منچستریونایتد شیاطین سرخ
نظر
وقتی لیاندرو مارتینز سه‌شنبه شب پس از شکست سخت مقابل اتلتیکو مادرید، آن اظهارات را درباره جیسون ویلکاکس و هیئت مدیره بیان کرد، تعداد کمی از هواداران منچستریونایتد در سراسر جهان این تصور را داشتند که او از بازیکنان انتقاد می‌کند.
مارتینز صرفاً حقیقت را در مورد جذب بازیکنان در تابستان پس از یک فصل مثبت برای باشگاه در فصل گذشته، با توجه به اینکه از کجا آمده بودند تحت هدایت روبن آموریم، بیان کرد. جذب تنها سه بازیکن بزرگسال برای باشگاهی با این عظمت کافی نیست، به‌ویژه اگر خط مشی این باشد که آنها آرزوی قهرمانی در لیگ برتر تا سال ۲۰۲۸ را دارند.
اظهارات گری نویل از واقعیت دور است، اما غیرمنتظره نیست. نویل در طول حماسه سوپرلیگ و فراتر از آن، با فشار آوردن به خانواده گلیزر، فوق‌العاده و قابل ستایش بود، اما از زمانی که با INEOS وابسته شد، در اظهارات خود نسبت به هیئت مدیره کند شده است.
مادرید، اسپانیا – ۱۳ اکتبر: لیاندرو مارتینز از منچستریونایتد در جریان دیدار مرحله گروهی لیگ قهرمانان اروپا ۲۶–۲۰۲۵، بازی دوم، بین اتلتیکو مادرید و منچستریونایتد در ورزشگاه متروپولیتانو در ۱۳ اکتبر ۲۰۲۶ در مادرید، اسپانیا. (عکس از انجل مارتینز/گتی ایماژ)
مارتینز به احتمال زیاد حمایت رختکن را دارد
لیاندرو مارتینز به وضوح از جایی برمی‌خیزد که کل رختکن با آن موافق است. زبان بدن و حال و هوای اطراف اردوگاه می‌تواند این را به هر کسی که تماشا می‌کند بگوید. نکته‌ای که مارتینز سعی کرد بیان کند این بود که بله، بازیکنان و سرمربی شایسته مقداری انتقاد هستند، اما تکلیف کسانی که از بالا مسئول این نهادها هستند چه می‌شود؟
بازگشت به وین رونی که به دلیل عدم سرمایه‌گذاری در دوره‌ای کاملاً متفاوت در یونایتد، که قابل مقایسه با وضعیت فعلی نیست، برای انتقال تلاش می‌کرد، گیج‌کننده است. یونایتد به طور مداوم در لیگ‌ها پیروز می‌شد، نه اینکه در دوره‌ای که سرمربیان چپ و راست اخراج می‌شوند، به طور دائمی عملکرد ضعیفی داشته باشد.
آنها یک چهره قوی در سر الکس فرگوسن ، داشتند، و جذب بازیکنان و موفقیت زمانی که رونی بیرون آمد، قابل مقایسه با شکست و ناتوانی تیم مدرن منچستریونایتد نیست.
چگونه درخواست مارتینز برای بازیکنان بیشتر یک حمله مستقیم به هم‌تیمی‌هایش است، در حالی که منچستریونایتد فقط یک مدافع چپ بزرگسال در باشگاه دارد، گری؟ چگونه او مستقیماً به هم‌تیمی‌هایش حمله می‌کند در حالی که باشگاه می‌دانست که بنجامین سسکو به مدت ۵ ماه با مشکل پیچیده ساق پا دست و پنجه نرم می‌کرده است و با این حال تصمیم گرفت مهاجم دیگری به هیچ شکلی جذب نکند؟
بازیکنان نیز به این مسائل توجه می‌کنند. یک مدافع میانی ۱۹ ساله به دلیل اینکه باشگاه زحمت جذب یک بازیکن دیگر را به خود نداده است، در اولین بازی لیگ قهرمانان خود در پست مدافع چپ بازی می‌کند، این یک سوءمدیریت فاحش در بالاترین سطح است. و بیایید خط عدم وجود منابع مالی را تکرار نکنیم؛ یونایتد با خورخه سالیناس صحبت کرد. آنها وحشت کردند و در روز پایانی پنجره با رایان آیت-نوری صحبت کردند؛ آنها می‌توانستند روی چیزی هزینه کنند و اطمینان حاصل کنند که آن منطقه کمبود ندارد. اما آنها این کار را نکردند. و، شوکه کننده، آن منطقه کمبود دارد، و ما اکنون پیامدهای آن محاسبات اشتباه را می‌بینیم.
هری مگوایر و لوک شاو هر دو در ابتدای فصل خواهان تقویت تیم شدند، آیا فکر می‌کنید آنها به هم‌تیمی‌های خود حمله کردند؟ آیا فکر می‌کنید برونو فرناندز از دیدن اینکه باشگاه‌های دیگر ۱۰۰ میلیون پوند برای بازیکنان هزینه می‌کنند در حالی که یونایتد حتی حاضر نبود برای ماتیوس فرناندز با تاتنهام رقابت کند، خوشحال بود؟
هر سه بازیکن بخشی از یک گروه رهبری در باشگاه هستند؛ آیا فکر می‌کنید آنها احساسات خود را به صورت داخلی منتقل نکرده‌اند؟ آیا واقعاً فکر می‌کنید این اعتقادی نیست که به طور جهانی توسط بازیکنان، مدیریت و کارکنان پذیرفته شده است؟
بازیکنان یونایتد می‌خواهند رقابت کنند
بازیکنان می‌خواهند رقابت کنند. برای رقابت به عمق بیشتری نیاز است. باشگاه‌هایی مانند منچسترسیتی و آرسنال قادرند یک بازی را ارزیابی کنند و تغییری از روی نیمکت ایجاد کنند که مستقیماً بر مسیر آن تأثیر بگذارد یا آن را تغییر دهد؛ آیا یونایتد می‌تواند؟ آیا مایکل کاریک چنین لوکسی دارد؟ چگونه صدا کردن آن یک حمله مستقیم به یک هم‌تیمی است؟ این اعتراف به واقعیت است.
