ژابی آلونسو، پاسور بلندبالا و هافبکی با توانایی گلزنی از میانه زمین، همیشه توانایی ترسیم مسیر به سوی هدفی دوردست با دقتی خبره را داشت. سال‌ها این نظریه وجود داشت که این امر، هافبک سابق لیورپول را به نیمکت آنفیلد خواهد کشاند. اما وقتی این اتفاق افتاد، او در منطقه فنی حریف بود: ابتدا با بایر لورکوزن، سپس رئال مادرید، باشگاه دیگری که با آن لیگ قهرمانان را برد، و اکنون با چلسی، باشگاهی که دو دهه پیش در نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان در مرسی‌ساید مغلوب شد.

مردی که بسیاری از گل‌های لیورپول را ساخت، قول داده است که اگر چلسی در روز چهارشنبه در آنفیلد گلزنی کند، «حتماً» جشن خواهد گرفت؛ اما او در سال ۲۰۲۴ چیزی برای جشن گرفتن نداشت، زمانی که لورکوزن او ۴-۰ در هم کوبیده شد، یا سال گذشته، زمانی که رئال او ۱-۰ شکست خورد.

open image in gallery

آلونسو با بایر لورکوزن و رئال مادرید به آنفیلد بازگشته است، اما بازگشت با چلسی برای دور چهارم جام اتحادیه، فضایی متفاوت را به همراه خواهد داشت (گتی)

سرودی که در دوران بازی آلونسو، زمانی که لیورپول «رژیم باستانی» ancien regime و چلسی «پولدار جدید» nouveau riche را نمایندگی می‌کرد، این بود که لندنی‌ها «هیچ تاریخی ندارند». لیورپول و آلونسو تاریخ زیادی دارند؛ او اولین گل آن‌ها را در برابر آث میلان در «معجزه استانبول» به ثمر رساند و پس از فروش او به رئال در سال ۲۰۰۹، آن‌ها رو به زوال رفتند. وقتی او لورکوزن را به دوگانه بدون شکست رساند، به نظر می‌رسید که سرمربی لیورپول در انتظار است. اکنون این انتظار ممکن است بی‌پایان باشد.

وقتی یورگن کلوپ در ژانویه ۲۰۲۴ اعلام کرد که کنار می‌رود، آلونسو به نظر بهترین گزینه می‌رسید. از جمله، همانطور که بعداً مشخص شد، برای خود کلوپ، که به نظر می‌رسید به باسکی‌ها اجازه جانشینی او را داده است. آلمانی با توصیف مربیان نسل خود به عنوان دایناسور گفت: «نسل بعدی در حال حاضر اینجاست و من می‌گویم ژابی برجسته است.»

چه سلسله مراتب لیورپول در آن زمان موافق بودند یا نه، به زودی منصرف شدند. در حالی که بایرن مونیخ به طور عمومی به دنبال آلونسو بود، لیورپول این کار را نکرد. او گفت: «در آن زمان، من در لورکوزن بودم و از وضعیت آگاه بودم اما تصمیم گرفتم بمانم.» او هرگز با لیورپول صحبت نکرد.

شاید تعجب‌آورتر این بود که او در سال ۲۰۲۶ نیز این کار را نکرد. دو سال پیش، پس از اینکه روبن آموریم به اشتباه به عنوان پیشتاز توصیف شد، آرنه اسلوت منصوب شد. اسلوت قهرمانی لیگ برتر را به دست آورد در حالی که مادرید، سومین ابرباشگاه آلونسو، یک سال بعد او را استخدام کرد.

با این حال، اخراج او توسط رئال در ژانویه، برای اسلوت که به طور فزاینده‌ای تحت فشار قرار گرفته بود، به نظر می‌رسید که زمان‌بندی بدی بود. در دسترس بودن ناگهانی آلونسو او را به جایگزین آشکار، پادشاه آن سوی آب تبدیل کرد. ایده آلونسو برای بسیاری از هواداران لیورپول، اگر نه برای سلسله مراتب آن‌ها، وسوسه‌انگیز بود. آن‌ها زمانی که چلسی برای مردی که زمانی توسط فرانک لمپارد در یکی از نقاط داغ رقابت تلخی که رافا بنیتز و ژوزه مورینیو در مناطق فنی آن را اداره می‌کردند، مچ پایش شکسته شد، اقدام کرد، مداخله نکردند.

