MU
منچستریونایتد شیاطین سرخ
نظر
بر اساس آخرین گزارش‌های مالی منتشر شده در سپتامبر، بدهی منچستریونایتد همچنان ۱ میلیارد پوند است. این مبلغ شامل ۵۷۷ میلیون پوند بدهی تاریخی و ۱۱۱.۴ میلیون پوند پرداخت‌های معوقه در تسهیلات اعتباری گردان است. این باشگاه از سال ۲۰۰۵ بیش از ۱ میلیارد پوند سود برای سرویس‌دهی به بدهی‌هایی که در فرآیندی اکنون غیرقانونی به نام خرید اهرمی توسط خانواده‌ای از تامپا بر آن تحمیل شده، پرداخت کرده است. هنگامی که باشگاه توسط گلیزرها «خریداری» شد، ۶۰۴ میلیون پوند بدهی بر آن تحمیل کردند. مالکان بین ۲۷۰ میلیون پوند تا ۲۷۳ میلیون پوند از پول نقد خود را برای خرید باشگاه استفاده کردند. پیش از آنکه خانواده گلیزر مالکیت را بر عهده بگیرند، یونایتد تنها ۵۰ میلیون پوند در تاریخ خود وام گرفته بود.
بخشی از پول گلیزرها از وام‌های بانکی جی.پی. مورگان به ارزش ۲۶۵ میلیون پوند و همچنین پول صندوق‌های پوشش ریسک (Hedge Funds) مانند سیتادل، اوچ-زیف و کپیتال پری تأمین شد. این وام‌ها که به وام‌های PIK یا Payment In Kind معروف بودند، سود ۱۵ تا ۱۸ درصدی داشتند و عدم بازپرداخت آنها به این معنی بود که صندوق‌های پوشش ریسک مالکیت منچستریونایتد را بر عهده می‌گرفتند. گلیزرها هرگز این وام‌ها را با منابع مالی خود بازپرداخت نکردند، بلکه آنها را به ترازنامه یونایتد اضافه کردند و باشگاه را مجبور به بازپرداخت این وام‌ها کردند. این امر باشگاه را بیشتر در بدهی فرو برد.
گلیزرها البته این موضوع را انکار می‌کنند، اما هنگامی که وام‌ها در سال ۲۰۱۰ بازپرداخت شدند، مالکان با استفاده از وجوه باشگاه، انتشار اوراق قرضه به ارزش ۵۲۶ میلیون پوند را آغاز کردند. این اقدام در ژانویه ۲۰۱۰ انجام شد. وام‌ها ناگهان در نوامبر ۲۰۱۰ بازپرداخت شدند. اتفاقی convenient.
در مطالعه‌ای که سال گذشته توسط بی‌بی‌سی وِریفای انجام شد، باشگاه از سال ۲۰۰۵ مبلغ ۱۶۶ میلیون پوند سود سهام به سهامداران پرداخت کرده بود. منچستریونایتد تنها باشگاهی بود که در آن دوره در کل لیگ برتر سود سهام پرداخت می‌کرد. ۱۰ میلیون پوند نیز تا سال گذشته به شرکت‌های خانواده گلیزر پرداخت شده بود. باز هم، خانواده‌ای که بلافاصله پس از تصاحب باشگاه، آن را ۶۰۴ میلیون پوند بدهکار کردند، اجازه دادند بدهی با نرخی نگران‌کننده افزایش یابد و همچنان از وجوه باشگاه برای تأمین مالی خود استفاده می‌کنند.
تا سال ۲۰۲۴، ۱.۱۸۷ میلیارد پوند بین سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۲۴ از باشگاه خارج شده است. مبلغی غیرقابل بخشش که می‌توانست صرف هزینه‌های روزمره باشگاه شود. همچنین تخمین زده می‌شود، باز هم طبق گزارش بی‌بی‌سی وِریفای، که ۶۳ میلیون پوند از ۱۲۵ میلیون پوندی که از سال ۲۰۱۲ به عنوان «غرامت» به مدیران باشگاه پرداخت شده بود، مستقیماً به خانواده گلیزر رسیده است.
کل بدهی واقعی پرداخت شده ۸۱۵ میلیون پوند است. ۱.۱۸۷ میلیارد پوند از سال ۲۰۰۵ از باشگاه خارج شده است. یک فاجعه. یک فاجعه وحشتناک و غیرقانونی.
