سال نزدیک میشویم که در آن، باشگاههای احمق لیگ برتر انگلیس میتوانند تغییرات زودهنگام مدیریتی را برای تلاش جهت تغییر مسیر فصل در نظر بگیرند. ممکن است فکر کنید این دیوانگی است، اما مدیران فعلی لیگ برتر انگلیس که هنوز در سمت خود باقی ماندهاند، در دو فصل از پنج فصل گذشته، بیشتر از اولین قربانیان رقابت اخراج سرمربیان دوام آوردهاند. و پیدا کردن گزینههایی برای قربانی زودهنگام در این فصل کار سختی نیست. آلوارو آربلوا در فولام از پس وظایفش برنمیآید، اولیور گلاسنر با دو امتیاز از سه بازی تحت نظر همیشگی آقای ماریناکیس در ناتینگهام فارست قرار دارد و روبرتو دِزربی به نظر میرسد که از شدت بیامان و غیرقابل توقف بودنِ «اسپرز بودنِ» اسپرز در حال انفجار است. اما آیا تغییر زودهنگام مدیریتی واقعاً کارساز است؟ نگاهی سریع به اولین مدیری که در هر یک از پنج فصل گذشته اخراج شده است، شواهد قانعکنندهای از نرخ موفقیت ارائه نمیدهد. آیا کارساز بود؟ نه چندان، خیر. شکافها در رابطه نونو با مالک سرکش فارست، آقای ماریناکیس، در پایان فصل ۲۵-۲۴ ظاهر شده بود، که به طرز غمانگیزی زمانی که ماریناکیس خشمگین به زمین مسابقه یورش برد تا با نونو پس از اینکه امیدهایشان برای لیگ قهرمانان با تساوی مقابل لسترسیتی از بین رفت، صحبت کند. عبارت کلیدی در اینجا «امیدهای لیگ قهرمانان» بود، اما فارست و ماریناکیس تا این مرحله کاملاً خود را درگیر کرده بودند. یک آتشبس غیرمتقاعدکننده اعلام شد که تا تابستان ادامه داشت، اما تنها سه بازی در فصل جدید، پس از یک برد، یک تساوی و یک شکست، نونو اخراج شد. آنگه پوستکوگلو، که علیرغم قهرمانی در لیگ اروپا در پایان فصل قبل شغلش را در اسپرز از دست داده بود، روز بعد وارد شد. او شش هفته و هشت بازی دوام آورد که هیچکدام را نبرد. آخرین بازی او شکست ۳-۰ در خانه مقابل چلسی بود و کمتر از ۲۰ دقیقه پس از سوت پایان، اخراج شد. شان دایچ به عنوان آتشنشان در شرایطی که در آن زمان مبارزه برای بقا در لیگ بود و فارست در بین سه تیم پایین جدول قرار داشت، آورده شد. دایچ کشتی را آرام کرد اما خودش تا فوریه دوام آورد، سپس ویتور پریرا فارست را به سمت ایمنی نسبتاً آرام لیگ برتر و نیمهنهایی لیگ اروپا هدایت کرد. پاداش او، البته، اخراج در تابستان بود. او با اولیور گلاسنر جایگزین شد که در حال حاضر در پست خود باقی مانده است. فقط برای روشن شدن کامل: تمام این تغییرات مدیریتی در سال گذشته و یک روز اتفاق افتاده است. آیا کارساز بود؟ خیر. البته، کنار گذاشتن تن هاخ را نمیتوان اشتباه نامید. او، اگر چیزی، باید زودتر میرفت. مهلت اجرای حکم که با پیروزی غیرمنتظره مقابل منچسترسیتی در فینال جام حذفی ۲۰۲۴ به دست آمد، قضاوت اشتباه جدی از سوی تصمیمگیرندگان یونایتد بود و آخرین مورد نخواهد بود. او تنها تا اکتبر دوام آورد تا اینکه شکستی در وستهم، یونایتد را در رده چهاردهم قرار داد و بیش از حد بود. او رفت و رود فن