در یک عصر دل‌انگیز در سال ۲۰۱۷، در حالی که گفتگوها در یک مهمانی شام جریان داشت و نوشیدنی‌ها نیز همین‌طور، از تانوی هانس سؤالی آشنا در سر میز پرسیده شد: «هی، می‌توانی به من یاد بدهی چطور فوتبال بازی کنم؟»

برای این فوتبالیست بریتانیایی هندی‌تبار که در انگلیس حرفه‌ای بازی می‌کرد، پاسخ آسان بود «بله».

پس از کمی برنامه‌ریزی و رفت و برگشت پیام‌ها، ۱۷ زن – عمدتاً دوستان و آشنایان – صبح یکشنبه در کلان‌شهر جنوبی هند، بنگالورو، برای اولین جلسه فوتبال هانس حاضر شدند و مشتاق کشف لذت این ورزش بودند.

نه سال پس از آن جلسه بداهه فوتبال، این گروه به جامعه‌ای متشکل از ۲۰ هزار زن در سراسر هند تبدیل شده است. آنها ممکن است از نظر خونی خواهر نباشند، اما «خواهران عرق‌ریزان» هستند. «خواهران عرق‌ریزان» که توسط هانس و سوثا سوبیا، مربی عملکرد، تأسیس شده، بزرگترین جامعه ورزشی با اولویت زنان در هند است که برای کمک به زنان برای تحرک بیشتر، بازی بیشتر و ارتباط از طریق انواع ورزش‌ها ساخته شده است.

این ابتکار عمل که از چندی‌گر در شمال تا چنای در جنوب گسترش یافته، اکنون ۱۰ شهر هند را پوشش می‌دهد و فوتبال یکی از محبوب‌ترین پیشنهادات آنهاست. هانس، هافبک سابق تاتنهام و فولام، در گفتگو با «موینگ دِ گول‌پوستینگ» می‌گوید: «این چیزی نبود که سوثا و من برایش برنامه‌ریزی کرده باشیم یا حتی متوجه شده باشیم که خلاء در بازار وجود دارد.»

«اما لحظه‌ای که این جلسات را شروع کردیم، موفقیت‌آمیز شدند و جامعه به طور ارگانیک رشد کرد. آن زمان بود که متوجه شدیم ما به مخاطبی خدمات می‌دهیم که به این شکل به او خدمات داده نمی‌شود. و چه کسی بهتر از دو زن متخصص در این زمینه می‌توانست این کار را انجام دهد؟»

در «خواهران عرق‌ریزان»، جلسات فوتبال به رهبری مربی دو تا سه بار در هفته برگزار می‌شود و شرکت‌کنندگان می‌توانند بسته به سطح توانایی خود بین جلسات مبتدی و متوسط ​​انتخاب کنند. هزینه ورودی از حدود ۳۰۰ روپیه هند – کمی کمتر از ۲.۵۰ پوند – شروع می‌شود و زنان در هر سنی استقبال می‌شوند. شما ممکن است برای اولین بار فوتبال را امتحان کنید، دوباره به آن بازگردید یا به سادگی به دنبال راهی سرگرم‌کننده برای فعال ماندن باشید.

قالب کار بسیار ساده است و همان قالبی است که هانس و سوبیا در اولین گردهمایی خود در سال ۲۰۱۷ استفاده کردند. جلسه با یک همهمه سریع آغاز می‌شود؛ همه خود را معرفی می‌کنند و مربی توضیح می‌دهد که در ۹۰ دقیقه آینده چه انتظاری باید داشت. سپس گرم کردن انجام می‌شود و قبل از آن تمرینات دونفره یا گروهی به شکستن یخ بین اعضای گروه کمک می‌کند، که اغلب هر هفته چهره‌های جدیدی را شامل می‌شود. موسیقی در پس‌زمینه پخش می‌شود تا فضایی جشن‌گونه ایجاد کند و جلسه با یک بازی سریع و آسان فوتبال به مدت ۳۰ دقیقه به پایان می‌رسد.

