ستاره بایرن مونیخ بالاتر از کیلیان امباپه و لامینه یامال به عنوان بهترین بازیکن جهان انتخاب شد
هری کین دوشنبه شب پس از تجلیل از او در لاندن پالادیوم، به اولین بازیکن انگلیسی تبدیل شد که پس از ۲۵ سال برنده توپ طلا می‌شود.
از سال ۲۰۰۱ که مایکل اوون جایزه معتبر انفرادی را بالای سر برد، هیچ انگلیسی دیگری موفق به کسب این عنوان نشده بود، اما آمار فوق‌العاده ۷۳ گل زده هری کین برای باشگاه و تیم ملی در فصل گذشته، این جایزه را از مجله فرانسوی فرانس فوتبال برای او به ارمغان آورد.
کین، مهاجم بایرن مونیخ، استقبال گرمی را در پایتخت تجربه کرد و در کنار استنلی متیوس، بابی چارلتون، کوین کیگان و اوون به جمع برندگان انگلیسی توپ طلا پیوست.
کیلیان امباپه، مهاجم رئال مادرید و تیم ملی فرانسه، و لامینه یامال، وینگر بارسلونا و تیم ملی اسپانیا، رقابت سرسختی داشتند؛ این در حالی است که چند ساعت پیش از مراسم لندن، به شکلی عجیب نام هر سه نفر به عنوان برنده در وب‌سایت رسمی اعلام شده بود.
اختلالات بیشتر زمانی رخ داد که مراسم با ۳۰ دقیقه تأخیر و از ساعت ۲۱:۳۰ آغاز شد، اما کمی بیش از دو ساعت بعد، کین در میان تشویق‌های شدید و فریادهای «هری» در لاندن پالادیوم، هفتادمین توپ طلا را دریافت کرد؛ اندکی پس از اینکه الکسیا پوتیاس، هافبک منچستر سیتی، برای سومین بار جایزه بخش زنان را از آن خود کرد.
«واو، واو، واو. تقریباً زبانم بند آمده است. خوشحقم که این [سخنرانی‌ام] را اینجا دارم. اول از همه، بار دیگر از فرانس فوتبال و توپ طلا برای برگزاری این رویداد شگفت‌انگیز تشکر می‌کنم. حضور در لندن هم آن را بسیار ویژه کرده و امشب شبیه به یک فال نیک برای من بود، بنابراین بسیار از شما سپاسگزارم.
از هر کسی که به من رأی داد تشکر می‌کنم. می‌توانم تصور کنم که امسال کار واقعاً سختی بوده است. برخی از بازیکنان فوق‌العاده‌ای که با آن‌ها رقابت می‌کردم، برخی از هم‌تیمی‌هایم و بازیکنان در سطح جهانی که امشب در سالن حضور دارند، بنابراین از همه کسانی که به من رأی دادند تشکر می‌کنم. به تمام برندگان و نامزدهای امشب تبریک می‌گویم؛ نمایشی چشمگیر از آنچه عزم راسخ و سخت‌کوشی واقعاً می‌تواند به دست آورد، پس دست مریزاد.
هم‌تیمی‌هایم در بایرن مونیخ، تعدادی از آن‌ها امشب اینجا هستند. مایکل [اولیسه], اوپا [دایوت اوپامکانو], لوچو [لوئیس دیاز], لنی [لنارت کارل]. بدون شما بچه‌ها و سایر اعضای تیم، این کار امکان‌پذیر نبود. فشاری که شما بچه‌ها به من می‌آورید، نحوه رقابت‌مان، من در برابر اوپا در تمرینات هر هفته، مرا به بازیکن بهتری تبدیل می‌کند، باعث می‌شود بخواهم پیشرفت کنم، بنابراین بسیار از شما سپاسگزارم.
خطاب به وینی [وینسنت کمپانی]، می‌دانم که او در خانه است یا فکر می‌کنم هنوز در بیمارستان است، بنابراین برایت آرزوی سلامتی می‌کنم. امیدوارم این [جایزه] کمی به تو انرژی داده باشد. خطاب به وینی و تمام کادر فنی، شیوه تمرین دادن ما، نحوه واداشتن ما به تلاش بیشتر، مایه افتخار خود شماست. از زمانی که با شما بوده‌ام، بدون شک به عنوان یک بازیکن پیشرفت کرده‌ام، به عنوان یک انسان و یک رهبر رشد کرده‌ام و این به لطف رهبری شماست.
خطاب به یان [یان-کریستیان دریسن، مدیر اجرایی بایرن], به هربرت [هاینر، رئیس بایرن], به تمام مدیران و رؤسای بایرن مونیخ، می‌دانم که برخی از شما نتوانستید امشب اینجا باشید، اما بازی کردن برای بایرن مونیخ مایه افتخار است. نمایندگی شما یک امتیاز واقعی است، بنابراین خوشحالم که قطعاً این جام را به بایرن مونیخ بازمی‌گردانم.
