مدیریت تیم در لیگ برتر انگلیس در هر باشگاهی به وضوح بسیار بسیار دشوار است، اما در برخی باشگاه‌ها، شرایط کار را بسیار، بسیار، بسیار دشوارتر می‌کند.

البته میلیون‌ها پوند در سال دریافت می‌کنید ، اما مربیگری به معنای سروکار داشتن با ۲۵ خودبزرگ‌بین و در معرض دائمی برچسب «کلاهبردار» پس از هر آخر هفته است.

یک انتخاب اشتباه انجام دهید و مالکی خواهید داشت که فکر می‌کند بیشتر از شما می‌داند، علی‌رغم اینکه پیشینه او در پتروشیمی است و محیط کاری که برای کسب جام مناسب نیست.

در اینجا رتبه‌بندی ۲۰ باشگاه لیگ برتر انگلیس را بر اساس سختی مدیریت آن‌ها ارائه می‌دهیم…

۲۰) منچستریونایتد توجه کنید که گفتیم چقدر خوب است برای مدیریت، نه چقدر خوب است برای اخراج شدن.

نکته مثبت اصلی برای مدیران بی‌شمار اخیر یونایتد، دستمزد هنگفت ناشی از اخراج اجتناب‌ناپذیرشان است، اما مربی واقعی تجربه‌ای وحشتناک است.

بیایید با انتظارات در مقابل واقعیت شروع کنیم. انتظار: قهرمانی لیگ. واقعیت: ۱۸ ماه پیش در رده پانزدهم قرار گرفتید.

از زمانی که فرگوسن هدایت تیم را بر عهده داشت، یونایتد مدعی جدی قهرمانی نبوده است و با این حال، این انتظار بخش بزرگی از بیش از یک میلیارد هوادار آن‌هاست، زیرا برندشان آن را ایجاب می‌کند.

حالا به هیئت مدیره برویم. اوضاع به‌هم‌ریخته است، پر از مردانی است که هنوز شایستگی‌شان ثابت نشده و بیشتر از پنالتی‌ها، پتروشیمی می‌دانند. داشتن یک تاجر خارجی در رأس کار، در نهایت مشکل کشنده‌ای نیست، اما وقتی آن‌ها اصرار به دخالت دارند، بسیار مشکل‌ساز می‌شود.

راتکلیف، عمر بررادا و جیسون ویلکاکس را برای نظارت بر عملیات فوتبال منصوب کرده است. بررادا حداقل از منچسترسیتی آمد، اما عمدتاً در نقش اداری. جیسون ویلکاکس در ساوتهمپتون بود.

شما پول برای خرج کردن خواهید داشت، در حالی که باشگاه عمیق‌تر در بدهی فرو می‌رود، اما حتی این هم ممکن است با نیاز به بودجه برای ورزشگاه جدید، خشک شود.

و در آخر، اما نه کم‌اهمیت‌تر، ترکیب بازیکنان. در آنجا بازیکنان خوب وجود دارند، اما مقدار زیادی بازیکن بی‌کیفیت با دستمزدهای بسیار بالا نیز وجود دارد. دیدن بازیکنی از یونایتد که توسط یکی دیگر از باشگاه‌های بیگ سیکس خریداری شود، دشوار است.

۱۹) ناتینگهام فارست مالکان ناپایدار، نقطه مقابل چیزی هستند که شما به عنوان مربی می‌خواهید و هر کسی که در سال‌های اخیر هدایت ناتینگهام فارست را بر عهده داشته، مجبور بوده با خواسته‌ها و هوس‌های اوانجلو ماریناکیس سروکار داشته باشد.

با نادیده گرفتن شیطنت‌های قانونی او (خودتان آن‌ها را جستجو کنید)، ماریناکیس انتظاراتی بسیار بالاتر از آنچه باشگاه باید داشته باشد، دارد.

وقتی نونو اسپریتو سانتو جرأت کرد به جای لیگ قهرمانان اروپا، به لیگ اروپا صعود کند، ماریناکیس به زمین یورش برد تا مربی خود را سرزنش کند.