همچنین پیشنهاداتی وجود دارد مبنی بر اینکه این اظهارات باید در داخل باشگاه یا پشت درهای بسته بیان می‌شد؛ آیا کسی واقعاً فکر می‌کند که تا کنون، این گفتگوها به صورت داخلی انجام نشده است؟ آیا کسی واقعاً این تصور را دارد که این اولین بار است که سلسله مراتب یونایتد از ناآرامی در میان تیم خبردار می‌شود؟ بدیهی است که این موضوع در داخل باشگاه باقی مانده است. آنها از پایان پنجره کاملاً سکوت کرده‌اند، اما با افزایش فشار بر مایکل کاریک، لیساندرو احساس کرد که اکنون زمان مناسبی برای نشان دادن عمومی تصمیم‌گیرندگان است.
مایکل کاریک سومین سرمربی اخراجی در یونایتد از سال ۲۰۲۴ خواهد بود. این به سادگی یک عملکرد ضعیف توسط تصمیم‌گیرندگان باشگاه است. او یا به طور کامل حمایت می‌شود یا اصلاً شغل به او داده نمی‌شود. این واقعیت که او به عنوان مربی موقت استخدام شد و به او گفته شد که این صرفاً یک شغل موقت است، تنها پس از استخدام دائمی، نشان‌دهنده فقدان واقعی برنامه در داخل باشگاه است. هر تصمیم‌گیرنده جدی به آن برنامه پایبند می‌ماند و بر اساس نتایج انتخابی در مجموعه کوچکی از بازی‌ها منحرف نمی‌شد.
نه، لیاندرو مارتینز «هم‌تیمی‌هایش را مورد حمله قرار نداده است»؛ او کسانی را مورد حمله قرار داده است که شایسته سرزنش هستند. بازیکنان باید مسئولیت را بپذیرند، البته. اما آنها همیشه این کار را کرده‌اند. آنها همیشه کسانی بوده‌اند که در زمین مورد هو و توهین قرار می‌گرفتند در حالی که افراد رده بالا از دور ایستاده بودند، زمانی که اوضاع واقعاً سخت شد به تاریکی فرو رفتند و سرمربیان را اخراج کردند تا ترک‌های ناتوانی خود را بپوشانند.
اشکالی ندارد که این کارشناسان بازیکنان را در پادکست‌های خود مورد حمله قرار دهند و آنها را کوچک بنامند، اما در لحظه‌ای که بازیکنان در برابر آنها صحبت می‌کنند، آنها همیشه مانند خودپسندترین افراد در جهان رفتار می‌کنند. می‌پرسند، چگونه جرأت می‌کنند کمی شخصیت نشان دهند؟ چگونه جرأت می‌کنند صحبت کنند به جای اینکه دهان خود را ببندند و اجازه دهند دنیا روایتی علیه آنها بسازد؟
این کلمات حمله مستقیم به بازیکنان فعلی یونایتد نیست، بلکه صرفاً اعتراف به این است که عمق تیم به سطحی که برای رقابت برای افتخارات بزرگ لازم است، نرسیده است. هر کسی عقل سلیمی داشته باشد این را می‌بیند. آیا فکر می‌کنید بازیکنان در مورد وضعیت خودشان دچار توهم هستند؟
این حمله مستقیم به خریدهای جدید نیز نیست؛ این سوالی است که چرا تعداد آنها بسیار کم بوده است. چرا یونایتد فقط سه بازیکن جذب کرد در حالی که حداقل به شش بازیکن نیاز داشت تا حتی شانسی برای رقابت در این فصل داشته باشد؟ منچستریونایتد در این تابستان هزینه خالص کمتری نسبت به هال سیتی و ایپسویچ تاون داشت؛ آیا اشتباه است که یک بازیکن در بزرگترین باشگاه جهان علناً بپرسد چرا این اتفاق افتاده است؟
لنی یورو، یک مدافع میانی، به دلیل مشکلات عمق تیم در پست مدافع راست بازی می‌کند. ما قبلاً به آیدن هیون در پست مدافع چپ اشاره کردیم. یونایتد دو مدافع میانی بزرگسال آماده دارد. ریکاوری ماتیس دلیخت واقعاً یک منطقه تاریک خاکستری در مورد چگونگی پیشرفت آن است. آنها یک مهاجم نوک واقعی دارند. جاش زیرکزی نمایه متفاوتی دارد، بیشتر یک کاذب نه تا یک مهاجم نوک. این باعث شده است که برایان امبومو و ماتیوس کونیا مجبور شوند در پست مهاجم نوک بازی کنند. آیا این عمق کافی برای رقابت است؟ نه. آیا پذیرش آن به عنوان یک بازیکن بزرگسال حمله مستقیم به هم‌تیمی‌های شماست؟ به سختی.
مدیران یونایتد برای مدت طولانی در باشگاه تقصیرها را به خریدهای خود و انتصابات مربیگری انداخته‌اند؛ وقت آن رسیده است که آن تصمیمات عواقبی داشته باشند.
به نویسندگان ما بپیوندید