دکلان رایس در مورد اینکه جام جهانی «متوسطی» داشته صحبت می‌کند و به تفصیل درباره چالش‌های بازیکنان امروزی در حفظ آمادگی جسمانی عالی سخن می‌گوید، در این میان موضوعی به ظاهر بی‌اهمیت‌تر مطرح می‌شود: کارشناسی گراهام سونس. کاپیتان سابق لیورپول در هفته‌های اخیر از رایس به دلیل بازی کردن «فوتبال پیرمردی» و «فریبکاری» در نقش هافبک خود انتقاد کرده و اصرار دارد که او «مدافع میانی» است.
رایس، البته، با دیپلماسی با این موضوع برخورد می‌کند – «هیچ بی‌احترامی در کار نیست، من با او دست می‌دهم، با او صحبت می‌کنم» – اما با مقداری تندی نیز همراه است. نایب کاپیتان انگلیس تأکید می‌کند که این همان چیزی است که بازی مدرن ایجاب می‌کند و کاملاً با دوران سونس متفاوت است.
«آمار من از زمانی که به آرسنال پیوستم خودشان گویا هستند،» رایس با خنده می‌گوید، با سابقه ۱۵ گل و ۲۵ پاس گل در ۱۲۹ بازی لیگ برتر. «برای اینکه یک مدافع میانی درجه یک باشم و این آمار را ثبت کنم، از آن خوشحالم! موقعیت‌یابی، «فوتبال پیرمردی»... به هری کین نگاه کنید. ما هفته پیش با او بازی کردیم [تساوی ۲-۲ آرسنال مقابل بایرن مونیخ]. او ۲۰ تا ۳۰ بار در بازی به کنار مدافعان میانی می‌آمد تا توپ را بگیرد. بازی الان فرق کرده است.
تصویر در گالری باز شود
رایس پیش از دیدار تعیین‌کننده لیگ ملت‌های اروپا مقابل اسپانیا در روز یکشنبه به ترکیب تیم ملی انگلیس بازگشته است (گتی)
«این چیزی است که بازی می‌طلبد، دور شدن از یار خود، دور شدن از کسی که شما را پرس می‌کند، رفتن به مناطق مختلف برای ایجاد برتری عددی، ایجاد موقعیت‌های ۲ در برابر ۱، پیش بردن توپ به سمت جلو. فوتبال خیلی فرق کرده است. شما همیشه به دنبال مزیت‌های تاکتیکی هستید.»
رایس اساساً به یک تحول کامل در فوتبال اشاره می‌کند. در حالی که «ژنرال‌های میانی» مانند سونس و حتی روی کین قادر بودند خود را کاملاً در ورزشی با ساختار منعطف‌تر تحمیل کنند، همتایان مدرن آن‌ها اکنون در یک بازی کاملاً سیستماتیک فعالیت می‌کنند.
و با این حال، مسئله جابجایی و حتی «فوتبال پیرمردی»، به چیزی اشاره دارد که کمی حساس است – به معنای واقعی کلمه. رایس اعتراف می‌کند که پس از جام جهانی هنوز «در حال رسیدن به ۱۰۰ درصد آمادگی» است و این تنها پس از یک مداخله ضروری با توماس توخل حاصل شده است. بازیکن ۲۷ ساله اردوی اخیر انگلیس را پس از خروج از زمین در شکست ۳-۰ آرسنال مقابل برایتون – تنها امتیاز از دست رفته آن‌ها در این فصل – از دست داد و اعتراف کرد که «اصلاً در زمین احساس خوبی نداشتم».
این اتفاق پس از جام جهانی رخ داد که در آن به دلیل درد همسترینگ که به کمر او سرایت می‌کرد، پس از نیم دهه بازی مداوم در بالاترین سطح، دائماً از درد رنج می‌برد. «او [توخل] گفت: «کمی استراحت کن، خودت را آماده کن»،» رایس فاش می‌کند. «از این زمان به خوبی برای آماده شدن برای بازگشت با آمادگی بیشتر، بازگشت قوی‌تر استفاده کردم. همیشه در ذهنم بود که برای این اردو آماده باشم. من واقعاً خوشحالم و در وضعیت خوبی هستم.»
کاملاً متفاوت از جام جهانی، که رایس اعتراف می‌کند از اینکه از نظر جسمی نمی‌توانست به بهترین سطح خود برسد، «ناراحت» بود، پس از یک فصل ۶۹ بازی برای باشگاه و تیم ملی، که او از قهرمانی در لیگ برتر و بازی در فینال لیگ قهرمانان به طور مستقیم وارد جام جهانی شد. «فکر می‌کنم از نظر استانداردهای من، این یک جام جهانی متوسط بود،» او می‌گوید. «ناراحت‌کننده است که نتوانستم مانند انتهای فصل گذشته در آرسنال عمل کنم.»