بنابراین جای تعجب نیست که رابطه آن‌ها از هم پاشید. مربیان پیاپی آمدند و رفتند، که منجر به پرداخت مبلغ هنگفتی توسط فارست به اولیور گلاسنر شد ، که او نیز شروع به مخالفت با سلسله مراتب کرده است.

همچنین شایان ذکر است که ماریناکیس حتی از نظر فنی مالک نیست – او سهام خود را در یک تراست کور قرار داد پس از اینکه به نظر می‌رسید فارست می‌تواند به لیگ قهرمانان اروپا راه یابد – اما نفوذ او انکارناپذیر است.

فارست باید از اینکه دوباره در لیگ برتر تثبیت شده است خوشحال باشد، اما ماریناکیس فوراً نتیجه می‌خواهد.

۱۸) ساندرلند مالکان ساندرلند بسیار جاه‌طلب هستند اما همیشه دست خود را برای تطابق با آن جاه‌طلبی در جیب نمی‌کنند.

البته باید گفت که آن‌ها تابستان گذشته زیاد خرج کردند اما در فصل دوم دشوار خود دوباره هزینه نکردند، بنابراین موقعیت فعلی آن‌ها در جدول نباید خیلی تعجب‌آور باشد.

شایعاتی مبنی بر اخراج احتمالی رجیس لو بری وجود داشت، حتی قبل از پایان فصل گذشته، و صعود غیرمنتظره به اروپا او را در این سمت نگه داشت، اما انتظارات در مقابل واقعیت در حال حاضر کمی نامتعادل به نظر می‌رسد.

۱۷) چلسی مالکان چلسی در سال‌های اخیر آرام گرفته‌اند، اما وسوسه اداره باشگاه به عنوان یک پروژه بزرگ مانی‌بال هنوز وجود دارد.

خرید ارزان، فروش گران، فلسفه طبیعی یک شرکت سهامی خاص است، اما این در فوتبال کار نمی‌کند.

مربی چلسی در تلاش است تا انتظارات تعیین شده تحت مالکیت قبلی را برآورده کند، بدون اینکه قابلیت‌های رژیم قبلی را داشته باشد. رومن Абраاموویچ به نظر می‌رسید می‌داند چه زمانی دخالت کند و چه زمانی کنار بکشد، حتی اگر به خاطر اخراج‌های سریع مورد انتقاد قرار می‌گرفت، اما او به هر مربی ابزار لازم را برای کار می‌داد.

مربیان چلسی پول برای خرج کردن دارند، اما به ندرت برای بهترین بازیکنان و تمرکز بیشتر بر جوانان است تا تجربه. چلسی جوان‌ترین ترکیب متوسط ​​را در لیگ برتر دارد و با این حال انتظار می‌رود برای قهرمانی رقابت کند.

۱۶) منچسترسیتی در هر فصل دیگری، آن‌ها بسیار بالاتر بودند، اما هدایت منچسترسیتی اکنون بسیار سخت است زیرا شما چهره عمومی محکومیت بیش از ۱۰۰ اتهام مالی هستید.

مدیرعامل و رئیس منچسترسیتی در رسانه‌ها برای پاسخگویی به سؤالات حضور نیافته‌اند، در حالی که مربی منچسترسیتی بارها برای یافتن راه‌های مختلفی که می‌تواند بگوید "بدون نظر" بیرون کشیده شده است.

در زمین، شما باید جای پپ گواردیولا را پر کنید، اما حداقل به شما پول برای خرج کردن با یک ترکیب خوب داده می‌شود.

انتظار بالاست اما مربی حمایت می‌شود. اگر اتهامات را کنار بگذاریم، این یک شغل رویایی خواهد بود.

۱۵) کریستال پالاس همانطور که اولیور گلاسنر می‌تواند تأیید کند، مربی پالاس بودن به معنای از دست دادن بهترین بازیکنان خود و عدم هزینه کافی برای جایگزینی آن‌ها است.

