منچستریونایتد دوران نگران‌کننده‌ای از فرم خود را سپری می‌کند و تیم مایکل کریک همچنان در تلاش برای ثبات است. آخرین شکست آن‌ها بعدازظهر یکشنبه رقم خورد، زمانی که با تساوی ۴-۴ سرگرم‌کننده مقابل استون ویلا متوقف شدند و روند ناامیدکننده بدون پیروزی خود را طولانی‌تر کردند.
این نتیجه باشگاه منچستر را در موقعیتی فزاینده ناراحت‌کننده قرار داده است. یونایتد اکنون هشت بازی لیگ برتر را بدون پیروزی پشت سر گذاشته است و آخرین پیروزی آن‌ها در پیروزی ۵-۲ خانگی مقابل ایپسویچ تاون به ثمر رسید.
پس از ده بازی لیگ، شیاطین سرخ تنها هشت امتیاز کسب کرده‌اند، با یک پیروزی، پنج تساوی و چهار شکست. روند ضعیف آن‌ها باعث شده است که به منطقه سقوط سقوط کنند و فشار بیشتری بر کریک وارد شود زیرا فصل به تعطیلی بین‌المللی دیگری نزدیک می‌شود.
اما این اولین بار نیست که منچستریونایتد خود را در چنین موقعیت دشواری می‌یابد.
در واقع، این باشگاه باید چهار دهه به عقب نگاه کند تا آخرین باری را پیدا کند که پس از ده بازی لیگ در منطقه سقوط قرار گرفته بود.
مورد قبلی به فصل ۱۹۸۷/۱۹۸۶ بازمی‌گردد، زمانی که یونایتد شروعی مشابه دشوار در فصل داشت. پس از ده بازی اول خود، تیم منچستر تنها دو پیروزی و دو تساوی کسب کرده بود و در این فرآیند شش شکست متحمل شده بود.
با تنها هشت امتیاز در جدول، یونایتد در رده بیستم جدول قرار گرفت و سوم از پایین بود.
این وضعیت در نهایت برای مدیر ران اتکینسون که پس از شکست مقابل ساوتهمپتون در جام اتحادیه اخراج شد، کشنده بود. رفتن او راه را برای ورود الکس فرگوسن هموار کرد، تصمیمی که در نهایت تاریخ باشگاه را تغییر داد.
اگرچه فرگوسن نتوانست بلافاصله اوضاع را تغییر دهد، اما او یونایتد را به رده یازدهم در آن فصل هدایت کرد و آن‌ها را از خطر سقوط دور کرد.
چهار دهه بعد، منچستریونایتد دوباره با واقعیتی ناخوشایند روبرو است. موقعیت فعلی آن‌ها سوالات جدی را در مورد جهت تیم و شاید مهم‌تر از آن، آینده مایکل کریک مطرح می‌کند.
تاریخ نشان می‌دهد که حتی بزرگترین باشگاه‌ها نیز از دوره‌های دشوار مصون نیستند. با این حال، با تلاش یونایتد برای کسب نتیجه و اکنون قرار گرفتن در منطقه سقوط، فشار در حال افزایش است.
آیا کریک ممکن است سرنوشتی مشابه اتکینسون را تجربه کند، یا او می‌تواند راهی برای تغییر فصل یونایتد پیدا کند قبل از اینکه تاریخ تهدید به تکرار خود کند؟