از بازی‌های گذشته وجود داشته است که آرسنال بر آنها مسلط شده بود و با این حال ژوکرس هنوز یک مسافر بود و حتی در ثبت یک شوت یا یک لمس معنادار مشکل داشت. این بار، او در مرکز همه چیزهای مثبت در نمایش آرسنال بود.
این بدان معنا نیست که کامل بود. چند پاس به مدوئکه بیش از حد عجولانه بود، در حالی که یک تصمیم با آرامش بیشتر می‌توانست آرسنال را در آستانه دروازه قرار دهد.
اینجا سرانجام همه چیز در یک اجرای فوق‌العاده به ثمر رسید
ژوکرس همچنین پس از استراحت محو شد، اگرچه این بازتابی از افت استانداردهای آرسنال بود تا اینکه مهاجم کار اشتباهی انجام دهد. توپچی‌ها بیش از حد معمولی بودند و به اسلاویا دلگرمی دادند در حالی که آنها آنجا بودند تا از بین بروند.
آرتا از این موضوع و رویکرد معمولی که آرسنال نیمه دوم را آغاز کرد، نگران خواهد شد. مدیریت بازی آنها به طور غیرمعمولی ضعیف بود و آنها مانند تیمی بازی کردند که هیچ احترامی برای آنچه اسلاویا برای ارائه داشت قائل نبودند.
با این حال، مدیر آرسنال از آنچه ژوکرس تولید کرد، به خصوص در نیمه اول، بسیار خوشحال‌تر خواهد بود.
شکی نیست که تفکر آرتا، به خصوص در بزرگترین بازی‌ها، معمولاً به سمت هاورتز می‌افتد. با بازی مداوم مانند این، ژوکرس می‌تواند مجبور به بازنگری شود.