در سال ۲۰۲۴ آن‌ها مایکل اولیسه را از دست دادند و اسماعیل سار را به یک سوم قیمت خریدند. وقتی اوره‌لیو اچو را از دست دادند، یرمی پینو را خریدند. آن‌ها در ژانویه هیچ بازیکنی را وقتی مارک گوهی رفت، جذب نکردند. تابستان گذشته، گران‌ترین خرید آن‌ها دوایت مک‌نیل بود.

پالاس خرج‌کننده بزرگی نیست و مگر اینکه استعدادیابی شما بسیار، بسیار خوب باشد، به این معنی است که به سرعت در جدول لیگ برتر سقوط خواهید کرد.

در مورد انتظارات، جام‌های گلاسنر آن را به چیزی بیش از بقا افزایش دادند، اما آن‌ها ترکیبی ندارند که قادر به چیزی غیر از آن باشد. موفق باشی، توماس فرانک.

۱۴) تاتنهام هاتسپر مربیگری اسپرز با این سوال اضافی همراه است که چگونه بحران وجودی را که حداقل یک دهه، اگر نه بیشتر، در باشگاه وجود داشته، از بین ببرید.

اسپرز ورزشگاه براق یک قهرمان لیگ برتر را دارد، اما آن‌ها هرگز قهرمان لیگ برتر نبوده‌اند. بیش از ۶۰ سال است که آن‌ها قهرمان سطح اول نشده‌اند و با این حال این انتظار، یا حداقل امید، باشگاه است.

هیئت مدیره تاتنهام بهترین ذهن‌ها در این بازی نیستند، اما حداقل پول خرج خواهند کرد. در واقع آن‌ها اغلب بیش از حد خرج می‌کنند؛ اما این پول شما نیست، پس چرا اهمیت می‌دهید؟

مشکل تاتنهام این است که آن‌ها در اکوسیستم لندن قرار دارند و بنابراین با آرسنال و چلسی، دو باشگاه با موفقیت‌های بسیار اخیرتر مقایسه می‌شوند. یک فصل خوب، اروپا از هر نوعی خواهد بود، یک فصل عالی، لیگ قهرمانان، و با این حال شرط می‌بندیم که برخی در هیئت مدیره تنها با قهرمانی در لیگ راضی خواهند شد.

۱۳) نیوکاسل یونایتد نیوکاسل با سقف شیشه‌ای PSR (یا SCR) برخورد می‌کند، در حالی که جاه‌طلبی مالکان بسیار بالاتر است.

پروژه ورزشی عربستان همیشه بسیار ناپایدار بوده است. این پروژه به سرعت تلاش کرد تا دنیای ورزش را تسخیر کند و زوال گلف LIV نشان می‌دهد که چقدر سریع می‌تواند دور شود. این به این دلیل است که PIF به نتایج فوری عادت دارد.

لیگ برتر، نتایج فوری را محدود کرده است و این سؤال وجود دارد که آیا PIF همان علاقه را دارد یا خیر.

ناتوانی نیوکاسل در پیشرفت باعث شد تعدادی از ستاره‌های کلیدی آن‌ها جدا شوند و جایگزین‌ها بیشتر برای آینده بودند تا بازیکنان آماده لیگ برتر.

اما انتظار این است که نیوکاسل حداقل برای کسب سهمیه لیگ قهرمانان رقابت کند. هواداران کمی صبورتر هستند اما آن‌ها نیز از پیشرفت کند شده اخیر ناامید شده‌اند.

۱۲) فولام مربی فولام بودن همیشه یک کار راحت بوده است.

شما در غرب لندن زندگی می‌کنید، در یک ورزشگاه زیبا در کنار رودخانه تیمز بازی می‌کنید و هواداران – چگونه بگوییم؟ – آرام‌تر از هواداران پرشوری هستند که برای اعتراض به شکست ۱-۰، جلوی زمین تمرین مشعل روشن می‌کنند.

