یولیان ناگلزمان (بدون تیم)
این آلمانی مورد علاقه منچسترسیتی بود، زمانی که عمر براده در سلسله مراتب باشگاه رقیب حضور داشت. او بسیار مورد توجه است و با توجه به سن ۳۹ سالگی‌اش، رزومه‌ای چشمگیر دارد و هدایت بایرن مونیخ و تیم ملی آلمان را بر عهده داشته است. ناگلزمان به عنوان یک نوآور شناخته می‌شود که از بازیکنانش انتظارات بالایی دارد و تیم‌هایی را برای پرس بی‌امان می‌سازد، مفهومی که در حال حاضر در یونایتد استفاده نمی‌شود، همانطور که برونو فرناندز می‌تواند گواهی دهد. دوران او با تیم ملی آلمان ناامیدکننده بود و با شکست در جام جهانی ۲۰۲۶ در مرحله یک هشتم نهایی مقابل پاراگوئه به پایان رسید و در بایرن – با وجود تیمی استثنایی – او در تنها فصل کامل خود بوندسلیگا را فتح کرد و در ماه مارس بعدی در حالی که تیم دوم بود و همچنان در لیگ قهرمانان حضور داشت، اخراج شد.
اونای امری (استون ویلا)
پادشاه لیگ اروپا از نظر تاکتیکی زیرک است و با بودجه محدود کار کرده است. اگر او مجذوب چشم‌انداز مدیریت یونایتد شود، موضوع به این بستگی دارد که آیا معتقد است یونایتد پتانسیل بیشتری نسبت به ویلا دارد – که یک امتیاز و یک رتبه بالاتر از آن‌ها در لیگ برتر قرار دارد و در لیگ قهرمانان بسیار بهتر عمل می‌کند – و اینکه آیا یونایتد مایل به پرداخت غرامت قابل توجهی است. امری ۴-۲-۳-۱ را دوست دارد اما همیشه یک مهاجم مرکزی در اختیار داشته است و یونایتد فاقد بازیکنی قوی در این پست است. او بسیار آرام است اما در صورت لزوم با رویکردی بی‌رحمانه، سوابق درخشانی برای اثبات شایستگی‌های خود دارد. او به عنوان یکی از بهترین عملگرایان بازی شناخته می‌شود و از بازی در ضدحمله لذت می‌برد که با ترکیب یونایتد همخوانی دارد.
آنتونیو کونته (بدون تیم)
این ایتالیایی که در تابستان ناپولی را ترک کرد، لیگ برتر را از دوران حضورش در چلسی و تاتنهام می‌شناسد و با تیم اول در سال ۲۰۱۷ قهرمان شد. او به عنوان یک رقیب سرسخت و منضبط، با استانداردهای بالای خود رختکن را متحول خواهد کرد. خلق و خوی آتشین او همچنین می‌تواند منجر به تعاملات جذابی با رسانه‌ها شود، از جمله اینکه در کنفرانس مطبوعاتی پس از شکست مقابل برنلی گفت که شاید او مرد مناسبی برای هدایت اسپرز نباشد. تمایل او به صحبت کردن در مواقعی که لزوماً عاقلانه نیست، ممکن است یونایتد را منصرف کند. ترجیح او برای بازی با سه مدافع در عقب می‌تواند با توجه به بازیکنان موجود در یونایتد مشکل‌ساز باشد، همانطور که روبن آموریم متوجه شد.
کیران مک‌کنا (بدون تیم)
این ایرلندی شمالی قبل از پیوستن به کادر فنی ژوزه مورینیو در کنار کریک، در آکادمی یونایتد کار می‌کرد. او زمانی که اوله گونار سولسشر جایگزین مربی پرتغالی شد، ماند و به عنوان فردی با تأثیر تاکتیکی قوی شناخته شد، زمانی که یونایتد مقام دوم را کسب کرد. داشتن ارتباط با باشگاه اغلب یک نقطه قوت است، اما با توجه به مشکلاتی که سولسشر و کریک متحمل شده‌اند، به نظر می‌رسد یک گزینه خارجی مناسب‌تر باشد. او برای هدایت ایپسویچ جدا شد و کار او در آنجا باعث شد تا برای جایگزینی اریک تن هاخ با یونایتد مرتبط شود. مک‌کنا در ژوئن پس از کسب دومین صعود به لیگ برتر، استعفا داد تا زمانی را دور از فشار روزمره مدیریت سپری کند. آیا او می‌خواهد دوران مرخصی خود را با ورود به یک وضعیت ناپایدار پس از حدود پنج ماه به پایان برساند؟
ادی هاو (بدون تیم)
گزینه انگلیسی و مدیری با تجربه فراوان در لیگ برتر که نیوکاسل را به لیگ قهرمانان رساند. شاید این او را به امن‌ترین گزینه تبدیل کند. هاو به عنوان یک کارگر سخت، اغلب اولین نفر در زمین تمرین نیوکاسل بود و آخرین نفر خارج می‌شد، زیرا او تمام جزئیات را بررسی می‌کرد. او علاقه‌مند به استفاده از وینگرها و سیستم ۴-۳-۳ است و برای موفقیت به مهاجمی مانند بنجامین سسکو متکی خواهد بود. او دوست دارد از نزدیک با برادرزاده‌اش اندی کار کند که نقش‌های ارشد در بورنموث و نیوکاسل داشت، که اگر او خواهان مشابهی در یونایتد باشد، پویایی جالبی ایجاد می‌کند. هاو، مانند سایر مدعیان، هیچ هزینه‌ای برای غرامت نخواهد داشت – و هر پنی در اولدترافورد اهمیت دارد.
فابیان هورزلر (برایتون)
این مربی ۳۳ ساله شهرت فزاینده‌ای دارد و تیم برایتون او پس از زدن ۲۳ گل در هفت بازی، در رده سوم قرار دارد. این می‌تواند توضیح دهد که چرا او در حال حاضر تمایلی به ترک تیم ندارد. تیم او با ترکیبی که قوی‌تر به نظر می‌رسد، بهتر از یونایتد عمل می‌کند. بزرگی یونایتد برای بسیاری از مربیان جذاب است، اما انتقال در اواسط فصل به یک باشگاه در حال تقلا همیشه سودمند نیست، زیرا به معنای ورود به یک موقعیت پرمخاطره است.