دوران «بَنتِر» در استمفورد بریج به پایان رسید، زیرا بلوکو مسیری هیجان‌انگیز را می‌سازد.
شنیدن حکایت‌های پس از بازی از کول پالمر و جردن هندرسون درباره گفتگوی آن‌ها هنگام ایستادن بر سر ضربه آزادی که در نهایت به گوشه بالای دروازه کاشته شد، این سوال به ذهنم خطور کرد.
آیا این تیم چلسی دوست‌داشتنی‌ترین تیم از زمان خرید باشگاه توسط بلوکو در می 2022 است؟ پاسخ قاطعانه بله است و حتی نزدیک هم نیست. دلایل آن فراوان است.
اول، آنچه رفته را در نظر بگیرید. ارزیابی زیرکی چلسی در جذب بازیکن در طول این چهار سال و اندی، امتیازی بالاتر از چهار از ده به دست نمی‌آورد، اما تاد بولی، که یک میلیارد پوند در دوران او تلف شد، سهام خود را فروخت و ماه گذشته باشگاه را ترک کرد.
مدیر ورزشی سابق موقت که اصرار داشت چلسی با بازی در «4-4-3» فرصتی را از دست نمی‌دهد، رفته است.
خروج او با آنچه به نظر می‌رسد نقطه عطفی در باشگاه است - پایان دوران «بَنتِر» چلسی با نقل و انتقالات ناموفق چشمگیر - همزمان شده است.
کالیدو کولیبالی، رحیم استرلینگ، پیر-امریک اوبامیانگ و اگر تعهدات مشروط استون ویلا اجرایی شود، الخاندرو گارناچو همگی از باشگاه رفته‌اند.
همچنین روبرت سانچز، دروازه‌بانی که هواداران را در مورد خوب بودن یا نبودنش تقسیم کرده بود، و همچنین انزو فرناندز، بازیکنی بزرگ در بازی‌های مهم اما از دید بسیاری از تماشاگران بی‌طرف، نماد یک شخصیت پانتومیم شرور چلسی.
سرگرم‌کننده‌های اصلی: چلسی در این فصل لیگ برتر را در حمله روشن کرده است.
بسیاری از هواداران چلسی از تزریق نقدی 125 میلیون پوندی که فروش او به همراه داشت، بیشتر از ناراحتی از جدایی او به منچسترسیتی، استقبال کردند.
حالا به جایی که تحول چلسی آن‌ها را به آن رسانده است - جایی که خرید بازیکنان بالای 25 سال به جای تابو، حیاتی تلقی می‌شود.
اولین بازیکنی که این قالب را شکست، دنی ولبک بود که به عنوان رقیب هم‌تیمی سابقش در برایتون، ژوآو پدرو، به خدمت گرفته شد. ولبک اکنون 35 ساله است اما هنوز یک مهاجم توانا، حضوری آرام اما مورد احترام در رختکن و زمین تمرین، و یک فرد خوب در همه زمینه‌ها است.
دومین خرید باتجربه، البته، قهرمان بازی با بورنموث، هندرسون بود.
از بسیاری جهات، سه مهاجم ژوآو پدرو، پالمر و مورگان راجرز خودشان گویا هستند. هواداران چلسی قطعاً تنها طرفداران لیگ برتر نیستند که از شیمی‌ای که این سه نفر ایجاد کرده‌اند لذت می‌برند.
پالمر هنوز تا حدی فوق ستاره و تا حدی میم است، او قرارداد پر سود جدید خود را در یک پخش زنده ساعاتی قبل از بازی برای چلسی اعلام کرد و سپس پس از پیروزی 5-1 با پای پیاده در جاده فولام به خانه رفت.
چلسی به نقطه عطفی رسیده است - پایان دوران «بَنتِر» نقل و انتقالات ناموفق چشمگیر.
راجرز، ژوآو پدرو، مکسانس لاکروآ و مویزس کایسدو افراد خوبی و حرفه‌ای‌های سخت‌کوشی هستند که عملکردشان در زمین تنها به محبوبیت آن‌ها در بین هوادارانی که هنوز به شدت به دوران حرفه‌ای محصولات آکادمی چلسی، جاش آچه‌مپونگ، لوی کولویل و کاپیتان تیم ریس جیمز سرمایه‌گذاری کرده‌اند، کمک می‌کند.
سپس مدیر چلسی وجود دارد. ژابی آلونسو شایستگی را از خود نشان می‌دهد - متعهد به بلندمدت، که در پایان به نظر نمی‌رسید انزو مارسکا همیشه اینطور باشد. و واقعاً نخبه، که به نظر نمی‌رسید لیام روزنیر همیشه اینطور باشد.
با توجه به سن او، فقط 19 سال، جای تعجب نیست که کیفیتی دلنشین و کودکانه در استواو، یک نابغه از برزیل که مشتاق تحت تاثیر قرار دادن در استمفورد بریج است، وجود دارد.
تماشای اینکه چگونه او فصل گذشته هواداران چلسی را با صرفاً دویدن با توپ به وجد می‌آورد، گیرا بود.
و در هندرسون، چلسی یک کاپیتان قهرمان لیگ قهرمانان دارد که هنوز در 36 سالگی در بازی‌ها تاثیرگذار است، استانداردها را در داخل و خارج از زمین بالا می‌برد، و رابطه واقعی با اعضای جوان‌تر تیمی که بسیاری آن را بدون شک سرگرم‌کننده‌های اصلی این فصل می‌دانند، ایجاد می‌کند.
این دوست‌داشتنی‌ترین تیم چلسی از زمان تیمی است که در سال 2021 قهرمان لیگ قهرمانان شد. و شاید حتی از آن زمان طولانی‌تر.