سون هیونگ-مین و کریستیانو رونالدو شماره ۷های نمادین، اسطوره‌های لیگ برتر و رکوردارن بین‌المللی هستند. اکنون خطر شگفت‌انگیزی وجود دارد که آنها چیز دیگری مشترک داشته باشند: حضوری تفرقه‌انگیز در تیم‌های ملی خود.
در ۲۱ اکتبر، در جریان جلسه کمیته پارلمانی، سیاستمدار جونگ یون-ووک سوالی از لی یونگ-سو، رئیس موقت فدراسیون فوتبال کره (KFA) پرسید که داستانی را از صفحات ورزشی به گفتگوی ملی کشاند. «گفته می‌شود که اخیراً، در میان بازیکنان تیم ملی، بازیکنان او را نه به نامش، بلکه «شماره ۷» یا «آن شخص» صدا می‌زنند. آیا می‌دانید او کیست؟» لی سپس پاسخ داد: «آیا منظور شما سون هیونگ-مین است؟» جونگ ادامه داد: «پس این موضوع حقیقت دارد.... همچنین فاش شده است که رهبری تیم ملی باعث اختلاف شده و در کل از هم پاشیده است.» لی از اظهار نظر خودداری کرد.
چگونه کار به اینجا کشید؟ کمتر از ۱۸ ماه پیش، سون جام لیگ اروپا را به عنوان کاپیتان تاتنهام هاتسپر بالای سر برد. این آخرین اقدام او برای باشگاه لندنی پس از یک دهه حضور در لیگ برتر بود، دورانی که او به چهره‌ای از محبوب‌ترین لیگ داخلی جهان و ستاره‌ای بزرگ در کشورش تبدیل شد. سپس به لس آنجلس اف سی در لیگ برتر فوتبال آمریکا پیوست، انتقالی که به گفته این بازیکن ۳۴ ساله، تا حدی برای آماده‌سازی برای جام جهانی ۲۰۲۶ انجام شد.
آن تورنمنت فاجعه‌بار بود، با حذف در مرحله گروهی و تحریم رسانه‌ای پس از اینکه خبرنگاران ناشناس، خدمت سربازی سون را مسخره کردند. او در بازی آخر، شکستی ناامیدکننده در برابر آفریقای جنوبی، نیمکت‌نشین بود. از آن زمان، مربی هونگ میونگ-بو و رئیس KFA چونگ مونگ-گیو استعفا دادند، توسط پارلمان‌نشینان مورد بازجویی قرار گرفتند و سپس پلیس به دفاتر KFA یورش برد. همه موافقند که تابستان وحشتناکی برای فوتبال کره بود، اما به نظر می‌رسد نظرات مشترک در همین‌جا پایان می‌یابد.
اختلاف بین بازیکنان مسن‌تر و جوان‌تر در فوتبال غیرمعمول نیست، اما وضعیت کره به طور غیرمعمولی پیچیده است. با یک همکار که فقط یک سال بزرگتر است، متفاوت و با احترام رفتار می‌شود. گاس هیدینک هنگام ورود به عنوان مربی تیم ملی در سال ۲۰۰۱ این موضوع را مسئله‌ای دید و بازیکنان را مجبور کرد تا هنگام غذا خوردن با هم بنشینند تا جوان‌ترها بتوانند در طول بازی به بزرگترها دستور دهند.
این موضوع جدی‌تر به نظر می‌رسد – حتی بیشتر از جام ملت‌های آسیا در سال ۲۰۲۴ که در آن درگیری بر سر پینگ پنگ بین سون و گروهی از بازیکنان جوان‌تر از جمله ستاره نوظهور لی کانگ-این رخ داد که منجر به در رفتن انگشت کاپیتان شد. لی و سون به زودی آشتی کردند، اما اکنون مسئله بزرگتری وجود دارد. طبق گزارش‌های متعدد، نسل ۱۹۹۶ ناراضی هستند. کیم مین-جه از بایرن مونیخ، هوانگ این-بئوم از پورتو و هوانگ هی-چان، که قبلاً در ولورهمپتون واندررز بود و اکنون در شالکه ۰۴ بازی می‌کند، همگی اکنون بازیکنان ارشد هستند و به نظر می‌رسد از رهبری تیم ناراضی هستند و پس از جام جهانی خواهان شروعی تازه با کاپیتان و سرمربی جدید بودند.