خطاب به تمام هم‌تیمی‌هایم در تیم ملی انگلیس، ما سال ویژه‌ای داشتیم. سال بی‌نقصی نبود، اما لحظات خوب زیادی داشتیم. پیوند عالی و همبستگی زیادی بین ما ایجاد شد. نحوه تمرین کردن‌مان، شیوه بازی کردن‌مان، همبستگی درون هتل در جام جهانی. کاپیتانی شما و رهبری شما واقعاً افتخار بزرگ و مایه غرور شدید من است، بنابراین این جایزه قطعاً برای همه ماست.
خطاب به توماس توخل و کادر فنی تیم ملی انگلیس بار دیگر. رهبری شما، شیوه‌ای که ما را به جلو می‌رانید و استانداردهایی که وضع می‌کنید ستودنی است و نمایندگی شما و نشان انگلیس به شکلی که شما انجام می‌دهید، افتخار بزرگ من است. می‌دانم دبی [هیویت، رئیس اتحادیه فوتبال انگلیس] نیز امشب اینجا حضور دارد، پس دبی، از تمام کارهایی که انجام می‌دهی بسیار سپاسگزارم و از همه در اتحادیه فوتبال، کاپیتان شما بودن واقعاً افتخار بزرگی است.
می‌خواهم از تاتنهام هاتسپر نیز تشکر کنم. بدون تاتنهام قطعاً در جایی که امروز هستم نبودم. من از یازده سالگی آنجا بودم. تمام راهنمایی‌ها، تمام مربیان، شما به من اجازه دادید به آروی‌ام جامه عمل بپوشانم. بنابراین قطعاً، بدون تمام آن لحظات مشترک، تمام فراز و نشیب‌های طول این مسیر، مرا به این لحظه در امروز رسانده است، بنابراین فقط می‌خواهم از تاتنهام هاتسپر تشکر کنم.
خطاب به تمام هواداران، هواداران بایرن مونیخ، هواداران تیم ملی انگلیس، هواداران تاتنهام و تمام هوادارانم در سراسر جهان، که بسیاری از شما امشب در این سالن هستید. حمایتی که در ورزشگاه‌ها، در اطراف و اکناف، هر کجا که باشد در شبکه‌های اجتماعی از من می‌کنید، قدردان همه آن‌ها هستم. یادم می‌آید تا همین چند وقت پیش یک هوادار بودم و اینکه بازی فوتبال چه معنایی دارد، و این رویای من بود. هر زمانی که بتوانم لطف شما را جبران کنم، این یک افتخار و امتیاز واقعی است.
می‌خواهم از برخی مربیانم که در این مسیر به من کمک کردند تشکر کنم، و اگر کسی را از قلم انداخته‌ام واقعاً عذرخواهی می‌کنم، اما از روزهای آغازین شروع می‌کنم. بردلی آلن، کریس رمزی، جان مک‌درموت - که امشب اینجا حضور دارد؛ الکس اینگلثورپ، تیم شروود، و رایان میسون - که امشب اینجا است، یکی از بهترین دوستانم؛ کنی جاکت، راسل اسلید، هری ردنپ، مائوریسیو پوچتینو، ژوزه مورینیو، آنتونیو کونته، و سپس روی هاجسون، گرت ساوت‌گیت، و البته دو سرمربی‌ام، یعنی همین حالا وینی و توماس.
همه شما در مراحل مختلف زندگی‌ام نقش بزرگی در پیشرفت من داشتید و بدون تک‌تک شما، من امروز اینجا نایستاده بودم. قطعاً چیزهای زیادی یاد گرفتم و وقتی خود را با بهترین افراد و بهترین مربیان احاطه می‌کنید، این تنها شما را به عنوان یک انسان و یک بازیکن ارتقا می‌دهد، بنابراین بسیار از شما سپاسگزارم.
حالا موارد شخصی‌تر. دکتر آلخاندرو الوریاگ کاراکو - امیدوارم نامش را درست تلفظ کرده باشم. شما امشب اینجا حضور دارید. ما نزدیک به هفت سال است که با هم کار می‌کنیم. همکاری ما تقریباً پس از پارگی شدید تاندون همسترینگم از استخوان آغاز شد. او در آن زمان کورسوی امیدی در زندگی من بود. ما کار با یکدیگر را آغاز کردیم. زمان، تعهد، کار پشت صحنه‌ای که هیچ‌کس دیگری روی میز درمان نمی‌بیند، گذشتن از وقت‌گذرانی با خانواده، گذشتن شما از وقت‌گذرانی با خانواده‌تان، کاری که با هم انجام می‌دهیم و دوستی‌ای که شکل داده‌ایم، افتخار بزرگی است. بنابراین از تمام زحمات شما سپاسگزارم.