این اکنون چالش اصلی برای بازیکنان – و به خصوص هافبک‌ها – در سطح رایس است. آن‌ها باید بین بازی کردن تقریباً تمام وقت، با سرعت بسیار بالا، و عملکرد در سطح نخبه تعادل برقرار کنند. این معادله آسانی برای حل نیست، به خصوص وقتی که آماری مانند میانگین ۶۴ بازی در فصل در طول پنج سال دارید.
تصویر در گالری باز شود
رایس می‌گوید که می‌دانست در جام جهانی «بهترین عملکرد خود را نخواهد داشت» (گتی)
«این یک مسئله دشوار است،» رایس اذعان می‌کند. «سال گذشته احتمالاً بیش از هر چیز از نظر تعداد بازی‌ها و فشاری که به بدن وارد می‌شود، آن را احساس کردم. متوجه می‌شوم که با افزایش سن باید جنبه ریکاوری را جدی‌تر گرفت. وقتی ۲۱، ۲۲ و ۲۳ ساله هستی، می‌توانی روز بعد از بازی بلند شوی و در زمین گلف بدوی. حتی الان هم که ۲۷ سال دارم، فشار بازی و تمام رقابت‌ها. بعد از بازی بلند می‌شوی و پاهایت را احساس می‌کنی.
«این فقط جنبه فیزیکی نیست، جنبه ذهنی نیز هست. فشار برای درخشش برای یک باشگاه بزرگ مانند آرسنال و حضور در تمام رقابت‌ها هدف است و ما تیمی ساخته‌ایم که می‌توانیم چرخش بازیکن داشته باشیم، اما وقتی خوب بازی می‌کنی، نمی‌خواهی نیمکت‌نشین شوی.»
تصویر در گالری باز شود
رایس تاکنون تمام ۱۰ بازی لیگ برتر را برای آرسنال در این فصل شروع کرده است (گتی)
علیرغم حجم کاری، رایس نمی‌خواهد اردوهای تیم ملی انگلیس را از دست بدهد، اگرچه یکی از نکات مثبت غیبت در اردوی قبلی این بود که توانست از تماشای اولین بازی انگلیس با پسرش، آن شکست ۳-۲ مقابل اسپانیا، لذت ببرد. اما این موضوع در دوران توخل به یک موضوع رایج تبدیل شده است، زیرا سرمربی بر تعهد تأکید زیادی دارد. با این حال، این چیزی است که سرمربی آلمانی هرگز در مورد رایس زیر سوال نمی‌برد.
«من همیشه به آن احترام گذاشته‌ام،» او می‌گوید. «فکر می‌کنم، ۸۲ بازی ملی، من احتمالاً در طول هشت، نه سال گذشته سه اردو را با تیم ملی انگلیس از دست داده‌ام. اردوی قبلی، اگر با سرمربی صحبت نمی‌کردم، این کار را نمی‌کردم [انصراف می‌دادم]. اما او به من قول داد و ما یک گفتگوی بسیار صادقانه داشتیم، بنابراین من از نظر ذهنی در وضعیت بهتری بودم و می‌دانستم که او این را تأیید کرده است.»
تصویر در گالری باز شود
دکلان رایس برای توضیح انصراف خود از اردوی سپتامبر تیم ملی انگلیس با توماس توخل تماس گرفت (PA Wire)
احترام رایس به توخل واضح است، تا جایی که ادعای بزرگی می‌کند: «توماس یکی از بهترین، اگر نگوییم بهترین مدیر بازیکنانی است که احتمالاً زیر نظرش بازی کرده‌ام،» او می‌گوید. «فقط نحوه مدیریت بازیکنان، نحوه صحبت با بازیکنان، نحوه صحبت کردن شما با او نه فقط به عنوان یک مربی، بلکه به عنوان یک شخص.»
رایس از بازگشتش خوشحال است و انگلیس برای شکست دادن قهرمان جهان اسپانیا و صعود به عنوان صدرنشین گروه به مرحله یک چهارم نهایی لیگ ملت‌ها به بهترین عملکرد نایب کاپیتان خود نیاز خواهد داشت. «شکست دادن اسپانیا، به عنوان تیم مهمان، برای ما یک اتفاق بزرگ خواهد بود،» او می‌گوید. «ذهنیت در وضعیت بسیار خوبی قرار دارد، پیام سرمربی بسیار خوب بوده است، بنابراین ما باید به آنجا برویم و نمایشی ارائه دهیم.»
شاید سونس تأیید کند، اما رایس استانداردهای بالای خود را دارد.