همچنین انتظارات زیادی وجود ندارد، بقا در لیگ برتر کافی است، اما آن‌ها پول زیادی خرج نمی‌کنند.

هزینه خالص آن‌ها در پنج فصل گذشته حدود ۲۰۰ میلیون پوند منفی است، که آن‌ها را در رده یازدهم لیگ برتر قرار می‌دهد ، و این با ترکیبی که بسیار متوسط ​​به نظر می‌رسد، شروع به نشان دادن کرده است.

۱۱) اورتون عدم قطعیت فعلی پیرامون مالکیت دلیل پایین بودن اورتون در این رتبه است.

مزایای زیادی برای مربی اورتون بودن وجود دارد؛ آن‌ها یک ورزشگاه جدید و زیبا دارند و در رده سوم زنجیره غذایی لیگ برتر قرار دارند.

اما گروه فریدکین ماه گذشته اعلام کرد که آماده فروش باشگاه پس از تثبیت مالی تافی‌ها هستند. شاید این توضیح دهد که چرا اورتون پنجره نقل و انتقالات وحشتناکی داشت و تنها یک مصدومیت از تیورنو بری تا فاجعه فاصله دارد.

و انتظار دقیق اورتون چیست؟ مدت زمان بسیار طولانی است که آن‌ها مدعی قهرمانی لیگ بوده‌اند و تقریباً به همان اندازه طولانی است که حتی برای یکی از رده‌های بالا رقابت کرده‌اند.

همانطور که باشگاه‌های دیگر پیشرفت کرده‌اند، اورتون ثابت مانده است تا در بهترین حالت یک باشگاه میانه جدول یا در بدترین حالت یک کاندیدای سقوط باشد.

اما هواداران به وضوح بیشتر می‌خواهند زیرا همسایگانشان برای مدت طولانی بسیار بهتر عمل کرده‌اند.

۱۰) هال سیتی شما قطعاً برای یکی از عجیب‌ترین مالکان کار خواهید کرد، اما در حالی که برخی مانند خودشیفته به نظر می‌رسند، آکون ایلیجالی به نظر می‌رسد حداقل از مکانی پر از شور و اشتیاق می‌آید.

او به وضوح به باشگاه علاقه زیادی دارد – چه کس دیگری به‌روزرسانی‌های نقل و انتقالات را در رسانه‌های اجتماعی با ایموجی پرچم منتشر می‌کند؟ – و مایل است برای کمک به تیم دست در جیب کند.

او، با این حال، کمی غیرقابل پیش‌بینی است. او تنها در سال ۲۰۲۲ مالکیت باشگاه را بر عهده گرفت و با این حال پنج مربی را تغییر داده است. آن‌ها همچنین به دلیل عدم پرداخت به باشگاه‌های دیگر، محرومیت‌های قبلی در نقل و انتقالات داشته‌اند.

اکنون در لیگ برتر، شاهد آزمون صبر ایلیجالی خواهیم بود. سرگئی ژاکروویچ با توجه به اینکه چگونه آن‌ها را به اینجا رساند، حق دارد با باشگاه سقوط کند.

۹) لیدزیونایتد وقتی کسی را با ماسیمو چلیو مقایسه می‌کنید، احساس ارتقا خواهید داشت، اما ۴۹رز انترپرایزز کارهای خوب زیادی انجام داده است.

آن‌ها یکی از مالکان کم‌حاشیه لیگ برتر هستند، اما به خوبی استخدام کرده‌اند تا به مربی لیدز یک ترکیب بسیار خوب بدهند و اکنون آن‌ها به جای پایین، به جدول لیگ برتر نگاه می‌کنند.

برای یک مربی، انتظارات همیشه برای این شهر فوتبال‌دوست بسیار بالاست، اما به شیوه‌ای منطقی، و شما یک پایگاه هواداری پرشور دارید که از شما حمایت می‌کند.

۸) کاونتری سیتی اگر ویژگی‌های مالک ایده‌آل را ترسیم می‌کردید، به سیو کینگ نزدیک می‌شدید.

