حدود پنج ساعت پس از سوت پایان در ورزشگاه اتحاد و حدود ۲۴۰ کیلومتر به سمت شمال شرقی، نونی مادوئکه گل تساوی را به ثمر رساند تا اطمینان حاصل شود که معادله در نهایت بدون تغییر باقی می‌ماند. منچسترسیتی همچنان شش امتیاز کمتر از قهرمان فصل قبل، آرسنال، در روز یکشنبه به مصاف این تیم خواهد رفت. آنها می‌توانند اختلاف را به سه امتیاز کاهش دهند، هرچند شواهد هفته‌های اخیر حاکی از آن است که این اختلاف به احتمال زیاد به نه امتیاز افزایش خواهد یافت.

این امر قطعا چالش قهرمانی سیتی را پایان خواهد داد. این نظریه وجود داشت که برای این کار، مجازات احتمالی برای ۱۱۴ مورد اتهام وارده به آنها لازم است و در حالی که سیتی در حال تجدیدنظر است، ممکن است جریمه قابل توجهی هنوز در راه باشد. شاید این مناسب باشد: قهرمانی می‌تواند در زمین تعیین شود، نه در دادگاه‌ها.

وسوسه این است که افت سه شکست و یک تساوی در چهار بازی را به مسائل خارج از زمین نسبت دهیم. انزو مارسکا این موضوع را رد کرده است و هر چه بازیکنانش در آینده بگویند، این موضوع بیش از حد ساده‌انگارانه است.

بلکه، شباهت‌هایی با تیمی دیگر وجود دارد که از شروع ۱۰۰ درصدی به یک روند ضعیف سقوط کرد: لیورپول فصل گذشته پنج بازی اول خود را برد و سپس چهار بازی پیاپی را باخت، در حالی که سیتی یک سال بعد با هفت پیروزی متوالی شروع کرد. در هر دو مورد، نتایج اولیه با شواهدی از نقص‌هایی همراه بود که آنها را متوقف نکرد: تا زمانی که ناگهان، متوقف شدند.

نه آنها از نظر دفاعی مستحکم به نظر می‌رسیدند و نه همیشه تعادل درستی در خط میانی داشتند، حتی زمانی که برنده می‌شدند. در مورد سیتی، مارسکا از کمبود کلین شیت ابراز تاسف کرده است، به طوری که در ۹ بازی اخیر خود در تمام رقابت‌ها هیچ کلین شیتی نداشته و تاکنون ۲۶ گل دریافت کرده است. به نظر می‌رسد یک مربی جدید، بهترین چهار مدافع خود را نمی‌شناسد. عادت او به انجام تعویض‌های بین دو نیمه، با ۹ تعویض در ۹ بازی اخیر، می‌تواند نشان‌دهنده قاطعیت یا ناتوانی در یافتن فرمول مناسب قبل از آن باشد. بخشی از این موضوع قابل درک است، زیرا مارسکا با تیمی که در تابستان بازسازی شد، آشنا می‌شود.

این مربی ایتالیایی با تسلط تاکتیکی خود تحت تاثیر قرار داد. با این حال، سه ماه از فصل گذشته، تیم او در برابر ضدحملات بیش از حد آسیب‌پذیر به نظر می‌رسد و کنترل کمی در خط میانی ارائه می‌دهد. شاید انتقاد از مارسکا به دلیل اتکای بیش از حد به ارلینگ هالند برای گلزنی منصفانه نباشد؛ این باید یک نگرانی گسترده‌تر باشد که فراتر از هالند، الیوت اندرسون، ایلیمان ندیایه و رایان چرکی، تعداد زیادی دیگر فصل خوبی را سپری نمی‌کنند.

مارسکا با آگاهی از سوابق مرتبط به ورزشگاه اتحاد بازگشت. او موضوع منچستریونایتد پس از سر الکس فرگوسن و آرسنال پس از آرسن ونگر را مطرح کرده است. نه دیوید مویس و نه اونای امری پس از جانشینی یک اسطوره، چالش قهرمانی را رهبری نکردند. هنگامی که سیتی تحت هدایت گواردیولا به اوج‌های خیره‌کننده رسید، همیشه این احتمال وجود داشت که پس از او، صرف نظر از میزان بودجه‌شان، مشروعیت آن بودجه‌ها یا هویت جانشینش، افول کند.

