لیورپول ۳-۱ کریستال پالاس را شکست داد و آندونی ایرائولا پاسخ مورد نیازش را گرفت
لیورپول با پیروزی ۳-۱ مقابل کریستال پالاس در پارک سلهرست، به تعطیلات بین‌المللی رفت و حقایق محض در اینجا اهمیت دارند. پس از دو شکست متوالی و سفر طاقت‌فرسای نیمه‌هفته به ترکیه، آندونی ایرائولا به واکنشی نیاز داشت. او واکنشی دریافت کرد.
آلکسیس مک‌آلیستر گل اول را به ثمر رساند، فلوریان ویرتس گل دوم را اضافه کرد، الکساندر ایساک دوباره گلزنی کرد و قبل از اینکه پنالتی اواخر بازی ادی انکتیا از اختلاف گل بکاهد، بازی عملاً تمام شده بود. نتیجه بازی نشان‌دهنده راحتی است. خود بازی، حداقل برای یک ساعت، اینطور نبود.
تحلیل ایرائولا از بازی سرراست بود. لیورپول در نیمه اول باز بود، در نیمه دوم سازمان‌یافته‌تر عمل کرد و از آلیسون بکر برای انجام مداخله‌ای که جریان یک بازی دشوار خارج از خانه را تغییر می‌دهد، سپاسگزار بود. این دقیق بود. پالاس در اوایل بازی به اندازه کافی موقعیت ایجاد کرد تا سوالات جدی مطرح کند، و لیورپول به دروازه‌بان خود برای پاسخ دادن به آنها نیاز داشت.
عکس: IMAGO
واکنش لیورپول پس از یک هفته دشوار
این یک نمایش بی‌نقص از ابتدا تا انتها نبود. نیازی هم به آن نبود. لیورپول پس از یک هفته از نظر فیزیکی دشوار، سفر دیرهنگام و یک بازی دیگر خارج از خانه در استادیومی که بازی‌ها به سرعت پربرخورد و فشرده می‌شوند، وارد این بازی شد. پارک سلهرست معمولاً چنین بازی‌هایی را با ریتم کم و اتفاقات زیاد در هر دو محوطه جریمه تولید می‌کند.
در نیمه اول، پالاس در بازی بود. لیورپول موقعیت‌های هجومی داشت، اما شکل بازی‌اش شلخته بود و دقت کافی در پاس نهایی وجود نداشت. اینجاست که بازی می‌توانست از دست برود. در عوض، گل مک‌آلیستر به لیورپول چیزی ارزشمند داد، کنترل بدون تسلط واقعی.
پس از پیش افتادن، وظیفه تغییر کرد. پالاس مجبور شد کمی بیشتر به جلو حرکت کند، فضاها باز شدند و مهاجمان لیورپول فضای بیشتری برای کار داشتند. آنجاست که بازی بیشتر شبیه چیزی شد که ایرائولا می‌شناخت. کمتر آشفته و قابل مدیریت‌تر شد.
همچنین یک جنبه عملی در بازی لیورپول در نیمه دوم وجود داشت. آنها فازهای دفاعی عمیق‌تر را بهتر انجام دادند، مناطق مرکزی را تمیزتر محافظت کردند و زمانی که پالاس سعی کرد فشار را به حرکت تبدیل کند، بسیار کمتر آسیب‌پذیر به نظر می‌رسیدند. این بخش به اندازه نتیجه، ایرائولا را خوشحال خواهد کرد.
آلیسون بکر و فلوریان ویرتس نتیجه را شکل دادند
اگر بازیکنی بود که وقتی بازی ناپایدار بود، لیورپول را سرپا نگه داشت، او آلیسون بود. مهار کلیدی در نیمه اول بازی را به اندازه کافی طولانی در سطح نگه داشت تا لیورپول آرام شود، و تک‌به‌تک بعدی او اقتدار پیشتازی را حفظ کرد. بازی‌هایی وجود دارد که دروازه‌بان پرکار است. بازی‌های دیگری هم وجود دارد که او تعیین‌کننده است. این دسته دوم بود.
ایرائولا همچنین نکته‌ای را بیان کرد که اغلب با آلیسون نادیده گرفته می‌شود، تسلط او بر محوطه جریمه. در زمین‌هایی مانند این، که زمین تنگ به نظر می‌رسد و توپ به سرعت به مناطق خطر بازمی‌گردد، دروازه‌بانی که منطقه را کنترل می‌کند، اضطراب را از خط دفاعی دور می‌کند. آلیسون دقیقاً همین کار را انجام داد.
در همین حال، ویرتس مشارکتی را ارائه داد که لیورپول منتظرش بود در لیگ. او گل زد، پاس گل داد و مهم‌تر از آن، تأثیرگذار به نظر می‌رسید تا اینکه صرفاً درگیر باشد. این حس وجود داشت که پاداش‌های لیگ برتر از سطح کلی او عقب مانده است، با گل‌های مردود شده و موقعیت‌های نزدیک که شروع کمپین او را شلوغ کرده بود. در اینجا، کیفیت در جایی که مهم بود، یعنی روی تابلو نتایج، فرود آمد.
