چه کسی می‌تواند جلوی صعود برایتون در فوتبال انگلیس و اروپا را بگیرد؟ آن‌ها همچنان استانداردها و رویه‌هایی را تعیین می‌کنند که تقریباً همه دیگران را پشت سر می‌گذارند. جایگاه دوم آن‌ها در لیگ برتر زمانی شبیه به یک اشکال در جلسه بازی «فوتبال منیجر» به نظر می‌رسید.
تا نوامبر ۲۰۲۶، آن‌ها تنها تیمی به نظر می‌رسند که قادر به به چالش کشیدن آرسنال هستند. زیر نور کم زمستان، برنتفورد، باشگاهی که اغلب با برایتون مقایسه می‌شود، اگرچه با دیدگاهی متفاوت، به راحتی کنار زده شد. اگر تیم کیت اندروز و هوادارانش در آمکس ممکن است تقصیر را به گردن چند تصمیم داوری بیندازند، این رقابتی بود که آن‌ها شانس کمی برای نجات چیزی از آن داشتند.
بازگشتی موفقیت‌آمیز به آمکس پس از پنج سفر خارج از خانه برایتون، بیش از ۵۰۰۰ مایل جاده‌نوردی شامل پیروزی در منچسترسیتی و ختافه در دو بازی اخیر. سرویس عادی به درستی از سر گرفته شد، هرگونه منفی‌نگری ناشی از عدم توانایی در افزایش گل‌های نیمه اول بود. برنتفورد به استادیومی بازگشت که هرگز در لیگ برتر در آن پیروز نشده است.
آن‌ها با عدم کسب امتیاز معمول رفتند، پس از اعلام نیات استراتژیک خود با یک ضربه مستقیم از شروع بازی. بارت وربروگن که آن را در هوا گرفت، بعدازظهر آسانی را برای دروازه‌بان برایتون پیش‌بینی کرد. از طریق یک استراتژی مشابه مستقیم، ماکسیم دو کویپر در اولین فرصت بزرگ برایتون به دردسر افتاد، ضربه سر او که توسط پاسکال گروس با یک والی نرم روی توپ انداخته شده بود، از بالای دروازه رفت. با این حال، ابعاد بسیار بیشتری برای تیم فابیان هورتزلر وجود دارد. این هفته، پل اسکولز، یک پیشرو بعید، پس از تماشای تمرین برایتون در سالفورد، خود را تحسین‌کننده «سطح مربیگری» خواند که به گفته او در فوتبال انگلیس بی‌نظیر است.
نتایج چشمگیر هستند. گل دیگو گومز به spectacular بودن گل از نیمه زمین در بازی مقابل کریستال پالاس نبود، اما با این حال زیبا بود. او با پای چپ و سپس با پای راست خود توپ را نوازش کرد و آن را به سمت کائومhin کلهر شوت کرد. مسیر آن بی‌خطا و غیرقابل توقف بود. پاراگوئه‌ای گل‌های ساده نمی‌زند.
مسیر پیروزی قاطع از طریق وسیله دیگری حاصل شد. ایگور تیآگو دقایقی پس از تلاش ناموفقش برای لوب کردن وربروگن، دوام نیاورد. او در میانه میدان با چما آندرس درگیر شد و هل دادن او ابتدا توسط داور، مایکل اولیور، کارت زرد اعلام شد. داور ویدئویی، استوارت اتول، وارد عمل شد تا مجازات جدی‌تری را توصیه کند. هل دادن تیآگو روی صورت آندرس کوچکتر فرود آمده بود، ناخواسته و به نظر ضعیف بود، اگرچه همیشه بعید بود که به نفع برنتفورد باشد. «رفتار خشونت‌آمیز» و «با زور» عنوان حکمی بود که از استاکلی پارک صادر شد. این بازیکن برزیلی که اخیراً پس از شروع کند فصل دوباره به گلزنی بازگشته بود، اکنون بقیه دیدارهای نوامبر برنتفورد را از دست خواهد داد.
اندروز، که از محدوده فنی خود فراتر رفت، به تیمش دستور داد که عمیقاً بجنگند. و هنگامی که برنتفورد به یک پوسته دفاعی پنج نفره عقب‌نشینی کرد، تسلط برایتون بر مالکیت توپ تقریباً کامل شد.
لوکا ووسکوویچ، که قبلاً به عنوان یک پلی‌میکر عمیق عمل می‌کرد و پاس‌های آرام را به هر جناح می‌فرستاد، پنالتی‌ای را به دست آورد که گل دوم برایتون از آن به ثمر رسید. واکنش وحشت‌زده کیان لوئیس-پاتر به عدم تطابق فیزیکی در محوطه ۱۸ یاردی، گرفتن پیراهن کروات بود. پنالتی گروس به همان اندازه گل گومز، برای کلهر غیرقابل توقف بود.
تنظیمات نیمه وقت اندروز، با آوردن یهور یارمولیوک و ناتان کالینز، تلاشی برای محافظت از اختلاف گل برنتفورد به نظر می‌رسید. رویکرد آن‌ها نیز چنین بود، برایتون آزاد بود تا به فشار خود ادامه دهد و سهم مالکیت توپ آن‌ها از ۷۵ درصد فراتر رفت. یک ضربه ایستگاهی تنها راه بازگشت برنتفورد به بازی شد، اگرچه ضربه مورب ماتیاس جنسن که مستقیماً به دستان وربروگن افتاد، در مسابقات قهرمانی ملت‌های راگبی قابل قبول نبود.
تشویق‌های کنایه‌آمیز از سوی تماشاگران غرب لندن زمانی که برنتفورد یک کرنر و سپس یکی دیگر را به دست آورد، به صدا درآمد - هیجان نادر برای مدافعان برایتون که مجبور بودند کاری جز ساختن حمله انجام دهند. حداقل روحیه جنگندگی مهمانان باقی ماند، اگرچه تهدید کرد که سرریز شود. هنگامی که کوین شاده، ووسکوویچ را در کنار خط به زمین انداخت، کارت قرمز دیگری ممکن بود، اما اولیور و اتول تصمیم گرفتند که کارت زرد کافی است.
تلاش برایتون برای کسب افتخارات و افق‌های بیشتر نیازمند بیش از گل‌های spectacular است و واکنش آن‌ها به افزایش کوتاه فشار برنتفورد، بازپس‌گیری کنترل و ادامه بهره‌برداری از برتری نفراتشان بود.
تخصص یاسین آیاری در یافتن موقعیت‌های گلزنی، دو فرصت ایجاد کرد تا اینکه او با جک هینزل‌وود جایگزین شد، که فضای مشابهی را برای شوت زدن به بیرون پیدا کرد. هورتزلر، مانند اندروز که از محدوده فنی خود فراتر رفت، هیچ سستی را تحمل نمی‌کرد. همانطور که برایتون به خواسته‌های مربی خود ادامه می‌دهد، بسیاری دیگر در آینه بال‌های آن‌ها باقی می‌مانند.