گاهی اوقات بین مدیران – ببخشید، سرمربیان – و مدیران ورزشی اختلاف نظر وجود دارد. اما باور کنید یا نه، گاهی اوقات میتوانند با هم کنار بیایند.
آنقدر که ممکن است بخواهند دوباره با هم کار کنند. شایعات حاکی از آن است که مائوریسیو پوچتینو، سرمربی جدید منچستریونایتد، از بازگشت به همکاری با پل میچل برای نظارت بر نقل و انتقالات پس از همکاری آنها در ساوتهمپتون و تاتنهام استقبال خواهد کرد.
یک چیز مسلم است، جیسون ویلکاکس مرد این کار نیست . و در حالی که میتوان استدلال کرد که در یونایتد آشپزها زیاد است و آوردن یکی دیگر ممکن است بهترین ایده نباشد، چشمانداز داشتن مدیری که واقعاً بداند چگونه تیمی برای پوچتینو بسازد، باید جذاب باشد.
ترکیب یازده نفره بازیکنانی که پل میچل برای تیمهای مائوریسیو پوچتینو جذب کرده است
دروازهبان: پو لوپز ببینید، ما ادعا نمیکنیم که این تیم در برخی پستها بینقص است. باید چند نکته را به خاطر بسپارید: اسپرز تحت محدودیتهای شدیدی در دوران قبل از انتقال به ورزشگاه جدید خود کار میکرد؛ و تیمهای ساوتهمپتون یا اسپرز پوچتینو واقعاً به دروازهبان جدیدی نیاز نداشتند. تنها دروازهبانی که تحت همکاری پوچتینو و میچل جذب شد، پو لوپز بود، درست در پایان آخرین پنجره نقل و انتقالات میچل با تاتنهام.
این بازیکن اسپانیایی پس از فصل موفقی در لالیگا با اسپانیول، توسط اسپرز برای بقیه فصل ۱۷-۲۰۱۶ به صورت قرضی جذب شد. اما با وجود هوگو لوریس و میشل فورم در راه او، لوپز هرگز بازی نکرد.
پس از پایان دوره قرضی، او به اسپانیول بازگشت و سپس برای تیمهایی مانند رئال بتیس، رم و مارسی بازی کرد. لوپز برای همه آنها عالی نبود، اما او دوران حرفهای قابل احترامی داشت که نشان میدهد استعداد یابی میچل چندان هم دور از واقعیت نبود.
مدافع راست: کیرن تریپیر یک داستان موفقیت واقعی در اینجا. تریپیر که نزدیک به ۲۵ سال داشت، زمانی که اسپرز او را جذب کرد، جوانی تازه کار نبود، اما در آن سطح نسبتاً بیتجربه بود. او به تازگی اولین فصل کامل خود در لیگ برتر را با برنلی به پایان رسانده بود و آن فصل با سقوط همراه بود.
تاتنهام به او فرصت بازی در سطح اروپایی را داد. آنها مجبور بودند در ابتدا با او صبور باشند، اما زمانی که کایل واکر چند سال بعد به منچسترسیتی رفت، تریپیر فرصت خود را برای پیشرفت پیدا کرد.
او قبلاً در آستانه در بود؛ او اولین بازی ملی خود را در می ۲۰۱۷، چند ماه قبل از خروج واکر، به دست آورده بود. تریپیر سپس به اوج خود نزدیک میشد و آماده بود تا بخشی از تیمی باشد که پوچتینو برای کسب جام با آن رقابت میکرد.
افتخارات در نهایت در شمال لندن از او دور ماند، اما او با اتلتیکو مادرید قهرمان لالیگا شد و سپس به یک خرید بسیار تأثیرگذار برای نیوکاسل یونایتد تبدیل شد (قبل از انتصاب خود میچل در آنجا).
مدافع میانی: دژان لوورن عملکرد لوورن در فصل ۱۳-۲۰۱۴ با ساوتهمپتون پس از انتقالش از لیون، او را به لیورپول کشاند، جایی که شش فصل بعدی را سپری کرد.
منصفانه است که بگوییم او بیشتر برای ساوتهمپتون برجسته بود تا لیورپول، اما تمایل او به ترک باشگاه پس از خروج پوچتینو، شهرت او را در سواحل جنوبی خدشهدار کرد.
با در نظر گرفتن دقیق عملکرد او در زمین برای تیم سابقش، لوورن بخشی چشمگیر از تیم ساوتهمپتون بود که پوچتینو با آن فراتر از حد انتظار ظاهر میشد.
او از نظر تاکتیکی کاملاً با سبک پوچتینو مطابقت داشت و فوقالعاده بود.
مدافع میانی: توبی آلدرویرلد یک خرید هوشمندانه برای ساوتهمپتون پس از دوران پوچتینو در سال ۲۰۱۴، آلدرویرلد در اولین فصل حضورش در لیگ برتر impressing کرد قبل از اینکه به تاتنهام منتقل شود.
تا آن زمان، همکاری پوچتینو و میچل دوباره در جریان بود. میچل در نوامبر ۲۰۱۴ به شمال لندن نقل مکان کرد و به زودی شروع به بهبود ترکیب آنها کرد.
برخلاف میل ساوتهمپتون، اسپرز آلدرویرلد را خرید و او به سرعت به بازیکن ثابت تبدیل شد. او در اولین فصل خود در تمام ۳۸ بازی لیگ آنها بازی کرد و ثابت کرد که تحت نظر پوچتینو به همان اندازه – اگر نه بیشتر – مؤثر بود تا تحت نظر رونالد کومان.