خطاب به کلی، گاری و تام، پدر و مادر و برادر همسرم، بسیار سپاسگزارم. می‌دانم چقدر از من حمایت می‌کنید. ما همه این احساسات را با هم تجربه می‌کنیم. از زمانی که در سن ۱۸ سالگی پا به این خانه گذاشتم، کاری کردید که احساس کنم بخشی از خانواده هستم. می‌دانم چقدر خارج از زمین به من کمک می‌کنید. این به من اجازه می‌دهد تا در زمین مسابقه عملکرد خوبی داشته باشم و بهترین خودم باشم، پس بسیار سپاسگزارم.
برادرم چارلی امشب اینجا حضور دارد. به نظر نمی‌رسد چندان دور باشد زمانی که در باغ توپ می‌زدیم، در پارک، فوتبال تماشا می‌کردیم، درباره فوتبال حرف می‌زدیم، کاملاً شیفته فوتبال بودیم. می‌دانم که به من می‌گویی بخش زیادی از مهارت‌های فوتبالی‌ات را به من داده‌ای، بنابراین بسیار سپاسگزارم. از این بابت قدردانم. اما داشتن آن عشق و حمایت از یک برادر بزرگ‌تر برای من دنیا ارزش دارد. سفر می‌کنی، تماشا می‌کنی، از وقت خود با خانواده‌ات می‌زنی تا از من حمایت کنی، پس ممنونم.
مادر و پدر که آنجا نشسته‌اید. چه لحظه‌ای. تمام آن سال‌ها، فداکاری‌هایی که برای من کردید، حمایتی که از من کردید، زمان‌هایی که مرا به تمرین می‌بردید، برای تماشای بازی‌ام می‌آمدید، همه‌جا در سراسر انگلیس، در سراسر آلمان، مهم نبود کجا باشد، حتی تا به امروز هم آنجا هستید. هرگز هیچ فشاری از سوی شما برای فوتبالیست شدن وجود نداشت. موضوع همیشه تلاش سخت بود. همیشه صحبت از پیشرفت بود. همیشه یادگیری بود و تمام این ویژگی‌هایی که به من داده‌اید به من اجازه داده است که موفق باشم و امشب اینجا باشم. دوستتان دارم. بسیار سپاسگزارم.
فرزندانم که در خانه نشسته‌اید و تماشا می‌کنید، قطعاً از وقت خوابتان گذشته است، به خصوص که مراسم ما کمی دیرتر از آنچه امیدوار بودیم برگزار می‌شود. پس خطاب به آیوی، ویوین، لوئیس و هنری. شما دلیل این کار هستید. فکر نمی‌کنم شاید به طور کامل قدردان آوردن این جام به خانه باشید. من چند جام دیگر هم به خانه خواهم آورد، اما این یکی ویژه است، بنابراین نمی‌توانم صبر کنم تا شما را ببینم و با شما جشن بگیرم. می‌خواهم به عنوان یک پدر و همچنین یک حرفه‌ای الگوی خوبی باشم و نشان دهم سخت‌کوشی به چه معناست، و داشتن باور به خود یعنی چه. خیلی شما را دوست دارم.
خطاب به همسرم، کیت، بهترین دوستم. بدون شک فراز و نشیب‌های زیادی را پشت سر گذاشته‌ایم. تو بزرگ‌ترین حامی من هستی. در واقع احساس می‌کردم تو بیشتر از خودم این را می‌خواستی. انتظار اضطراب‌آور برای فهمیدن نتیجه، می‌دانم که برای تو وحشتناک بوده است، این هم از این - ما موفق شدیم! تو همیشه بهترین‌ها را برای من می‌خواهی، خود را فدا می‌کنی تا به من کمک کنی به رویاهایم برسم، و می‌دانم که این‌ها رویاهای خودت هم هستند، بنابراین بدون تو این امر ممکن نبود. این جامی است که با هم جشن می‌گیریم، نه منِ به تنهایی. این من و تو هستیم، کل خانواده است، تمام تیم صمیمی ماست، پس فقط می‌خواهم بگویم متشکرم، دوستت دارم. صبر ندارم تا از این موضوع لذت ببرم و قطعاً امشب جشن بگیرم. دوستت دارم.
و در نهایت از طرف من، این فقط یک سفر است. برای هر پسر یا دختر جوانی که می‌خواهد به رویاهایش برسد. هر چیزی با سخت‌کوشی در زمانی که هیچ‌کس دیگری نگاه نمی‌کند، امکان‌پذیر است. عبور از فراز و نشیب‌ها، یادگیری از طریق انعطاف‌پذیری، عزم راسخ و خودباوری. همان‌طور که گفتم، هر چیزی امکان‌پذیر است.
سفر من، مسیر راه‌بندان و ساده‌ای نبود. من آن کودکی نبودم که یک‌راست به اوج برود. مجبور شدم سختی‌ها را تجربه کنم. جابجایی‌های طولانی زیادی را تجربه کردم. باید می‌جنگیدم تا همین الان بهترین باشم، و امیدوارم این بتواند به شما نیز الهام ببخشد. بسیار سپاسگزارم.»