سیتی بیش از حد به درخشش فردی ستاره‌هایی مانند هالند متکی شده است (رویترز)

همانطور که بود، افول قبل از رفتن گواردیولا آغاز شد. هزینه‌های سنگین نیز همینطور. سیتی در تابستان امسال حدود ۴۵۰ میلیون پوند و در چهار پنجره نقل و انتقالات گذشته حدود ۹۰۰ میلیون پوند هزینه کرد. ممکن است برای ارائه یک قضاوت کامل خیلی زود باشد - و شاید اگر این تیم در صورت کسر امتیاز قابل توجهی منحل شود، هرگز چنین قضاوتی وجود نخواهد داشت - اما احتمال این است که تیم جدید، هرچند گران‌قیمت، افت کیفی نسبت به بهترین‌های سیتی خواهد بود.

یک مسئله، که در رکورد دفاعی و خط میانی باز نشان داده شده است، این است که آنها فاقد همان شیمی هستند. به صورت فردی، برخی، با وجود استعدادشان، ممکن است به اندازه سلف‌های خود نباشند. به صورت جمعی، افت می‌تواند قابل توجه باشد.

عصر سیتی می‌تواند با یک حکم شدید به پایان دراماتیک و قطعی خود برسد. با این حال، به نوعی، این اتفاق قبلاً رخ داده است. آغاز پایان زمانی بود که آنها به یک تلاش طولانی پایان دادند. پس از سه‌گانه و لیگ قهرمانان اروپا در سال ۲۰۲۳، سیتی در سال بعد تیمی ضعیف‌تر بود، حتی اگر ششمین قهرمانی لیگ را در هفت فصل کسب کرد، تنها پنج بازی در تمام رقابت‌ها را باخت و تنها با ضربات پنالتی از اروپا حذف شد. اما آنها بیشتر به هالند، فیل فودن یا رودری برای الهام فردی متکی بودند. برخی ترک‌ها در حال آشکار شدن بودند.

مارسکا هنوز به نظر نمی‌رسد بهترین چهار مدافع خود را بشناسد (رویترز)

در فصل ۲۰۲۵-۲۰۲۴، و این در بدترین دوران گواردیولا با ۹ شکست در ۱۲ بازی مشهود بود که به تیمی اجازه داده شده بود پیر شود، که سیتی بیش از حد برای بازسازی تاخیر کرده بود. در میان یک بازسازی، با کمک افراد باتجربه گذشته مانند رودری و برناردو سیلوا، گواردیولا فصل گذشته هدایت تیم را برای قهرمانی بر عهده داشت.

حالا، هر دوی آنها رفته‌اند. این امکان وجود دارد که گواردیولا دو تیم عالی، شاید حتی سه تیم، داشته باشد. گاهی اوقات تیمی که پس از یک سلسله می‌آید، هزینه بیشتری دارد و کمتر به دست می‌آورد: به لیورپول در اوایل دهه ۱۹۹۰ یا یونایتد در اواسط دهه ۲۰۱۰ نگاه کنید.

و درس تاریخ فوتبال انگلیس این است که موفقیت می‌تواند چرخه‌ای باشد و برای همیشه دوام نمی‌آورد، حتی اگر گاهی اوقات به نظر برسد که دوام خواهد داشت. این می‌تواند بر اساس یک مربی باشد؛ یا امپراتوری‌ها می‌توانند صرفاً به این دلیل که دیگران ظهور می‌کنند، فرو بپاشند.

پروژه منچسترسیتی در مقایسه با لیورپول و یونایتد، گسستی از گذشته بود و اگر با سقوط آنها به لیگ‌های پایین‌تر به دلیل حکمی که سال‌ها قوانین مالی را نقض کرده‌اند، به اوج خود برسد، ممکن است به روشی بسیار متفاوت به پایان برسد. و با این حال، سیتی دیگر یک نیروی فاتح همه‌جانبه نیست و توضیح آن آشناست: این به خود فوتبال مربوط می‌شود.