اولین اخراج مربی فصل لیگ برتر به زودی اتفاق می‌افتد، بنابراین ما به ۱۰ سال گذشته نگاه می‌کنیم تا ببینیم کدام باشگاه‌ها بیشترین سرعت عمل را در اخراج مربیان خود داشته‌اند.
برای تعیین برخی قوانین، به تابستان ۲۰۱۶ بازگشتیم و فقط باشگاه‌هایی را که در کل این دوره در لیگ برتر حضور داشتند، با یک استثنای جزئی، لحاظ کردیم. همچنین به جز در یک مورد خاص، مربیان موقت را عمدتاً حذف کردیم.
با در نظر گرفتن این پارامترها، ۱۰ باشگاه لیگ برتری که در ۱۰ سال گذشته مربی خود را تغییر داده‌اند، در اینجا آمده‌اند.
۸=) آرسنال – دو تغییر اونای امری – ۷۸ بازی با میانگین ۱.۸۵ امتیاز در هر بازی میکل آرتتا – ۳۶۹ بازی با میانگین ۲.۰۴ امتیاز در هر بازی
اگر ۱۰ سال به عقب برگردیم، هنوز سه فصل دیگر با آرسن ونگر داشتیم.
او در نهایت در ابتدای فصل ۱۸–۲۰۱۷ بازنشسته شد و آرسنال اونای امری را به عنوان جانشین او انتخاب کرد. اما با وجود موفقیت در پایان دوره حضورش، او هرگز نتوانست در دوران حضورش در آرسنال موفق شود.
او با تیمی که به ارث برده بود – که پر از بازیکنان بزرگ بود – کمک نشد، اما او یا قادر به ایجاد تغییرات اساسی نبود یا اعتبار لازم برای انجام آن را نداشت.
او با ۱.۸۵ امتیاز در هر بازی رفت – که خیلی بد نبود، اما آرتتا آن‌ها را به سطح جدیدی رسانده است.
انتخاب اسپانیایی او ریسکی بود و حس «همیشه دوم بودن» را داشت، اما او یک عنوان قهرمانی لیگ برتر به ارمغان آورد و به نظر می‌رسد امسال نیز شانس اول قهرمانی باشد.
۸=) منچستر سیتی – دو تغییر پپ گواردیولا – ۵۹۳ بازی با میانگین ۲.۲۷ امتیاز در هر بازی انزو مارسکا – ۱۷ بازی با میانگین ۲.۱۲ امتیاز در هر بازی
پس از طراحی کل باشگاه پیرامون او، استخدام پپ گواردیولا به طور غیرمنتظره‌ای برای سیتی بسیار خوب جواب داد.
گواردیولا با جیب‌های به طرز مشکوکی پر، میانگین ۲.۲۷ امتیاز در هر بازی را در ۵۹۳ مسابقه مدیریت کرد که بهترین در تاریخ لیگ برتر برای هر مربی با بیش از ۱۰ بازی در کارنامه خود است.
گواردیولا همه جام‌ها را برد – اگرچه ممکن است به زودی هیچ ارزشی نداشته باشد – و در تابستان رفت تا با انزو مارسکا جایگزین شود، که تاکنون میانگین ۲.۱۲ امتیاز در هر بازی را از ۱۷ بازی خود کسب کرده است.
۸=) لیورپول – دو تغییر آرنه اسلوت – ۱۱۳ بازی با میانگین ۱.۹۱ امتیاز در هر بازی آندونی ایرائولا – ۱۶ بازی با میانگین ۲.۰۶ امتیاز در هر بازی
دوره یورگن کلوپ قبل از فصل ۲۵–۲۰۲۴ به پایان رسید و لیورپول به نظر می‌رسید که با استخدام آرنه اسلوت، تحقیقات خود را انجام داده است.
او در فصل اول خود قهرمان شد و در حالی که گفتن اینکه این صرفاً به دلیل تیمی بود که به او سپرده شده بود، کمی بی‌انصافانه است، او از فروپاشی‌های عظیم آرسنال و سیتی بهره برد در حالی که محمد صلاح یکی از بهترین فصل‌های دوران حرفه‌ای خود را سپری کرد.
دوره اسلوت در تابستان به پایان رسید و آندونی ایرائولا هدایت تیم را بر عهده گرفت. شروع کمی کند بوده و لیورپول هنوز به بهترین فرم گلزنی خود نرسیده است، اما شروع خوبی است.
۶=) برایتون و هاو آلبیون – سه تغییر گراهام پاتر – ۱۳۴ بازی با میانگین ۱.۲۸ امتیاز در هر بازی روبرتو دی زربی – ۸۹ بازی با میانگین ۱.۵۱ امتیاز در هر بازی فابیان هورتزلر – ۱۰۵ بازی با میانگین ۱.۶۶ امتیاز در هر بازی
با توجه به درخشش جذب بازیکنانشان، جای تعجب نیست که هر مربی جدیدی که برایتون استخدام می‌کند، از مربی قبلی بهتر عمل می‌کند.
گراهام پاتر نسبت به کاری که کریس هیوتون قادر به انجام آن بود، پیشرفت کرد. ترس از اینکه برایتون پس از انتقال پاتر به چلسی فرو بپاشد، بی‌اساس بود زیرا روبرتو دی زربی دوباره به اوج‌های جدیدی رسید.