آلدرویرلد هم پوچتینو و هم میچل را در اسپرز پشت سر گذاشت و تا سال ۲۰۲۱ در این باشگاه ماند و بیش از ۲۳۰ بازی برای این تیم انجام داد.
مدافع چپ: کوین ویمر انتخابهای محدود در پست مدافع چپ، اما حداقل یک مدافع میانی چپ پا وجود دارد که بتوان آن را به آن پست منتقل کرد.
ویمر در تاتنهام چندان موفق نبود. او در طول دو فصل فقط در ۱۵ بازی لیگ بازی کرد و پشت سر یان فرتونگن و آلدرویرلد قرار گرفت.
او سپس دورهای را در استوک گذراند و امروزه برای اسلوان براتیسلاوا بازی میکند، که به این معنی است که او حتی در لیگ قهرمانان اروپا نیز بازی میکند.
هافبک میانی: ویکتور وانیاما وانیاما که توسط میچل برای پوچتینو در ساوتهمپتون و تاتنهام جذب شد، در ابتدا در سال ۲۰۱۳ وارد لیگ برتر شد.
هافبک سابق سلتیک پس از سه سال امیدوارکننده در سنت مری، در سال ۲۰۱۶ به طور دیرهنگام پوچتینو را به تاتنهام دنبال کرد.
فصل اول او در محیط جدیدش خوب بود، اما او نتوانست در چند سال آینده زیاد بازی کند و در نهایت در مارس ۲۰۲۰ به لیگ برتر آمریکا منتقل شد.
هافبک میانی: موسی سیسوکو سیسوکو پس از تثبیت خود در فوتبال انگلیس با نیوکاسل، پس از سقوط آنها در سال ۲۰۱۶ از این تیم جدا شد و به اسپرز پیوست.
او در ابتدا در اسپرز زیاد بازی نکرد، اما به تدریج دقایق بیشتری به دست آورد. تا پایان دوران حرفهای او در تاتنهام در سال ۲۰۲۱، او بیش از ۲۰۰ بازی برای این باشگاه انجام داده بود.
این گواهی بر توانایی سیسوکو است که در فصلی که آنها تحت هدایت پوچتینو به فینال لیگ قهرمانان رسیدند، در فرم بهترین بازیکن فصل بود.
بال راست: ژرژ کوین انکودو این بازیکن هرگز در اسپرز کاملاً موفق نبود، اما ما باید کسی را در اینجا قرار دهیم و حداقل او بیشتر از گزینه دیگر بازی کرد: کلینتون انجییه.
پس از انتقالش از مارسی در سال ۲۰۱۶، انکودو هرگز در لیگ برتر گلزنی نکرد، اما او (در نهایت) برای اسپرز در لیگ قهرمانان گلزنی کرد.
او اکنون از یک باشگاه سعودی به باشگاه دیگری به صورت قرضی منتقل شده است، که سقوط قابل توجهی است.
هافبک هجومی: دله آلی مطمئناً، ما میدانیم که او اکنون چه میکند – هیچ کاری – اما بیایید فراموش نکنیم که دله آلی برای تاتنهام چه کشف بزرگی بود.
در گذشته، به نظر میرسید که آنها با جذب او از امکی دونس در سال ۲۰۱۵، گوهری را کشف کردهاند. با پیدا کردن فرم خود، هزینه ۵ میلیون پوندی به یک معامله پرسود تبدیل شد.
پوچتینو مربی کاملی بود. او پنهان نکرد که هافبک هجومی را چقدر بالا ارزیابی میکند و دله آلی را بهترین بازیکن جهان در گروه سنی خود نامید.
دله آلی در اوج بود. او در نهایت به ارتفاعاتی که باید میرسید، نرسید، اما همچنان از صفر به صد رسید. اگر سقوط نمیکرد، تمام نشانههای یک داستان موفقیتآمیز نقل و انتقالات به سبک مانیبال را داشت.
بال چپ: سون هیونگ-مین هنگام ساختن این تیم، آسان بود که به خریدهای میچل، سادیو مانه و دوسان تادیچ برای ساوتهمپتون نگاه کنیم و از این واقعیت که آنها پس از رفتن پوچتینو اتفاق افتادند، ابراز تأسف کنیم.
اما نیازی به ناراحتی زیاد نیست. سون خیلی خوب بود، میدانید.
پس از پیوستن به اسپرز در سال ۲۰۱۵، او شروع به درخشش در لیگ برتر کرد. او با هری کین همکاری داشت که عالی بود، و در حالی که او معمولاً کسی بود که انتظار میرفت گلها را برای همکارش مهیا کند، سون همچنان بیش از ۱۰۰ گل در لیگ برتر به ثمر رساند.
مهاجم نوک: دنی اوسوالدو بین دنی اوسوالدو در ساوتهمپتون و وینسنت یانسن برای پست مهاجم نوک در اینجا، یا به عبارت دیگر، انتخابی بین مردی با سه گل در لیگ برتر و مردی با دو گل.
پس اوسوالدو انتخاب شد.
پوچتینو قبلاً او را در اسپانیول هدایت کرده بود، اما بازگشت آنها فقط پنج ماه طول کشید. او هرگز در انگلیس کاملاً جا نیفتاد و درگیری در تمرین با ژوزه فونته یکی از نقاط ضعف خاص بود.
عالی نیست، قبول داریم. بیایید فقط وانمود کنیم که مقاله در سون به پایان رسید.