پس از رنج بردن تحت مدیریت SISU Capital، که آن‌ها را در مقاطع مختلف در ورزشگاه‌های نورثهمپتون و بیرمنگام بازی می‌داد، هواداران کاونتری به نظر می‌رسید که بین مایک اشلی یا یک صندوق سرمایه‌گذاری آمریکایی انتخاب می‌کنند، زمانی که کینگ از ناکجاآباد ظاهر شد تا باشگاه را بخرد.

از آن زمان، او کارهایی انجام داده است که بیشتر به نفع باشگاه بوده تا خودش. او ۳۱ میلیون پوند بدهی را هنگام تحویل پاک کرد و بعداً CBS Arena را خریداری کرد، که اولین بار از سال ۲۰۰۵ بود که باشگاه و ورزشگاه متعلق به یک نفر بود.

در زمین، او در ترکیب سرمایه‌گذاری کرده است که منجر به بازگشت باشگاه به لیگ برتر شد. و او همه این کارها را در سه سال انجام داده است.

کینگ به وضوح به باشگاه اهمیت می‌دهد و آن را به عنوان یک پروژه می‌بیند. انتظارات سقوط است، با هر چیز دیگری به عنوان یک امتیاز، اما او خود را به عنوان یک اپراتور هوشمند در اجرای یک باشگاه فوتبال ثابت کرده است.

۷) ایپسویچ تاون پس از اینکه جیب‌های مارکوس ایوانز، تاجر محلی، نتوانستند با هزینه فزاینده فوتبال همراه شوند، ایپسویچ توسط یک صندوق سرمایه‌گذاری آمریکایی که آرزوی رسیدن به لیگ برتر را داشت، خریداری شد.

حتی در سافولک شک و تردیدهایی در مورد چنین برنامه جاه‌طلبانه‌ای برای باشگاهی که در آن زمان در لیگ یک بود، وجود داشت، اما در نهایت به حقیقت پیوست.

اما بیش از زمین، کار خارج از آن توسط مالکان به همان اندازه تأثیرگذار بوده است. ایپسویچ یک مرکز تمرین جدید و براق دارد که آن را به یکی از بهترین‌ها در کشور تبدیل کرده است. ورزشگاه بازسازی شده است و فرهنگ اطراف باشگاه از "همین کافی است" به "ما می‌توانیم این کار را انجام دهیم" تغییر کرده است.

آن‌ها همچنین از خرج کردن نمی‌ترسند. ایپسویچ رکورد میزان پولی را که در تابستان خرج کرد، شکست زیرا آن‌ها به دنبال ماندن در لیگ برتر در دومین تلاش خود هستند. انتظارات برای مالکان جاه‌طلب بالاست، اما مربی یک محیط ایده‌آل برای کار دارد.

۶) برنتفورد برنتفورد باشگاهی است که در مسیر درستی حرکت می‌کند و هر تصمیمی مطابق با روح کلی باشگاه است.

میزان لذت شما از این موضوع به سبک شما به عنوان مربی بستگی دارد، اما اگر کسی مانند کیت اندروز باشید، به شما آزادی می‌دهد تا روی بازیکنان تمرکز کنید.

فیل گیلز مدیر ورزشی است و به باشگاه کمک می‌کند تا در مسیری ثابت حرکت کند و آن‌ها اکنون یک تیم تثبیت شده در لیگ برتر هستند.

۵) استون ویلا به طور اسمی در همان سطح، استون ویلا به وضوح باشگاه بهتری برای مدیریت نسبت به نیوکاسل یونایتد است.

آن‌ها نیز به سقف شیشه‌ای مالی برخورد کرده‌اند، اما بازیکنان فروخته شده خود را با ترکیبی از تجربه و استعداد جوان جایگزین کرده‌اند.

ترکیب ویلا به راحتی در نیمه بالای جدول قرار دارد، احتمالاً در رده ششم بهترین، و هیئت مدیره ویلا تمایل به خرج کردن را نشان داده است.

