انتقال ترنت الکساندر-آرنولد به مادرید طبق برنامه پیش نرفته است، و مدافع راست سابق لیورپول اکنون در رده‌بندی زیر نظر خوزه مورینیو سقوط کرده است.
تقریباً ۱۸ ماه پس از پیوستن به غول‌های اسپانیایی، الکساندر-آرنولد خود را، شاید، سومین انتخاب در پست مدافع راست می‌بیند. ورود دنزل دامفریس در تابستان و درخشش فدریکو والورده در مواقع لزوم در پست دفاع کناری، الکساندر-آرنولد را به حاشیه رانده است.
او در این فصل بیشتر از بازی‌هایی که شروع کرده (۵) بدون استفاده در نیمکت بوده است (۶)، و در مهم‌ترین بازی فصل باشگاه تا به امروز، پیروزی حیاتی ال‌کلاسیکو مقابل بارسلونا، تنها یک دقیقه بازی کرد.
الکساندر-آرنولد از رقابت برای توپ طلا در مادرید صحبت کرده بود، فرصتی برای نمایندگی پرمخاطب‌ترین باشگاه فوتبال. در عوض، آن اظهارات به عنوان مهمات علیه او استفاده شده است، توسط هواداران لیورپول که هنوز از انتخاب او برای جدایی دلخور هستند.
برخی اصرار دارند که الکساندر-آرنولد پل‌های پشت سر خود را در آنفیلد سوزانده است. بازیکن ۲۸ ساله قرارداد خود را فسخ کرد، در حالی که افشای اطلاعاتی در مورد کلاس‌های زبان اسپانیایی مدت‌ها قبل از اعلام جدایی او، هواداران را بیشتر خشمگین کرد. اما با توجه به اینکه یکی از با استعدادترین استعدادهای انگلیس در اسپانیا با مشکل مواجه است، این استدلال وجود دارد که ترمیم روابط با تیم سابقش به نفع همه طرف‌ها است.
آیا الکساندر-آرنولد می‌تواند راه‌حلی را که لیورپول نیاز دارد، ارائه دهد؟
لیورپول مشکل خلاقیت دارد. ناکامی فلوریان ویرتس و جدایی الکساندر-آرنولد و اندی رابرتسون، لیورپول را از نظر خلق موقعیت ضعیف کرده است.
لیورپول در لیگ برتر در خلق موقعیت‌های بزرگ (۷) در فصل ۲۰۲۶/۲۷ در رده ۱۹ قرار دارد و تنها کاونتری سیتی (۵) پایین‌تر از آن است. برای مقایسه، منچسترسیتی با بیش از چهار برابر مجموع لیورپول در صدر جدول قرار دارد (۳۲). این آماری است که باید ایراولا را نگران کند، به خصوص با توجه به سرمایه‌گذاری قابل توجه باشگاه در استعدادهای هجومی در ۱۸ ماه گذشته.
الکساندر-آرنولد می‌تواند پاسخ باشد. این بازیکن اهل لیورپول مدت‌هاست که یک کد تقلب در زمینه خلق موقعیت از پست دفاع کناری بوده است.
۶۴ پاس گل او رکورد مدافعی در تاریخ لیگ برتر است و اعداد او علی‌رغم نقش کاهش یافته‌اش در مادرید چشمگیر بوده است. فصل گذشته، الکساندر-آرنولد در بین تمام مدافعان کناری لالیگا در هر ۹۰ دقیقه برای ارسال‌ها، پاس‌های بلند تکمیل شده و پاس‌های ارسالی به محوطه جریمه، پیشتاز بود و در پاس گل و پاس گل مورد انتظار دوم بود. امسال، علی‌رغم کمبود بازی، او در بین دو نفر برتر در ارسال‌ها، پاس گل مورد انتظار و پاس‌های عمقی تکمیل شده در هر بازی قرار دارد.
به سختی می‌توان تصور کرد که چگونه پاس‌های گسترده الکساندر-آرنولد می‌تواند به تیمی از لیورپول که در مقابل تیم‌های دفاعی (low-blocks) مشکل داشته است، کمک کند. ارسال‌های او از مناطق عمیق سلاح جدیدی اضافه می‌کند، در حالی که توزیع بلند می‌تواند بازیکنانی مانند بردلی بارکولا و ریو نگوموها را در ضدحملات آزاد کند.
هواداران لیورپول به سرعت به این نکته اشاره خواهند کرد که رونالد آراخو در پست دفاع راست چقدر خوب عمل کرده است. این بازیکن قرضی به یکی از محبوب‌ترین بازیکنان آنفیلد تبدیل شده است و شاید نماینده نقطه مقابل الکساندر-آرنولد باشد. آنچه در ظرافت کم دارد، آراخو با تعهد جبران می‌کند. تمایل او به دفاع آشکار است.
سوال لزوماً این نیست که آیا الکساندر-آرنولد بازیکن بهتری نسبت به آراخو است، بلکه این است که آیا لیورپول به کیفیت خلاقانه او بیشتر از امنیت دفاعی بازیکن قرضی نیاز دارد. بازگشت بدون شک جاه‌طلبی هجومی بیشتری را ارائه می‌دهد، اما همچنین نیازمند آن است که ایراولا تعادلی پیدا کند که دفاع تیمش را آسیب‌پذیر نکند.
الکساندر-آرنولد انتخاب سختی برای ترک لیورپول و رفتن به مادرید داشت. شاید پذیرش اینکه این انتقال اشتباه بوده، حتی سخت‌تر باشد.