منچستر، انگلستان – ۲۱ مارس: روسری‌های سبز و طلایی در خارج از ورزشگاه قبل از بازی لیگ برتر بارکلیز بین منچستریونایتد و لیورپول در اولدترافورد در ۲۱ مارس ۲۰۱۰ در منچستر، انگلستان به فروش می‌رسند. (عکس از مایکل ریگان/گتی ایماژ)
باشگاه فوتبال منچستریونایتد در حال مرگ است
این مروری کلی بر خسارات وارده به منچستریونایتد توسط خانواده گلیزر است. یونایتد در سال ۲۰۰۵، زمانی که تحت مالکیت قرار گرفت، اوج فوتبال بود. همانطور که اندی میتن اغلب در پادکست اتلتیک، تاک آو دِ دِویلز، ذکر می‌کند، تیم اولدترافورد به دلیل کمبود شدید بدهی، چشم‌انداز جذابی برای مالکان بود. این امر آن را به چیزی مطلوب برای افرادی مانند گلیزرها تبدیل کرد و این سوال را مطرح کرد که آیا خانواده گلیزر اصلاً به یونایتد نزدیک می‌شدند اگر در سال‌های قبل از تصاحب باشگاه، بدهی داشتند.
یونایتد از آن زمان به عنوان یک موجودیت رو به زوال بوده است. هویت آن از درون پاره شده است، و اینیوس ظاهراً با مسائل اخیر بلیت فصل و قیمت‌گذاری، آن را بیشتر به سمت نابودی سوق می‌دهد. جامعه‌ای که سر الکس فرگوسن در سال ۲۰۱۳ آن را ترک کرد، در دنیای مدرن کاملاً غیرقابل تشخیص است، و این صرفاً به دلیل عدم موفقیت نیست که منجر به آنچه ما هفته به هفته در زمین می‌بینیم شده است.
نکته به فرم و عملکرد تیم در حال حاضر بازمی‌گردد. این موضوع کمبود تلاش در برخی از نمایش‌های یونایتد در این فصل را توجیه نمی‌کند، اما نشان می‌دهد که شاید روایت روی چیزهای اشتباه متمرکز شده است. مایکل کریک مشکل منچستریونایتد نیست. نه روبن آموریم ، اوله گونار سولسشر ، اریک تن هاگ، ژوزه مورینیو ، دیوید مویس ، یا لوئیس فن خال . پل پوگبا مشکل نبود. لوک شاو، هری مگوایر، هر نامی را که می‌خواهید وارد کنید - هیچ‌کدام از این بازیکنان یا مربیان مشکل نبودند. یونایتد توسط زالوهایی ربوده شده است که در حال تظاهر به متوسط بودن هستند. این باشگاه عملاً توسط مالکان خود فلج شده است. تلاش برای همگام شدن با قدرت‌های رو به رشد اطرافشان و قدرت مالی که آنها به طور مداوم انباشته می‌کنند. قرمزها در حال غرق شدن هستند، قادر به رقابت و خرید در بازارهایی که زمانی یک دهه و نیم پیش بر آنها تسلط داشتند، نیستند. اخراج مربیان هیچ کاری نمی‌کند
کریک به زودی اخراج خواهد شد، اما تا زمانی که خانواده در بالا در قدرت هستند، روایت تکرار خواهد شد. هر فصل باشگاه به پایین‌ترین حد خود می‌رسد. هر فصل یونایتد بدترین شروع فصل خود را در لیگ برتر دارد. هر سال آنها به پایین‌ترین حد خود در لیگ می‌رسند یا یک رکورد خاص که از سال ۱۹۳۹ پابرجا بوده است، شکسته می‌شود و توسط برخی در رسانه‌های اجتماعی برای اثبات اینکه این مربی مشکل است، منتشر می‌شود، و نام جدید و داغی خواهد آمد و سرنوشت باشگاه را تغییر خواهد داد.
این همیشه ۱۲ تا ۱۶ ماه بعد با همان نتیجه‌گیری مواجه می‌شود. مانند یک همستر روی چرخ، یونایتد در جای خود باقی می‌ماند. احساس می‌شود که آنها مانند سیزیف نفرین شده‌اند، و هر چقدر هم که آن سنگ به بالای تپه برود، همیشه به پایین می‌آید و باعث فاجعه می‌شود.