همچنین به نظر می‌رسد یک باشگاه بسیار خوب اداره شده است و همه در یک جهت حرکت می‌کنند. چقدر از این به خاطر نبوغ اونای امری است، وقتی او در نهایت برود خواهیم دید…

۴) بورنموث مثلث برمودا، لقبی که ما از آن متنفر هستیم اما چیز بهتری به ذهنمان نمی‌رسد، وجود دارد زیرا آن‌ها سه باشگاه بسیار خوب اداره شده هستند.

بورنموث به دلیل توانایی بیشتر در رقابت در رده‌های بالاتر لیگ، برنتفورد را در لیست پیشی می‌گیرد.

آندونی ایراولا و استعدادیابی هوشمندانه باشگاه آن‌ها را به نیمه بالای جدول سوق داد و مارکو روز یک ترکیب بسیار قوی را به ارث برد.

آن‌ها در میان تهاجمی‌ترین تیم‌های پرس‌کننده در لیگ هستند و بازیکنانی با کیفیت واقعی دارند. آن‌ها همچنین چیزی دارند که به نظر می‌رسد یک فوق ستاره آینده به شکل الی جونیور کروپی است.

به مربیان بورنموث نیز معمولاً زمان داده می‌شود. ایراولا در ۹ بازی اول خود برنده نشد، اما هرگز صحبت واقعی مبنی بر اینکه او در معرض اخراج است، وجود نداشت.

۳) لیورپول FSG مالکان بسیار خوبی برای لیورپول بوده‌اند و آن‌ها را به یک تیم قهرمان لیگ برتر و لیگ قهرمانان تبدیل کرده‌اند.

به عنوان مربی، آن‌ها تقریباً هر آنچه را که بخواهید به شما می‌دهند. لیورپول در دو فصل گذشته مبالغ هنگفتی خرج کرده است و حتی با عدم قطعیت جف بزوس، سرمایه‌گذاری بیشتری نیز صورت می‌گیرد.

انتظار قهرمانی در لیگ است، بنابراین سطح انتظارات بالاست، اما برای یک باشگاه بیگ سیکس، این یک محیط به طرز چشمگیری باثبات برای کار است.

۲) برایتون «سلام مربی برایتون، هیئت مدیره است. متأسفانه ما بهترین بازیکنان خود را به چلسی به قیمت ۲۰۰ میلیون پوند فروختیم، اما نگران نباشید، ما دو جایگزین را جذب کرده‌ایم که در واقع با ۴ پنی بهتر هستند.»

اگر شما مربی برایتون باشید، مانند یک چرخ‌دنده در یک ماشین احساس خواهید کرد، اما به روشی خوب. همه کسانی که در باشگاه ساحلی کار می‌کنند به نظر شایسته هستند، چیزی که همیشه نمی‌توان در مورد یک باشگاه فوتبال گفت، و اگر آن‌ها شما را انتخاب کرده‌اند، احتمالاً معتقدند که شما کاملاً با سیستم مطابقت دارید.

شما باید از دست دادن بهترین بازیکنان خود را بپذیرید، اما استعدادیابی برایتون احتمالاً بهترین در لیگ برتر است. اینقدر خوب است که آن‌ها از قبل می‌دانند چه کسی شما را جایگزین خواهد کرد.

۱) آرسنال این باشگاه ایده‌آل برای مربیگری در حال حاضر است.

بسیاری از این تحول تحت هدایت میکل آرتتا صورت گرفته است و این اسپانیایی به ساختن باشگاهی با بازیکنان با کیفیت بالا، نگرش درست و پول و اعتبار برای حفظ آن بازیکنان کمک کرده است.

انتظارات بسیار بالاست و اکنون جام‌ها معیار قبولی/رد هستند، اما شما بازیکنان عالی و قدرت جذب فوق‌العاده‌ای با مالکان دارید که مایل به حمایت از شما برای رسیدن به اهدافتان هستند. صبر آن‌ها با آرتتا همچنین نشان می‌دهد که آن‌ها شما را با اولین نشانه مشکل اخراج نخواهند کرد.