یک مدیر سابق منچستریونایتد، سر جیم رادکلیف را «سکه عاقل، پوند احمق» توصیف کرده است، زیرا او هزینه تجاری اخراج ۳۰۰ نفر از کارکنان باشگاه را فاش کرد.
رادکلیف در فوریه ۲۰۲۴ قول «بهترین در کلاس خود» را هنگام خرید ۲۷ درصد از سهام منچستریونایتد و کنترل عملیات فوتبال داد، اما دقیقاً برعکس عمل کرده است. هیچ باشگاه فوتبال بزرگی جیسون ویلکاکس و مایکل کریک را مسئول اجرای چشمانداز فوتبالی خود نمیدانست.
یکی از آنها اکنون رفته است و «جایگزین او دیگری را نیز میخواهد»، اما هواداران منچستریونایتد به خوبی آگاه هستند که مشکلات از بالاترین سطح نشأت میگیرد.
هواداران همچنان علیه مالکیت گلیزرها میشورند، و اعضای منفورترین خانواده آمریکایی «بر سر فروش احتمالی باشگاه با هم درگیر هستند»، زیرا برخی از آنها معتقدند که آنها «فرصتی را در تابستان از دست دادند» زمانی که کنسرسیومی به رهبری جف بزوس بخشی از سهام لیورپول را خرید.
اما انگشتان سرزنش نیز به سمت رادکلیف به دلیل وضعیت اولدترافورد نشانه رفته است، زیرا او اشتباه پشت اشتباه مرتکب میشود – «طبق آخرین شمارش ۲۷ مورد».
وضعیت خوبی نیست وقتی تنها چند ماه پس از اینکه به کارکنان گفته شد که در موفقیت در زمین نقش حیاتی دارند، ۲۵۰ نفر از آنها به عنوان بخشی از عزم رادکلیف برای کاهش هزینهها با حذف فعالیتهای «غیرضروری» اخراج شدند. اکنون ۳۰۰ نفر از کارکنان از باشگاه رفتهاند.
یک چهارم کارکنان یونایتد شغل خود را از دست دادهاند و بسیاری از آنها، قابل درک است که، ممکن است اشاره کرده باشند که جذب ضعیف تیم اول پول بسیار بیشتری را نسبت به آنچه با کاهش نیروی کار عادی صرفهجویی شده است، هدر داده است.
رادکلیف تصمیم گرفت که منچستریونایتد بیش از حد کارمند دارد و هنگام ورود به عنوان شوالیه سفید، دچار خودبزرگبینی شده بود و برای سادهسازی سازمان، حاشیهها را کاهش داد و هزینهها را کم کرد، همانطور که در اینئوس، امپراتوری شیمیایی خود انجام داده بود.
بخشهای تجاری، رسانهای و اداری همگی به شدت تحت تأثیر اخراجها قرار گرفتهاند و طبق گزارش بلومبرگ، «کارکنان سابق استدلال میکنند که این اخراجها روابط با مشتریان را از بین برده و سطح خدمات ارائه شده به شرکای شرکتی را کاهش داده است».
این گزارش میافزاید که «یک مدیر سابق به یاد آورد که حامیان دیرینه، که به دریافت کالاهای امضا شده رایگان عادت داشتند، به آنها گفته شد که انتظار داشته باشند برای یادگاریهای امضا شده هزینه حمل و نقل را بپردازند».
این مدیر رادکلیف را «سکه عاقل، پوند احمق» توصیف کرد.
در میان گزارشهای گسترده از افزایش تنش بین گلیزرها و رادکلیف – نه تنها در نتیجه دخالت آمریکاییها برای توصیه مائوریسیو پوچتینو زمانی که میلیاردر بریتانیایی آنتونیو کونته را میخواست – اخبار مربوط به اخراجهایی که پیشرفت تجاری منچستریونایتد را مختل میکند، با استقبال خوب آوِرام به خصوص روبرو نخواهد شد.
