منچستریونایتد، آرسنال، چلسی، اورتون و لیدزیونایتد همگی بازیکنانی را به خدمت گرفته‌اند که همیشه احساس می‌کردید به نحوی به حرفه اشتباهی برخورد کرده‌اند.

ما در مورد کارآموزان سابق ناسا، پزشکان واجد شرایط و کسانی که علاقه زیادی به نظریه ادبی دارند صحبت می‌کنیم. فوتبالیست‌ها قرار نیست اینقدر در خارج از زمین جالب باشند، اما این گروه به روش‌های عجیب و غریب و شگفت‌انگیزی این قالب را شکسته‌اند.

در اینجا ۱۰ فوتبالیست کمتر فوتبالی در تاریخ آورده شده است.

۱۰. مارتین آدام

او را به یاد دارید. کوه مرد ۶ فوتی ۳ اینچی که بیشتر شبیه یک شخصیت فرعی بازی تاج و تخت بود تا یک فوتبالیست حرفه‌ای و وایرال شد.

او با وجود دوران حرفه‌ای در خارج از کانون توجه در کره جنوبی، یونان و کشورش مجارستان، یورو ۲۰۲۴ مهاجم را در معرض دید مخاطبان کاملاً جدیدی قرار داد.

او در مورد تبدیل شدن به یک پدیده رسانه‌های اجتماعی گفت: «البته یکی دو نفر به من می‌رسند، من معمولاً درباره آن می‌خندم.»

«من اینگونه متولد شده‌ام، این شکل بدنی را دارم. نمی‌گویم وقتی به دنیا آمدم اینقدر بزرگ بودم، اما یک فیزیک پایه دارم. ژنتیک - من نمی‌توانم آن را تغییر دهم.»

هیچ ایرادی در اینجا نیست. در ورزشی که به طور فزاینده‌ای با اندام‌های تراشیده شده و حساب‌های اینستاگرامی با دقت انتخاب شده پر شده است، دیدن یک بازیکن ملی که شبیه کسی است که باید جمجمه‌ها را در وستروس خرد کند، تازه است. لطفاً از این قبیل بیشتر ببینیم.

۹. لیتون بینس

کمی ایندی لندفیل، کمی مود ریوال. می‌توانید بینس را در گروه پشتیبان پل ولر تصور کنید که پارکا پوشیده و به مدت دو ساعت در صحنه بی‌تفاوت به نظر می‌رسد.

این بدان معنا نیست که او یک نابغه فوتبالی بود، اما بینس دارای فردیت خاصی بود که در فرهنگ هویت یکسان دوران بارکلیز کمی برجسته بود.

۸. دیوید بتی

در دوران بتی، اصلاً غیرمعمول نبود که بازیکنان ملی‌پوش انگلیس و هافبک‌های قهرمان لیگ، شبیه مردانی به نظر برسند و صحبت کنند که در محله خود با آن‌ها برخورد می‌کنید.

آموزش رسانه‌ای هنوز یک صنعت دقیق نبود که تمام لبه‌های تیز را از بین ببرد تا فوتبالیست‌ها طوری به نظر برسند که گویی در خط تولید کلیشه‌های خنثی مونتاژ شده‌اند. سه امتیاز، هر بازی را همانطور که پیش می‌آید در نظر بگیرید، بقیه را می‌دانید.

بتی در این زمینه تنها نبود، اما ناپدید شدن تقریباً کامل او از زندگی عمومی از زمان بازنشستگی، نشان‌دهنده میزان بی‌اهمیتی او به سیرک است.

فقط به پاسخ فوق‌العاده فروتنانه او به از دست دادن یک پنالتی حیاتی در شکست انگلیس در جام جهانی مقابل آرژانتین در سال ۱۹۹۸ نگاه کنید. فکر می‌کردید کلیدهای ماشینش را گم کرده است.

او گفت: «شما قبل از اینکه برای زدن پنالتی اقدام کنید، از موقعیت خود آگاه هستید.»

«من ناامید هستم که درست پیش نرفت، اما خوشحالم که یکی را زدم.»

۷. پت نوین

نوین تنها فوتبالیست با علاقه به موسیقی ایندی نیست، اما سوابق او فراتر از داشتن چند صفحه از The Smiths است.