اما با انتصاب روبرت مورنو به عنوان سرمربی موقت در سپتامبر تا پایان نوامبر – فدراسیون در حال حاضر رئیس ندارد – فوتبال کره در وضعیت انتظار قرار دارد. جام ملت‌های آسیا، تورنمنتی که جنگجویان 태گوک از سال ۱۹۶۰ قهرمان آن نشده‌اند، تنها چند هفته دیگر باقی مانده است.
هوانگ این-بئوم پس از تساوی ۰-۰ مقابل ونزوئلا در ۲ اکتبر گفت: «از نظر جسمی و روحی خسته هستم. حدود نه سال از پیوستنم به تیم ملی می‌گذرد و از آن زمان تاکنون چیزهای زیادی باید در فوتبال و در بسیاری از زمینه‌های دیگر تغییر کند، اما به نظر نمی‌رسد این اتفاق بیفتد.» در همین حال، کیم مین-جه از اینکه برخی در تیم وظایف خود را به درستی انجام نمی‌دهند، شکایت کرد. «همه باید با هم بجنگند و رقابت کنند، اما ما این کار را نکردیم. به مدافعان ما نگاه کنید؛ برایشان متاسف شدم.»
با پایان یافتن پنجره نقل و انتقالات، گزارش‌هایی مبنی بر آمادگی این سه نفر برای ترک تیم ملی منتشر شد، اما قبل از اینکه توسط یکی از مقامات KFA متقاعد شوند که این کار را نکنند – گزارش‌هایی که توسط انجمن رد نشد.
هواداران از چنین داستان‌هایی و اظهارات مبهمی که هیچ‌کس واقعاً برای بیان مشکلات و نحوه حل آنها پیش قدم نمی‌شود، ناامید شده‌اند. سون هنوز در کره محبوب است، با وجود اینکه در ۱۶ سالگی کشور را ترک کرد، اما رابطه او با رسانه‌ها مانند همتایانش در تیم ملی نیست. برخی از هواداران معتقدند که برخی از خبرنگاران در تلافی تحریم رسانه‌ای در جام جهانی، در حال دامن زدن به آتش هستند.
با این حال، نمی‌توان انکار کرد که سون در ۳۴ سالگی دیگر یک مهاجم در سطح نخبه نیست. هنوز لحظات بزرگی وجود دارد، مانند ضربه آزاد مقابل ازبکستان در ۶ اکتبر برای به ثمر رساندن ۵۹مین گل ملی خود، بیشترین گل زده توسط هر بازیکن کره‌ای. مدت‌هاست که بحثی در مورد بهترین نقش سون در تیم ملی وجود داشته است – در کناره‌ها یا در مرکز – اما دیگر غیرقابل تصور نیست که بحث به این سمت برود که آیا او اصلاً باید در ترکیب اصلی قرار گیرد.
برخلاف رونالدو، سون به نظر نمی‌رسد که تا پایان تلخ ادامه دهد یا بیانیه‌های طولانی منتشر کند. جام جهانی ۲۰۳۰ بعید است، اما کمک به تیم برای قهرمانی در جام ملت‌های آسیا، که قرار است در ۷ ژانویه آغاز شود، میراث خوبی خواهد بود. همچنین این احتمال وجود دارد که تورنمنت به دلیل حملات حوثی‌ها به عربستان سعودی تا سال ۲۰۲۸ به تعویق بیفتد. این می‌تواند یک نعمت پنهان باشد تا به تیمی تقسیم شده فرصت دهد تا متحد شود، یا وضعیت، که همین حالا هم بد است، می‌تواند بدتر شود.