در نزدیکی کوههای آلپ، با قایق از ویلای جورج کلونی، منچستریونایتد امیدوار است که در این فصل که شروعی وحشتناک داشته، اوضاع از این بدتر نشود.
آنها نمیتوانند - برای چشمانداز تیم و امنیت شغلی مایکل کریک، زیرا آنچه در اینجا توسط دریاچه کومو مشاهده شد، تحقیر سه قهرمان اروپایی توسط تازهواردان مسابقات سسک فابرگاس بود، زیرا یونایتد بدترین شکست خود را در فوتبال اروپا از سال ۱۹۹۴ متحمل شد.
تا دقیقه ۵۷ کار تمام شده بود، زیرا کومو با نتیجه ۳-۰ پیش بود و نیکو پاز با نمایشی خیرهکننده شامل دو گل و پاس گل برای گل تیاسوس دویویکاس، مردان کریک را نابود کرد.
وقتی کومو حمله میکرد و دفاع میکرد، به عنوان یک واحد کاملاً سازمانیافته توسط فابرگاس عمل میکرد. کریک، بر اساس این و شواهد تنها دو پیروزی در تمام فصل، مربیای است که در سطح نخبگان با مشکل مواجه است.
برتری کومو در پیروزمندترین پیروزی ۱۱۹ ساله آنها با وجود ۶۲ حضور در لیگ قهرمانان در مقابل ۲۴۲ حضور یونایتد به دست آمد. یا به عبارت سادهتر، مردان ایتالیایی در مقابل پسران یونایتد.
در ورزشگاه جوزپه سینیاگلیا که تمام صندلیهایش پر شده بود (ظرفیت ۱۳۶۰۲ نفر)، میهمانان به باشگاهی باختند که شعارش «زیباترین فوتبال در زیباترین مکان» است. اما برای یونایتد، این یک شب زشت در لمباردی بود.
فاجعه دو دقیقه بعد رخ داد. مردان کریک خواب بودند و اجازه دادند پاز از سمت راست گلزنی کند و دروازهبان سنه لامنس را شکست دهد و هواداران محلی جشن گرفتند.
این ۶۰ ثانیه بیشتر از زمانی بود که اتلتیکو مادرید در شکست ۲-۰ هفته گذشته مقاومت کرد، زیرا یونایتد اولین تیم انگلیسی شد که در دو بازی متوالی در رقابتهای اصلی اروپا در کمتر از دو دقیقه گل دریافت کرد.
گل اول لحظاتی پس از آن به ثمر رسید که دیوگو دالوت فرصت آسانی برای گیج کردن میزبان را از دست داد: ماتئوس کونیا توپ را به مدافع راست خود پاس داد، لمس دالوت افتضاح بود، اما پس از حفظ توپ، او توپ را به بیرون زد.
این فرم فعلی یونایتد بود که در هر دو انتهای زمین متبلور شد: فقدان کیفیت اساسی. وقتی پاز نوسایر مزروی را نفسنفسزنان رها کرد، زیرا شماره ۱۰ در سمت راست کومو میتاخت، نمونه دیگری به نمایش گذاشته شد. کونیا که عقب میدوید، نتوانست پاز را متوقف کند و اگر پاس او به همتیمی میرسید و نه به میسون مونت، لامنس ممکن بود دوباره شکست بخورد.
مونت در کنار آندری سانتوس در خط میانی قرار گرفت که کونیا، یوری تیلمانس و برایان امبوئمو در جلو بودند، در حالی که برونو فرناندز دوباره در نقش کاذب ۹ ظاهر شد.
کومو در تمام طول بازی مالکیت توپ را در اختیار داشت، بنابراین هر حمله یونایتد نیاز داشت که دروازه ژان بوتز را تهدید کند: ارسال کرنر امبوئمو از سمت راست به وضوح با شکست در عبور از اولین مدافع، تهدیدی ایجاد نکرد.
کومو یونایتد را در اختیار داشت و به راحتی نفوذ میکرد و وقتی توپ به محوطه جریمه منتقل شد و مارتین باتورینا به زمین افتاد، پنالتی اعلام شد. اون یابلونسکی، داور، این را رد کرد.
پس از نزدیک به ۲۴ ساعت بارش باران، باران سرانجام متوقف شد اما موج آبی کومو، هنگام حمله یا پرس، بیوقفه ادامه یافت. پرس یونایتد تکهتکه بود، شاید شامل یک یا دو بازیکن، اما هرگز یک اقدام گروهی نبود، برخلاف بازیکنان فابرگاس که در دستههایی به دنبال توپ میدویدند.
یک خطر دیگر در نیمهای که پر از این موارد بود، زمانی رخ داد که دویویکاس تک به تک شد، سپس با برخورد با لامنس سرنگون شد، اما او در آفساید اعلام شد. یونایتد ناتوان بود و در بین دو نیمه، کریک مجبور بود کار خود را انجام دهد. با از دست دادن نه بازیکن به دلیل مصدومیت، محرومیت یا بیماری، مقداری کاهش وجود داشت.
ماتیس دلیخت که در دفاع میانی در کنار هری مگوایر قرار گرفت، به دلیل مصدومیت شدید کمر پس از ۳۲۵ روز دوری، مستقیماً برای اولین بار به میدان فرستاده شد و نشاندهنده منابع محدود کریک بود. این نیز با حضور تینان تامپسون و جک فلچر در نیمکت، پس از اینکه هر کدام در شکست ۲-۱ جام جوانان مقابل کومو در بعدازظهر بازی کردند، نشان داده شد.
حرکت کریک این بود که کونیا و سانتوس را با کارلوس بالبا و آماد دیالو تعویض کند و در بازآرایی، تیلمانس به خط میانی، فرناندز به شماره ۱۰ و امبوئمو در خط حمله قرار گرفتند.
نتیجه خالص: گل دوم کومو. باز هم، خیلی ساده بود. پاز زمان زیادی داشت تا دویویکاس را پیدا کند و او دوید و از لامنس عبور کرد.
این تنها چهار دقیقه پس از شروع نیمه دوم بود و افکار به زمان باقیمانده از دوران مربیگری کریک معطوف شد، قبل از اینکه کومو دو گل دیگر به ثمر رساند.
ابتدا گل دوم پاز به ثمر رسید، این بار آرژانتینی در سمت راست لغزید و لامنس را برای رسیدن به نتیجه ۳-۰ شکست داد. سپس در دقیقه ۷۶، کومو برای چهارمین بار به راحتی گلزنی کرد.
ژاکوبو رامون برای زدن ضربه سر روی ارسال کایکی برونو از سمت چپ بلند شد و فروپاشی یونایتد کامل شد، بسیاری از هواداران حاضر در ورزشگاه در حال خروج بودند و به دنبال میخانههای محلی برای فراموش کردن درد آنچه شاهد بودند، بودند. گل جاش زیرکزی در وقتهای اضافه حتی تسلیبخش هم نبود.
در پایان، کریک به اندازه تیمش درهم شکسته بود. بازی بعدی یونایتد یکشنبه در اولدترافورد مقابل بورنموث است. حتی اگر کریک تا آن زمان باقی بماند، چه کسی میداند چقدر دیگر پس از این اتفاق باقی خواهد ماند.
