مایکل کاریک کنفرانس مطبوعاتی روز جمعه خود را با یک سخنرانی خارق‌العاده ۵ دقیقه و ۲۷ ثانیه‌ای آغاز کرد که در آن به ارزش‌های منچستریونایتد مانند «فروتنی»، «تاب‌آوری» و «کسب حق پیروزی» اشاره کرد؛ این سخنرانی را می‌توان به عنوان یک بیانیه عمومی خطاب به بازیکنان پس از شروع ناامیدکننده فصل تلقی کرد.
سرمربی که شغلش در خطر است، بعداً «۱۰۰ درصد» اطمینان داد که می‌تواند روند یونایتد را تغییر دهد و با بیان اینکه چتر خود را نگه می‌دارد تا «همه دیگران خشک بمانند» در حالی که خودش خیس می‌شود، بر نگرش فداکارانه خود تأکید کرد.
فشار بر کاریک در روز چهارشنبه زمانی که برونو فرناندز تاکتیک‌های او را پس از شکست ۴-۱ در لیگ قهرمانان در خانه کومو زیر سوال برد، افزایش یافت و این مربی ۴۵ ساله در مورد اینکه آیا او را از ترکیب اصلی کنار خواهد گذاشت یا بازوبند کاپیتانی را از او خواهد گرفت، زمانی که بورنموث در روز یکشنبه به مصاف آن‌ها می‌آید، ابهاماتی را باقی نگذاشت. او گفت: «من همیشه کاری را انجام خواهم داد که به نفع باشگاه فوتبال است. مهم‌ترین چیز برای من تیم است، اول از همه – تیم، پویایی در تیم.»
کاریک تصمیم گرفت سخنرانی خود را که بدون پرسیده شدن سوالی ایراد شد، پس از اتفاقات کومو و انتقاد لیساندرو مارتینز از جیسون ویلکاکس یک هفته قبل به دلیل جذب بازیکن توسط مدیر فوتبال، انجام دهد.
یونایتد تنها دو بازی از ۱۱ بازی خود را برده و در حال حاضر در رده سیزدهم لیگ برتر قرار دارد. کاریک گفت: «ما باید به آنچه برای حضور در اینجا لازم است، به آنچه برای پیروزی لازم است، و آنچه باید برای پیروزی انجام دهیم، احترام بگذاریم. من حق ندارم اینجا باشم. حق‌خواهی نمی‌تواند در این باشگاه فوتبال وجود داشته باشد. ما حق پیروزی نداریم. ما در گذشته پیروز شده‌ایم، ما تاریخ باورنکردنی داریم، اما این بدان معنا نیست که شما حق دارید صرفاً پیروز شوید.»
کاریک که به مدت ۱۲ سال تا سال ۲۰۱۸ بازیکن پرافتخار یونایتد بود، به دو هم‌تیمی سابق خود اشاره کرد. «رایان گیگز، شاید یکی از بزرگترین بازیکنانی که برای این باشگاه بازی کرده، هیچ‌وقت درباره رایان گیگز نبود، بلکه درباره منچستریونایتد بود. وین رونی بهترین گلزن این باشگاه بود. بزرگترین دغدغه او بازی برای تیم، فداکاری برای تیم، و آنچه برای منچستریونایتد خوب بود، بود.»
«سر الکس فرگوسن، بهترین مربی تمام دوران، بزرگترین مربی برای من… اولویت اصلی او منچستریونایتد بود. بازگشت به دوران سر مت [باسبی]، سر بابی [چارلتون]، تاب‌آوری آن‌ها فراتر از باور بود که نشان دادند و روشی که آن‌ها این باشگاه را بازسازی کردند [پس از فاجعه مونیخ در سال ۱۹۵۸].»
کاریک اصرار داشت که می‌تواند این ارزش‌ها را تجسم بخشد و کمپین یونایتد را متحول کند. او گفت: «صد در صد، بله»، قبل از تأیید اینکه با مقامات و بازیکنان در مورد بحران صحبت کرده است.
«همیشه گفتگوهایی در جریان است. کاملاً واضح است که همه ما چه احساسی داریم. مسئولیت من در این موقعیت، رهبری است.»
او با گرم شدن در مورد موضوع خود گفت: «من آن چتر را نگه می‌دارم تا خودم خیس شوم و همه دیگران خشک بمانند. این موقعیتی است که من در آن هستم، و این یک موقعیت ممتاز است.»
کاریک معتقد است که تمام اعضای تیمش در عزم او شریک هستند – «اگر نیستید، این مکان برای شما نیست»، او گفت – و اصرار داشت که هیچ جناح‌بندی وجود ندارد. «این تقسیم نشده است. ما فقط باید به کاری که بهترینش را بلدیم برگردیم، و این کار را خواهیم کرد.»