open image in gallery

آلونسو در دوران حضورش در آنفیلد به یک اسطوره تبدیل شد، در حالی که رقابت لیورپول با چلسی در زمین به اوج خود رسید (گتی)

وقتی لیورپول در نهایت اسلوت را اخراج کرد، آن‌ها به جای آن یک فرد خارجی را انتخاب کردند، اما کسی که احساس می‌کردند هویت پذیرفته شده پس از رفتن آلونسو را نمایندگی می‌کند. اگر حرفه مربیگری او تحت تأثیر کارلو آنچلوتی و پپ گواردیولا قرار گرفته باشد، و در حالی که او همچنین برای مورینیو بازی کرده است، برخی ممکن است بگویند تاکتیک‌های ساختاریافته‌تر بنیتز در تیم‌های او منعکس شده است. رویکرد پرانرژی آندونی ایراولا بیشتر یادآور کلوپ است، نوعی تئوری آشوب که برای تقویت آنفیلد طراحی شده است.

ایراولا، که توسط ریچارد هیوز، مدیر ورزشی سابق لیورپول برای بورنموث استخدام شد، نامزد پنهان در دیدرس بود. اینکه آلونسو و ایراولا یک مدیر برنامه مشترک دارند ممکن است به این معنی باشد که مدیر جدید چلسی همیشه از تفکر لیورپول آگاه بوده است. آن‌ها از دوران کودکی دوست صمیمی بوده‌اند، از زمانی که برای آنتی‌کوکو در سن سباستین بازی می‌کردند.

ایراولا گفت: «ما دوستان نزدیکی بودیم، با هم بزرگ شدیم، در یک تیم بازی کردیم، به عنوان بازیکن فوتبال با هم بازی کردیم، در تیم ملی اسپانیا و در کشور باسک با هم بازی کردیم، اما اکنون او حریف است و ما می‌خواهیم او را شکست دهیم و به همان روشی که او با ما انجام خواهد داد.»

open image in gallery

ایراولا، دوست صمیمی آلونسو از کشور باسک، اکنون چهار بازی متوالی در لیورپول برده است (رویترز)

آن‌ها قبلاً در جناح‌های متفاوتی بوده‌اند – اتلتیک بیلبائو و رئال سوسیداد – و رابطه آن‌ها در حال حاضر به حالت تعلیق درآمده است. این یک موضوع آشنا برای ایراولا است، تا حدی به دلیل عمق فوق‌العاده استعداد مربیگری در کشور باسک. او هفته گذشته در حالی که ویارئال به آنفیلد سفر کرده بود، با دستیار سابق خود در رایو وایکانو، اینیگو پرز، روبرو شد، در حالی که یکی دیگر از فارغ‌التحصیلان آنتی‌کوکو، مایکال آرتتا از آرسنال، روز یکشنبه حضور دارد.

دیدارهای دیگری نیز وجود دارد. دلیلی برای این فکر که لیورپول ممکن بود زودتر به آلونسو روی بیاورد، موفقیت او با دو بازیکن از خریدهای ۲۰۲۵ آن‌ها بود؛ فلوریان ویرتس به عنوان بهترین بازیکن فصل بوندسلیگا انتخاب شد، زمانی که لورکوزن بدون شکست آلونسو قهرمان شد، در حالی که جرمی فریمپونگ نیز نقش کلیدی داشت. با توجه به فرم نامنظم دومی در لیورپول، این می‌تواند دستاورد بزرگ‌تری به نظر برسد.

آلونسو به ویژه ویرتس را به تسهیل پیشرفت خود اعتبار داد. او گفت: «قطعاً یکی از دلایل اصلی حضور من در اینجا، زمانی است که با او در لورکوزن گذراندم.» «او بازیکن ویژه‌ای بود. او به من خیلی کمک کرد.»

اگر یک فصل آزمونی باشد برای اینکه آیا ایراولا می‌تواند همان تعالی را از ویرتس به دست آورد که آلونسو به دست آورد، یک بازی جام اتحادیه مقایسه زودهنگامی را ارائه می‌دهد. آلونسو سابقه قهرمانی به عنوان بازیکن و مربی دارد که ایراولا فاقد آن است. او گذشته خود را در لیورپول دارد، اما لیورپول تصمیم گرفت ایراولا آینده آن‌ها باشد.