فیل نویل «باور نمیکرد» تفاوت منچستریونایتد را وقتی به عنوان مربی زیر نظر دیوید مویس به این باشگاه بازگشت.
سر الکس فرگوسن در سال ۲۰۱۳ پس از ۲۶ سال هدایت یونایتد و کسب ۳۸ جام بزرگ، دوران خود را به پایان رساند و دیوید مویس جای او را گرفت؛ این آغاز بحرانی بود که تا به امروز ادامه دارد.
نویل که از آکادمی یونایتد برخاسته و پیش از پیوستن به اورتون، افتخارات زیادی در اولدترافورد کسب کرده بود، به عنوان دستیار مویس بازگشت و از آنچه پس از بازگشت شاهد بود «شوکهشده» بود.
او این هفته در « CBS Sports Golazo » گفت: «سر الکس فرگوسن رفت و من بخشی از کادر فنی دیوید مویس بودم.
«آنچه من شاهد بودم، وقتی از دوران پر افتخار و موفقیتآمیز باشگاه جدا شدم و سپس با دیوید مویس بازگشتم، باشگاهی متفاوت بود.
«باورم نمیشد چه میبینم. میدیدم که تمرکز روی زمین فوتبال نیست.
«میدیدم که سرمربی حرف آخر را نمیزند. میدیدم که سرمربی نمیتواند بازیکن جذب کند.
«بازیکنان صرفاً بر اساس شهرتشان، تعداد دنبالکنندگانشان، میزان اسپانسرشیپشان انتخاب میشدند...
«شوکهشده بودم. از آن متنفر بودم، واقعاً متنفر بودم.
«آنچه من در ۱۰ ماه با دیوید مویس تجربه کردم، تفاوتی با آنچه ژوزه مورینیو، لوئیس فن خال، روبن آموریم، اوله گنار سولسشایر و اکنون مایکل کریک با آن روبرو هستند، ندارد.
«باشگاه باید از بالا به پایین ساماندهی شود.»
« یک دلقکبازی واقعی
»
نویل معتقد است که جدایی دیوید گیل، مدیر اجرایی وقت، که همزمان با فرگوسن اولدترافورد را ترک کرد، عامل مهمی در سقوط باشگاه بود.
او ادامه داد: «آنها مدیری مانند سر الکس فرگوسن و مدیری اجرایی مانند دیوید گیل داشتند که منظم بودند. سرمربی منظم بود. آنها باشگاه را اداره میکردند.
«میدانم که گلیزرها در آن زمان مالک بودند – هواداران هرگز از گلیزرها خوشحالتر نبودند – اما آنها باشگاه را از بالا به پایین اداره میکردند. هرچه میگفتند، اجرا میشد.
«سال بعد، مدیر اجرایی جدید، سرمربی جدید، و ناگهان احساس کردم... این فقط به یک دلقکبازی تبدیل شد.
«به یک دلقکبازی واقعی تبدیل شد که در آن سرمربی کنترل اوضاع را از دست داد.
«به بهترین باشگاههای اروپا، بهترین باشگاههای فوتبال جهان نگاه میکنید، کدامها را بهترین باشگاههای مدیریتشده میدانید؟
«پاری سن ژرمن، برایتون، استون ویلا، آرسنال – اینها تنها چند نمونه هستند که در آنها از بالا به پایین هماهنگی وجود دارد.»