او یک مجری برجسته است و اشتیاق واقعی او به بازی همیشه درخشان است، اما ما هنوز احساس می‌کنیم که دویدن در جناح چلسی و اورتون مانع از تحقق آرزوی واقعی او یعنی نواختن کیبورد برای یک گروه دریم‌پاپ گلاسکو شد.

یک بار در یک جلسه Peel شرکت کرد، از Cocteau Twins حمایت کرد، برای مجموعه‌ای از نمایش‌ها در مکان‌های با ظرفیت ۲۰۰ نفر در سال ۲۰۱۶ دوباره متحد شد. او فقط می‌تواند رویاپردازی کند.

۶. جیمز ترادفورد

فوق‌العاده غیرفوتبالی.

۵. شاکا هیسلوپ

ما نمی‌توانیم مطمئن باشیم، اما کاملاً مطمئن هستیم که هیسلوپ تنها قهرمان محبوب دهه ۹۰ لیگ برتر است که می‌توانست برای ناسا کار کند. بگذارید با تونی یبوآه و گئورگی کینکلادزه تماس بگیریم و به شما اطلاع دهیم.

هیسلوپ در مصاحبه‌ای با FourFourTwo به یاد آورد: «من در دانشگاه در ایالات متحده با بورسیه فوتبال تحصیل می‌کردم و سال قبل از فارغ‌التحصیلی، تابستان را در ناسا کارآموزی می‌کردم.»

«پس از دریافت مدرک مهندسی مکانیک، من توسط یک تیم داخلی به نام بالتیمور بلاست درفت شدم. این قبل از دوران MLS بود. همانطور که معلوم شد، بالتیمور آن تابستان در انگلیس تور داشت.

«ما دو بازی داخلی مقابل استون ویلا انجام دادیم. دوایت یورک - یکی دیگر از اهالی ترینیداد - چند سال قبل از آن‌ها قرارداد امضا کرده بود.»

۴. اریک کانتونا

از کجا شروع کنیم با کانتونا؟

آلبوم خوانندگی او با الهام از ژاک برل؟ فیلم کن لوآچ که در آن بازی کرد؟ ناگهان در سن ۳۰ سالگی فقط به این دلیل بازنشسته شد؟ اساساً هر کلمه‌ای که او تاکنون گفته است؟

هیچ کدام کاملاً فوتبالی نیست. ما هنوز کاملاً متقاعد نشده‌ایم که او یک فرد واقعی بوده است. نوعی تجسم تب رویایی پس از ریویو.

۳. هکتور بلرین

در حضوری اخیر در پادکست «Second Captains»، بلرین به تحسین اشتیاق خود به اشتفان زوایک، غول ادبی اتریشی که به خاطر مطالعات شخصیت دقیق و کاوش‌های ادبی خود در مورد وسواس، اخلاق و روان انسان شناخته شده است، پرداخت.

دیگر سوالی نیست، جناب قاضی.

۲. تامی مک‌نامارا

این مرد با آندره‌آ پیرلو و دیوید ویا هم‌تیمی بود.

چه دنیایی.

۱. سقراط

سقراط از همان ابتدا مقدر بود که متفاوت باشد. پدرش یک روشنفکر خودآموخته با اشتیاق به فلسفه و ادبیات بود و سه پسر اول خود را به نام شخصیت‌های یونان باستان نامگذاری کرد. برادرانش سوستنس و سوفوکلس نام داشتند.

یکی از خاطرات شکل‌دهنده دوران کودکی او تماشای پدرش بود که کتابخانه گرانبهای خود را پس از کودتای نظامی برزیل در سال ۱۹۶۴ دور می‌انداخت. او در آن زمان ۱۰ ساله بود.

او به عنوان یک بزرگسال، پزشک واجد شرایط شد، یک فعال سیاسی صریح بود و به رهبری یک جنبش انقلابی در کورینتیانس کمک کرد. او به همان اندازه که در زمین بازی ریتم را دیکته می‌کرد، در بحث درباره مارکسیسم بر سر یک بطری شراب قرمز راحت بود.

او روزانه دو بسته سیگار می‌کشید، ریش باشکوهی داشت، دو بار کاپیتان برزیل در جام جهانی بود و به طور خلاصه از بازنشستگی خارج شد تا به گارفورث تاون بپیوندد.

فوتبال بسیاری از ابرستاره‌ها را به خود دیده است، اما تعداد کمی مانند سقراط. تقریباً مطمئناً خونسردترین فوتبالیست تاریخ.