یکی از رشته‌های کمدی ماندگار فصل جدید لیگ برتر، دفاع منچستریونایتد و فقدان آن بوده است.

فلسفه نقل و انتقالات کهکشانی اینئوس، که دیکته می‌کند تنها در یک پست در هر پنجره نقل و انتقالات تابستانی می‌توان بازیکن جذب کرد، آن آمار پوچ در مورد خط دفاعی آنها را که گویی از آخرالزمان جان سالم به در برده، شکل داده است.

همان چهار بازیکنی که در اولین شکست اریک تن هاخ در اوت ۲۰۲۲ در مقابل داوید دخیا شروع کردند، به طور منظم در ابتدای فصل ۲۷-۲۰۲۶ تحت هدایت مایکل کریک، که ظاهراً از سن لامینز محافظت می‌کرد، حضور داشته‌اند.

دیوگو دالو، هری مگوایر، لیساندرو مارتینز و لوک شاو اجتناب‌ناپذیر هستند. اغلب به طور اجتناب‌ناپذیری افتضاح، اما در هر صورت اجتناب‌ناپذیر.

اینکه تیم دیگری در لیگ برتر ارواح مشابه آلوده به گذشته دفاعی منچستریونایتد را با بقایای نسبتاً قدیمی خود ترکیب کرده است، از اهمیت بسیار کمتری برخوردار است.

اما سپس اونای امری ستون فقرات تیم استون ویلا خود را بر اساس آن قطعات یدکی بسیار شایسته‌تر از هر کسی در اولدترافورد ساخته است که بتواند تصور کند.

تنها یک رتبه و یک امتیاز ویلا و منچستریونایتد را از هم جدا می‌کند، اما مانند آخرین تیمی که توسط ارتش امری که همیشه شروعی کاذب دارد، مغلوب شده است ، این صرفاً ظاهری از کیفیت است. از نظر روحی، اولی شروع به ایجاد چیزی کرده است که دومی سال‌ها قادر به مهار آن نبوده است.

منچستریونایتد یکی از دو تیم لیگ برتر بدون کلین شیت در این فصل است، و ایپسویچ حداقل بهانه ایپسویچ بودن را دارد.

ویلا، پس از شروع با سه بازی بدون گل زده و یک روند چهار بازی بدون پیروزی در لیگ برتر، چهار بازی از پنج بازی آخر خود را برده و یک بازی را مساوی کرده است، در حالی که رکورد بی‌نقص در لیگ قهرمانان را به نمایش می‌گذارد.

تفاوت بین دو تیم چشمگیر است.

و برای ویلا، پیروزی ۱-۰ خارج از خانه مقابل نیوکاسل به همان اندازه رضایت‌بخش بود، اگر نگوییم بیشتر، از زدن شش گل به فنرباغچه در خانه در اواسط هفته.

نمایش دفاعی در سنت جیمز پارک بهترین نمایش آنها در این فصل تا به امروز بود. و توسط یک خط دفاعی متشکل از بازیکنی که آنها در چمپیونشیپ جذب کردند، بازیکنی که بیش از شش سال پیش از ناتینگهام فارست دسته دوم خریدند، و دو بازیکن طرد شده منچستریونایتد ارائه شد.

تایرون مینگز آن را «یک نمایش بی‌نقص خارج از خانه در لیگ برتر» نامید. مت کش از داگلاس لوئیز گذشت و در رده پانزدهم بیشترین بازی در لیگ برتر برای ویلا قرار گرفت. آرون وان-بیساکا در سمت چپ عملکرد خوبی داشت. ویکتور لیندلوف همه چیز را هدایت کرد.

امری در مورد رهبر جدیدش، بازیکن آزاد که برای جایگزینی ازری کنسای ۵۵ میلیون پوندی وارد شده، گفت: «او یک فرد فوق‌العاده و یک حرفه‌ای فوق‌العاده است.»

«وقتی به هاروود-بلیس نیاز داشته باشیم، او به همان شیوه بازی خواهد کرد. چرا؟ چون او کیفیتی مانند لیندلوف دارد و نمونه بسیار خوبی برای اوست. او باید هر روز در تمرینات و بازی‌ها به او نگاه کند.»

این بازیکن سوئدی قبل از مارتینز، دالو و مگوایر، که در تابستان مشابه وان-بیساکا آمدند، به منچستریونایتد پیوست.

مجموعه‌ای از مربیان نتوانستند این قطعات ترکیبی را با هم کار کنند، اما امری زباله‌های گران‌قیمت گلیزرها را به چیزی شایسته و قابل اعتماد تبدیل کرده است.

کش در آنچه پس از پیروزی مقابل نیوکاسل گفت، درست می‌گفت: «من نمی‌گویم فقط دفاع است؛ بلکه ساختار تیمی است.»

اما این تنها نبوغ سرمربی او را بیشتر نشان می‌دهد. در حالی که یک تیم لکنت دارد، متوقف می‌شود و از دفاعی که در زمان یخ زده است به عنوان بهانه استفاده می‌کند، یک رقیب مستقیم فرصتی و بازیکنانی را دیده است که ارزش مربیگری در یک تیم واقعی را دارند.

امری ممکن است تنها مردی باشد که قادر است مدافعانی را که منچستریونایتد سال‌ها پیش جذب کرده بود، شایسته نشان دهد.