گل او بازی را امن‌تر کرد و پاس گل او تصمیم‌گیری بهبود یافته لیورپول را پس از شروع کشش پالاس، برجسته کرد. ویرتس فضاها را پیدا کرد، اما حرکت لیورپول در اطراف او نیز مهم بود. پس از استراحت، هدفمندی بیشتر، وضوح بیشتر و اتلاف بسیار کمتر مالکیت در مناطق پیشرفته وجود داشت.
تأثیر الکساندر ایساک فراتر از یک گل دیگر است
ایساک دوباره گلزنی کرد، که اولین چیزی است که مردم متوجه خواهند شد، و حق هم همین است. گل‌ها مکالمه پیرامون مهاجمان مرکزی را تعیین می‌کنند. اما ایرائولا چیز مفیدتری را برجسته کرد، حرکت او برای گل ویرتس.
مهاجمان خوب گل می‌زنند. مهاجمان باهوش با تهدید فضاهایی که مدافعان از آن می‌ترسند، برای دیگران فضا ایجاد می‌کنند. دویدن ایساک به سمت تیرک نزدیک این کار را انجام داد. خط دفاعی را کشید، کانال پشت سر او را باز کرد و مسیر را برای ورود ویرتس ایجاد کرد. چنین حرکتی به ندرت مورد توجه قرار می‌گیرد، اما مربیان آن را ارزشمند می‌دانند زیرا الگوهای هجومی را به موقعیت تبدیل می‌کند.
این همچنین با یک موضوع گسترده‌تر در بازی هجومی لیورپول مطابقت داشت، خودخواهی کمتر، زمان‌بندی بهتر، و تمایل بیشتر به دویدنی که به شخص دیگری سود می‌رساند. این می‌تواند تفاوت بین یک حمله با استعداد و یک حمله که به درستی کار می‌کند، باشد.
ایساک همچنین یک موقعیت تک‌به‌تک دیگر را از دست داد، بنابراین این یک بعدازظهر بی‌نقص از طرف او نبود. اهمیتی نداشت. او همچنان برای پالاس یک مشکل بود و در نهایت با یک گل دیگر به نام خود به پایان رساند. مهاجمان برای خروجی پول می‌گیرند و او آن را تحویل داد.
نگرانی از آمادگی دومینیک سوبوسلای قبل از تعطیلات بین‌المللی
تنها نکته تلخ برای ایرائولا، دومینیک سوبوسلای بود. او پس از مصدومیت زانو با آمادگی کامل بازی را به پایان نرساند و در نهایت تعویض شد. نگرانی آشکار است. مدیران از دست دادن بازیکنان در دوران بازی‌های ملی در حالی که آنها در حال حاضر چیزی را حمل می‌کنند، متنفرند، و لیورپول دلیل اخیر برای احتیاط دارد پس از اینکه تعطیلات قبلی غیبت‌های کلیدی را برای آنها به همراه داشت.
موضع ایرائولا به اندازه کافی ساده بود. سوبوسلای در پایان ۱۰۰ درصد نبود، کادر پزشکی باید او را ارزیابی کنند، و بازیکن طبیعتاً اگر بتواند می‌خواهد به مجارستان بپیوندد. این استاندارد است. تنش بین احتیاط باشگاه و تعهد بین‌المللی نیز همینطور.
برای لیورپول، زمان‌بندی ناخوشایند است زیرا بازی بعدی لیگ یک بازی مهم در برابر منچستریونایتد است. پیروزی‌هایی مانند این روحیه و جدول را بهبود می‌بخشد، اما نیاز به اجرای تهاجمی تمیزتر و کنترل بهتر در نیمه‌های اول باز را از بین نمی‌برد. ایرائولا به عبارت‌های مختلف همین را گفت. لیورپول در جایگاه خوبی قرار دارد، نه در جایگاه نهایی.
این نتیجه درست است. این یک پیروزی ارزشمند خارج از خانه بود که بر اساس مهار کلیدی، ساختار بهبود یافته نیمه دوم و کیفیت کافی در حمله برای تنبیه تیمی که نتوانست تهدید اولیه خود را حفظ کند، بنا شده بود. لیورپول بی‌نقص نبود، و اشکالی ندارد. آنها کارآمد، مقاوم بودند و پس از هفته‌ای که داشتند، به شدت به هر سه امتیاز نیاز داشتند.
پنالتی اواخر بازی ایرائولا را آزار خواهد داد زیرا کلین شیت‌ها اهمیت دارند، حتی در بازی‌هایی که قبلاً برده شده‌اند. با این حال، تصویر بزرگتر واضح است. لیورپول روند نزولی را متوقف کرد، سهم معنادار دیگری را برای ویرتس به دست آورد، دوباره شاهد گلزنی ایساک بود و بعدازظهر ناخوشایندی را با اقتدار بازگردانده شده پشت سر گذاشت.