نیستلروی برای چند بازی آمد که عمدتاً خوب پیش رفتند (تا حد زیادی به این دلیل که دو بازی از آنها مقابل لسترسیتی بود، باید گفت. روباهها آنقدر تحت تأثیر قرار گرفتند که فن نیستلروی را خودشان استخدام کردند، که آن هم خوب پیش نرفت). سپس آنچه در آن زمان به عنوان یک پیروزی قابل توجه تلقی میشد، یعنی متقاعد کردن روبن آموریم، که مدتها هدف بود و سرمربی پرشور تیم اسپورتینگ که به تازگی سیتی را در لیگ قهرمانان در هم کوبیده بود، برای ترک موقعیت خوبش در پرتغال و رفتن به یونایتد در اواسط فصل، رخ داد. او توانست بدتر از تن هاخ عمل کند و درسی تلخ و غیرمنتظره به هواداران منچستریونایتد داد که حتی زمانی که فکر میکنی به پایینترین سطح رسیدهای، همیشه راهی برای بدتر شدن اوضاع وجود دارد. علیرغم پیروزی هیجانانگیز و کاملاً توهمی در لحظات پایانی مقابل سیتی در اوایل دوران حضورش، پایبندی سفت و سخت آموریم به سیستم سه دفاعه محبوبش، یونایتد را به تیمی به شدت آسیبپذیر برای همه تیمها به جز ضعیفترین تیمهای لیگ برتر تبدیل کرد. بین پیروزی اواسط دسامبر و پیروزی در روز پایانی مقابل استون ویلا، یونایتد تنها چهار بازی لیگ را برد؛ یکی مقابل فولام، و یکی مقابل هر کدام از سه تیم تاریخی ضعیف سقوط کرده یعنی ساوتهمپتون، ایپسویچ و لسترسیتی. برای درک کامل وحشت واقعی دوران آموریم در یونایتد، او توانست سه بار در سه رقابت مختلف به تاتنهام ببازد، از جمله تحقیر نهایی شکست در یک فینال واقعی. موفقیتی که بسیاری معتقد بودند از نظر فیزیکی غیرممکن است. او در تابستان شغلش را حفظ کرد، اما تنها تا نیمه فصل ۲۶-۲۵ دوام آورد تا اینکه او را فرستادند و با مایکل کریک جایگزین شد، که شاهکارهای تاکتیکی مانند «انتخاب کوبی مینیو» را برای پرتاب یونایتد از میانه جدول به سمت صعود راحت به لیگ قهرمانان معرفی کرد. ۲۰۲۳/۲۴: پل هکینگباتم (شفیلد یونایتد) زمان: ۵ دسامبر جایگزین شد توسط: کریس وایلدر آیا کارساز بود؟ به نوعی، حدس میزنیم. مطمئناً، وایلدر بازگشته قادر به نجات معجزهآسای تیمی در قعر جدول نبود که قبل از اخراج هکینگباتم، تنها یک برد و پنج امتیاز از ۱۴ بازی کسب کرده بود. اما او توانست ۱۱ امتیاز از ۲۴ بازی باقیمانده را جمع کند تا آنها را به... خب، همچنان در قعر جدول، اما حداقل توانستند امیدهای دربی کانتی را برای فرار از سرنوشت حتمی خود از بین ببرند تا برای همیشه به عنوان بدترین تیم تاریخ لیگ برتر دستنیافتنی باقی بمانند. آنها توانستند تفاضل گل دربی فصل بدنام ۰۸-۲۰۰۷ (-۶۹) را تکرار کنند و با دریافت ۱۰۴ گل در یک فصل، رکورد جدیدی در لیگ برتر به ثبت برسانند. وایلدر امروز همچنان سرمربی شفیلد یونایتد است، پس از اینکه در تابستان ۲۰۲۵ اخراج شد و بلافاصله در سپتامبر پس از اینکه جانشینش روبن سلس پنج بازی اول خود در چمپیونشیپ را باخت، دوباره منصوب شد. جایگزین شد توسط: گری اونیل آیا کارساز بود؟ بله! واقعاً بود! پس از اینکه بورنموث را ب