یک شرکت‌کننده برای اولین بار اغلب با لبخندی محل را ترک می‌کند، زیرا تمرینی را انجام داده و با گروهی از غریبه‌ها که اکنون می‌توانند دوستانشان بنامند، ملاقات کرده است. هانس می‌گوید: «احساس می‌کنی، «اوه، من واقعاً می‌توانم فوتبال بازی کنم و می‌خواهم بهتر شوم. نمی‌توانم صبر کنم تا برای جلسه بعدی برگردم.» «صادقانه بگویم، صرف حضور در جلسه درهای ارتباط را باز می‌کند. این اتفاق بسیار طبیعی می‌افتد و در پایان ۹۰ دقیقه، احساس می‌کنید اینجا تعلق دارید.»

«خواهران عرق‌ریزان» علاوه بر پرورش ارتباطات جدید، فضاهای سوم را در اختیار زنان قرار می‌دهد که در شهرهای پرجمعیت هند کمتر یافت می‌شود: فضاهایی که می‌توانند بدون ترس از قضاوت یا نگرانی‌های امنیتی، خود را نشان دهند و بدن خود را حرکت دهند. با پیش‌بینی رشد بازار تناسب اندام هند از ۱۲.۳ میلیارد دلار (۹.۲ میلیارد پوند) در سال ۲۰۲۴ به ۲۳.۲ میلیارد دلار تا سال ۲۰۳۰ – افزایش ۸۸.۶ درصدی در شش سال – رشد و گسترش «خواهران عرق‌ریزان» منعکس‌کننده روند گسترده‌تر صنعت است.

سوبیا می‌گوید: «دختر عموی من که اهل بریتانیا است، در طول تعطیلاتش در هند، فعالانه در جلسات «خواهران عرق‌ریزان» ما شرکت می‌کرد. اما پس از بازگشت به بریتانیا، نتوانست جامعه‌ای شبیه به آن پیدا کند.» «من همین را از دوستانم در سنگاپور و کشورهای دیگر شنیده‌ام. بنابراین، فکر می‌کنم ما به طرق مختلف، اولین کسانی بودیم که این موضوع را شناسایی کردیم.»

در قلب هدف «خواهران عرق‌ریزان» پر کردن خلأ بزرگی است که زنان هندی، به‌ویژه پس از مدرسه یا دانشگاه، ورزش را ترک می‌کنند. در ساختار اجتماعی عمیقاً مردسالارانه کشور، اغلب زنان از رفتن به تنهایی به بیرون یا بازی تفریحی ورزش منع می‌شوند. برای بسیاری، داشتن آزادی ماندن تا دیروقت در شب، رویایی دور یا در بهترین حالت، یک امتیاز است.

سوبیا، که بیش از یک دهه مربی نایکی بوده است، می‌گوید: «وقتی زنی نقش خود را به عنوان دانشجو ترک می‌کند، به نقش بعدی خود در زندگی می‌رود که معمولاً ازدواج است.» «سپس او تمام وظایف خانه را بر عهده می‌گیرد. یک بچه را هم به این ترکیب اضافه کنید، و وقت شخصی او به حداقل می‌رسد.»

«همچنین فشار زیادی بر بسیاری از زنان هندی وجود دارد که بیرون نروند یا در فضای باز بازی نکنند، زیرا ممکن است برنزه شوند و کمتر جذاب به نظر برسند. بسیاری از کارهایی که ما انجام داده‌ایم برای عبور از این ساختارهای اجتماعی و گفتن این است: «برنزه شو، زیباست. بیا بیرون و با ما بازی کن، احساس خوبی خواهی داشت.»»

« تماس بگیرید

اگر هر گونه سؤال یا نظری در مورد هر یک از خبرنام‌های ما دارید، لطفاً به moving.goalposts@theguardian.com ایمیل بزنید.

«2»این گزیده‌ای از ایمیل رایگان ما در مورد فوتبال زنان، «موینگ دِ گول‌پوستینگ» است. برای دریافت نسخه کامل، از این صفحه بازدید کنید و دستورالعمل‌ها را دنبال کنید. «موینگ دِ گول‌پوستینگ» هر سه‌شنبه و پنجشنبه به صندوق پستی شما تحویل داده می‌شود.