موفقیت در آستانه اولدترافورد در حالی که خانواده گلیزر در قدرت هستند، نخواهد آمد
. امید برای لحظه‌ای کوتاه با ورود اینیوس به عاملی تبدیل شد، و بسیاری معتقد بودند که سال‌ها شکنجه بالاخره نقطه‌ای پایانی دارد، اما در حال حاضر حقیقت دور از این است. اینیوس با پایگاه هواداران دوستانی پیدا نکرده است، و شفافیتی که آنها از زمان خرید سهام باشگاه در سال ۲۰۲۴ وعده داده بودند، با سکوت رادیویی جایگزین شده است. سوالات کلیدی بی‌پاسخ مانده‌اند و ناآرامی در پایگاه هواداران ادامه دارد. چه چیزی را باید بعد بخوانید
معمای کریک: چرا احیای منچستریونایتد متوقف شده است شش ماه پیش، مایکل کریک جواب به نظر می‌رسید. او پس از اخراج روبن آموریم در ژانویه، هدایت تیم را بر عهده گرفت و ۱۱ پیروزی از… آنتونیو کونته منچستریونایتد را درست نخواهد کرد. نه مائوریسیو پوچتینو . کلید حل مشکل دومین باشگاه موفق انگلیس، دلیل اعتراض هواداران از شبی است که مالکیت گلیزرها به واقعیت پیوست. کلید در روسری‌های سبز و طلایی نهفته است که در سال ۲۰۱۰ در حالی که یونایتد میلان را ۴-۰ در هم کوبید، به اهتزاز درآمدند. دیوید بکهام در آن شب یکی از آن روسری‌ها را به گردن داشت و با این کار تحسین بیشتری از سوی هواداران یونایتد به دست آورد. خانواده گلیزر روح باشگاه فوتبال را پاره کرده‌اند و تنها زمانی بازخواهد گشت که آنها برای همیشه بروند.
هیچ فایده‌ای ندارد که امیدوار باشیم یونایتد در حالی که آنها اینجا هستند موفق شود. البته از لحظات خوب لذت ببرید، آنها را گرامی بدارید. اما منتظر واقعیتی نباشید که هرگز چیزی بیش از یک امید یا دعای خیالی نخواهد بود. یونایتد در حالی که نزدیک به ۸۰۰ میلیون پوند بدهکار است، تسلط نخواهد داشت. قرمزها زمانی که مالکانشان به تخریب باشگاه ادامه می‌دهند، چه از طریق اینیوس و چه به سادگی از طریق مدیریت خود سازمان، به قدرت جهانی باز نخواهند گشت.
جوئل گلیزر و خانواده‌اش به اد وودوارد اجازه دادند بدون مخالفت عمل کند. مبالغ هنگفتی را صرف بازیکنان بدون هیچ دلیل و منطقی می‌کردند. آنها دپارتمان استعدادیابی را که نام‌هایی مانند جولیان آلوارز و انزو فرناندز را معرفی کرده بود، نادیده گرفتند. آنها فرصت امضای قرارداد با ارلینگ هالند را برای هیجان درآمد تجاری که یک امضای بزرگ می‌توانست در فروش پیراهن به همراه داشته باشد، رد کردند. آنها یک شوخی هستند. تصویری از خودشان. بدترین مالکان یک سازمان ورزشی بزرگ در کل سیاره.
گفتن اینکه اینیوس چقدر ضعیف است به دلیل آنچه که بالای سر آنهاست دشوار است. آیا اگر خانواده گلیزر کسانی نبودند که باشگاه را از آنها گرفتند، می‌توانستند در نوری متفاوت دیده شوند؟ گفتن آن غیرممکن است، اما در حال حاضر آنها به همان سرعتی که هواداران را به دست آورده‌اند، از دست می‌دهند، و جذب بازیکن در تابستان باعث شده است که بسیاری در مورد دروغ‌هایی که در مورد بهترین خط تولید که مالکان به رسانه‌ها فروختند، سرشان را بخارانند.
