در بین دو نیمه بازی دوستانه تیم ملی زنان استرالیا (ماتیلداز) مقابل هائیتی در این هفته، گریس گیل و اش سایکس، بازیکنان سابق تیم ملی، با شور و شوق از عملکرد برخی از استعدادهای نوظهور کشور و لیگ داخلی که آنها را پرورش داده است، صحبت کردند.
لتicia مک‌کنا، که ماه گذشته ملبورن سیتی را ترک کرد تا به ناتینگهام فارست بپیوندد، در چهارمین بازی خود برای تیم ملی، دو گل در نیمه اول به ثمر رساند. کلر ویلر، که سیستم تیم‌های نیوکاسل جتز و سیدنی اف سی را طی کرده بود، در یک بازی درخشان، یک گل زد و یک پاس گل داد.
آلانا مورفی، هافبک سابق ملبورن ویکتوری، آرامشی داشت که گویی دو برابر سنش تجربه دارد؛ پاس دقیق او گل اول دانیلا گالیک، مهاجم سابق سیتی را که اولین بازی ملی خود را انجام می‌داد، پایه‌ریزی کرد. گالیک سپس شاهد بود که هم‌تیمی سابقش هالی مک‌نامارا گل دیگری را به ثمر رساند.
گیل و سایکس که خودشان از کهنه‌کاران لیگ برتر زنان استرالیا (ALW) هستند، به خوبی می‌دانند که این رقابت‌ها در طول سال‌ها برای پرورش بازیکنان ماتیلداز چقدر حیاتی بوده است. از بزرگترین نام‌ها مانند سم کر، الی کارپنتر، استپنی هتلی و ماری فاولر گرفته تا نسلی که اکنون به تیم بزرگسالان راه یافته‌اند، همگی توسط ALW شکل گرفته‌اند.
تصور کنید که غافلگیر شدند، زمانی که مجری برنامه، نالین ماستو، برای پخش آگهی بازرگانی، به تبلیغی برای… لیگ برتر مردان استرالیا (ALM) روی آورد.
این تجربه ناخوشایند، نادیده گرفته شدن و عدم تاثیرگذاری فرهنگی لیگ برتر زنان استرالیا (ALW) در این روزها را به خوبی نشان می‌دهد. با توجه به اینکه بازاریابی تقریباً به طور کامل توسط فوتبال مردان بلعیده شده است، شما نمی‌دانید که نوزدهمین فصل این لیگ آخر هفته آغاز می‌شود – همان آخر هفته‌ای که ALM شروع می‌شود. اگر نمی‌توانید ALW را در میانه بازی ماتیلداز تبلیغ کنید، پس چه زمانی می‌توانید؟
بسیاری از مسائل اخیراً گریبان‌گیر لیگ‌های استرالیا شده است. توافق‌نامه جمعی جدید بین اتحادیه بازیکنان و لیگ هنوز اجرایی نشده است، زیرا مذاکرات بین دو سازمان به دلیل اختلافات اساسی در مورد آینده لیگ‌ها تقریباً شکست خورده است.
اعتصاب عمومی داوران حرفه‌ای فوتبال تهدید کرد که به شروع هر دو فصل کشیده شود و تنها در دو هفته گذشته توافقی حاصل شد. و لیگ‌های حرفه‌ای استرالیا (APL)، نهاد متعلق به باشگاه‌ها که مسابقات را اداره می‌کند، هنوز نقشه راه خود را برای یک ALW تمام وقت ارائه نکرده است، علی‌رغم اینکه خود بازیکنان پرونده تجاری خود را برای چگونگی رسیدن به آن توسعه داده‌اند.
جای تعجب نیست که این فصل خارج از فصل شاهد بزرگترین خروج بازیکنان زن استرالیایی به لیگ‌های خارج از کشور از زمان رفتن هسته اصلی ماتیلداز به اروپا در دوره ۲۰۱۹-۲۰ بوده است.
از برندگان کفش طلایی گرفته تا دریافت‌کنندگان مدال جولی دولان و بازیکنان اخیراً ملی‌پوش، فرار استعدادها در حال حاضر شدید و احتمالاً غیرقابل جبران است. این بازیکنان که به دلیل عدم توجه، تعهد و سرمایه‌گذاری از سوی باشگاه‌هایشان این اقدام را انجام داده‌اند، از انتظار برای لیگی که به طور نامحسوسی پیش می‌رود، در حالی که لیگ‌های دیگر گام‌های بلندتر و مطمئن‌تری برمی‌دارند، خسته شده‌اند.
و اگر بازیکنان اعتماد خود را به مسیر ALW از دست داده‌اند، پس برای هواداران آن چه باقی می‌ماند؟ یک جمله رایج این است که اگر هواداران می‌خواهند ALW شکوفا شود، پس هواداران باید کسانی باشند که حاضر می‌شوند. اما این به ناحق جامعه را سرزنش می‌کند به جای کسانی که وظیفه دارند لیگ را تا حد امکان قابل مشاهده، فراگیر و در دسترس قرار دهند.
با جوان‌تر شدن سالانه ALW، رکود حضور هواداران و بازگشت پوشش رسانه‌های جریان اصلی به سطوح قبل از جام جهانی، چه امیدی برای لیگی وجود دارد که در دو دهه گذشته خط لوله اصلی ماتیلداز بوده است؟
سرمربی جو مونته‌مورو، با انتخاب تنها دو بازیکن قرارداد بسته با ALW (دو دروازه‌بان) برای پنجره فعلی، در ارزیابی خود صریح بوده است.
او گفت: «آنها باید در بالاترین سطوح ممکن آزمایش شوند… و این همان چیزی است که در حال حاضر در خارج از کشور به آنها داده می‌شود.» «این وضعیتی است که برای ما مهم است، و وضعیتی است که برای بازیکنان نیز مهم است تا فوتبالیست‌های حرفه‌ای شوند. باید ثبات وجود داشته باشد. چالش، چالش روزمره وجود دارد.»
پس چه امیدی برای خود ماتیلداز وجود دارد؟ با خروج نسل طلایی فعلی از دوران حرفه‌ای تیم ملی خود، آیا به بازیکنانی که برای جانشینی آنها در نظر گرفته شده‌اند، به اندازه کافی سکوی پرتاب داده شده است تا سابقه واجد شرایط بودن در مسابقات خود را حفظ کنند، چه رسد به رتبه‌بندی جهانی خود؟
با پیش‌بینی درآمد جهانی فوتبال زنان بیش از ۱ میلیارد دلار در سال ۲۰۲۷، تعلل چندین ساله استرالیا در مورد ALW اکنون در حال آشکار شدن است. جام جهانی سال آینده در برزیل احتمالاً آخرین جام جهانی برای بسیاری از بازیکنان فعلی ماتیلداز خواهد بود قبل از اینکه آنها وارد مرحله بعدی زندگی خود شوند. پس از رفتن آنها چه چیزی باقی خواهد ماند؟