مثل همیشه، تابستان جذب بازیکن کند بود به دلیل این واقعیت که یونایتد برای لیگ قهرمانان اروپا واجد شرایط شد. همبستگی واضحی بین اجازه دادن گلیزرها برای تأمین مالی بیشتر زمانی که یونایتد در لیگ قهرمانان نیست در مقابل زمانی که هست، وجود دارد. اگر به کل هزینه‌های باشگاه از زمان رفتن الکس فرگوسن نگاه کنید، روند به شرح زیر است:
این خواندن بسیار جالبی است و روند واضح است. به جز یک فصل در ۱۷/۱۸، یونایتد در زمانی که در لیگ قهرمانان نبود، بیشتر از زمانی که در لیگ قهرمانان بود، برای نقل و انتقالات هزینه کرده است. این نشان دهنده خواسته‌های گلیزرها است. هنگامی که باشگاه درآمد لیگ قهرمانان را برای تأمین مالی دارد، آنها خوشحال هستند. آنها هیچ تمایلی به رقابت یا دیدن شکوفایی باشگاه در لیگ قهرمانان یا تلاش برای قهرمانی لیگ ندارند. آنها صرفاً از ورود به لیگ قهرمانان، کسب درآمد از آن و پیشرفت بیشتر از آن خوشحال هستند.
به همین دلیل است که مایکل کریک را نمی‌توان سرزنش کرد. به همین دلیل است که ژوزه را نمی‌توان سرزنش کرد. به همین دلیل است که ژوزه اینقدر شکایت کرد و در نهایت به خاطر آن شغل خود را از دست داد. مورینیو برای نزدیک کردن یونایتد به قهرمانی پس از نایب قهرمانی با ۸۱ امتیاز، فشار آورد؛ او فرد و دیوگو دالوت را گرفت، با لی گرانت که برای اندازه‌گیری خوب اضافه شد.
کریک باید در این تابستان پس از کسب مقام سوم در لیگی که هر سرمایه‌گذاری solid در مناطق کلیدی می‌توانست یونایتد را به چالش بکشد، فشار می‌آورد. ۱۵۶ میلیون پوند هزینه در مناطق اشتباه به دلیل اینکه باشگاه به دلیل رضایت مالکانش از درآمد لیگ قهرمانان، برنامه‌ای نداشت، به این معنی است که مربی دیگری در ابتدای فصل در اولدترافورد با کمبود منابع مواجه شده است.
نکته این است که یونایتد می‌تواند کادر مربیگری را تغییر دهد، اما هیچ چیز تغییر نخواهد کرد. فانوس دریایی بزرگ زمانی در منچستر به هسته خود در حال پوسیدن است. مالکان از سلامت نهادی که کنترل آن را دارند مراقبت نکرده‌اند، و اگر ظرف پنج سال آینده این باشگاه فوتبال را ترک نکنند، منچستریونایتد که بسیاری آن را دوست دارند و می‌پرستند، هرگز به آنچه در گذشته بود باز نخواهد گشت. حتی شباهت گذرا به آن باشگاه فوتبال بزرگ سابق نخواهد داشت.
هواداران منچسترسیتی در دو هفته گذشته از زمان اعلام حکم گناهکاری خود، با پرسیدن اینکه منچستریونایتد چگونه تحت مالکیت فعلی خود فعالیت می‌کند، سعی در منحرف کردن توجه از اتهامات تقلب خود داشته‌اند. همان پایگاه هواداری که از سال ۲۰۱۴ از بدبختی‌های یونایتد تحت همان مالکیت خندیده‌اند. یونایتد می‌خواهد خانواده گلیزر مورد تحقیق قرار گیرند. هواداران از سراسر جهان می‌خواهند که آنها از پست خود برکنار شوند و برای جنایاتشان علیه یکی از بزرگترین مؤسسات تاریخ فوتبال انگلیس مجازات شوند.
یونایتد امشب به مصاف اتلتیکو مادرید می‌رود به امید کسب نتیجه، اما بسیاری ممکن است یک فصل پر از شکست را برای ۹ ماه آینده بپذیرند اگر این به معنای پایان دادن به ناامیدی و ویرانی باشد که آنها تحت رهبری بزرگترین و حقیرترین زالوهای ورزش با آن روبرو بوده‌اند. خانواده گلیزر.