اما بهترین انتصاب آن‌ها فابیان هورتزلر بود که کاملاً با الگوی برایتون مطابقت دارد. برایتون با استخدام یک مربی ۳۱ ساله بدون تجربه در انگلیس، چیز زیادی برای از دست دادن نداشت، اما این کار عالی پیش رفت.
این تیم یکی از بهترین تیم‌های مربیگری شده در لیگ امسال است و یک شرط غیرواقعی برای چالش قهرمانی نیست.
برای چشمگیرتر کردن جذب برایتون… هیچ‌کدام از سه استخدام آخر آن‌ها حتی قبل از به عهده گرفتن هدایت تیم، در لیگ برتر مربیگری نکرده بودند.
۶=) نیوکاسل یونایتد – سه تغییر استیو بروس – ۹۷ بازی با میانگین ۱.۶۹ امتیاز در هر بازی ادی هاو – ۲۳۱ بازی با میانگین ۱.۳۸ امتیاز در هر بازی ماتیاس جیسله – ۱۳ بازی با میانگین ۱.۳۸ امتیاز در هر بازی
ممکن است افراد دقیق به شما بگویند که نیوکاسل در فصل ۱۷–۲۰۱۶ در لیگ برتر حضور نداشت، اما آن‌ها فقط یک سال غایب بودند و ما قوانین را تعیین کردیم، پس ساکت باشید.
پس از اینکه رافا بنیتز آن‌ها را به لیگ برتر بازگرداند، تمام امیدهای نیوکاسلی‌ها با رفتن او و جایگزینی‌اش با استیو بروس از بین رفت. به طور غیرمنتظره‌ای، اوضاع وحشتناک پیش رفت.
مایک اشلی از خرج کردن امتناع کرد و بروس نتوانست راهی برای خروج از آن پیدا کند.
بروس و آینده نیوکاسل در سال ۲۰۲۱ تغییر کرد، زمانی که سعودی‌ها مالکیت باشگاه را بر عهده گرفتند و اشلی رفت. به طور غیرمنتظره‌ای، مربی به زودی اخراج شد. نه از این نوع.
باشگاه در زمان رفتن او در قعر جدول بود و هاو آن‌ها را نجات داد و سپس آن‌ها را به مدعیان لیگ قهرمانان تبدیل کرد.
یک جام او را به یکی از موفق‌ترین مربیان تاریخ تبدیل می‌کند و حتی اگر پروژه از نفس افتاد، جانشین او به هواداران نیوکاسل نشان داد که چه چیزی را از دست داده‌اند.
ماتیاس جیسله در ۱۳ بازی اول خود میانگین ۱.۳۸ امتیاز در هر بازی را کسب کرده است و ممکن است به زودی شغل خود را از دست بدهد، مگر اینکه پیشرفت کند.
۵) منچستر یونایتد – شش تغییر ژوزه مورینیو – ۱۴۴ بازی با میانگین ۱.۹۷ امتیاز در هر بازی اُله گونار سولسشر – ۱۴۹ بازی با میانگین ۱.۷۹ امتیاز در هر بازی رالف رانگنیک – ۲۹ بازی با میانگین ۱.۴۵ امتیاز در هر بازی اریک تن هاگ – ۱۲۸ بازی با میانگین ۱.۸۴ امتیاز در هر بازی روبن آموریم – ۶۳ بازی با میانگین ۱.۴۳ امتیاز در هر بازی مایکل کریک – ۳۲ بازی با میانگین ۱.۶۶ امتیاز در هر بازی
پس از دوره‌ای از ثبات مدیریتی باورنکردنی، در ۱۰ فصل گذشته برای یونایتد هیچ چیز جز این نبوده است.
آن‌ها شش مربی مختلف در نیمکت خود داشته‌اند و ژوزه مورینیو در تابستان ۲۰۱۶ هدایت تیم را بر عهده گرفت. او از نظر جام و امتیاز در هر بازی بهترین بود.
او در فصل ۱۷–۲۰۱۶ قهرمان سوپرجام، جام اتحادیه و لیگ اروپا شد، که او آن را سه‌گانه نامید، و در فصل ۱۸–۲۰۱۷ آن‌ها را به مقام دوم رساند، که او آن را یکی از بزرگترین دستاوردهای مدیریتی خود نامید. او دو بار قهرمان لیگ قهرمانان شده است.
اُله گونار سولسشر، مرد احساساتی، هدایت تیم را بر عهده گرفت و تنها پنج بازی بیشتر از مورینیو با موفقیت‌های متفاوتی انجام داد. سپس، یونایتد تلاش کرد رالف رانگنیک را به عنوان مربی موقت معرفی کند، اما اگر شما ۲۹ بازی در مسئولیت هستید، ما آن را قبول نمی‌کنیم. او پس از اعلام اینکه باشگاه نیاز به جراحی قلب باز دارد، تنها ۱.۴۵ امتیاز در هر بازی کسب کرد.
اریک تن هاگ با کسب ۱.۸۴ امتیاز در هر بازی پیشرفت کرد، اما آن‌ها همچنان او را اخراج کردند و روبن آموریم را آوردند که یک فاجعه غیرقابل انکار بود. آمار او با ۱.۴۳ امتیاز در هر بازی، بدترین در ۱۰ سال گذشته و یکی از بدترین‌ها در تاریخ باشگاه است.
کِریک، جانشین او، اکنون دقیقاً همان تعداد بازی را به عنوان سرمربی دائمی انجام داده است که به عنوان مربی موقت انجام داده بود و او در این مدت میانگین ۱.۶۶ امتیاز در هر بازی را کسب کرده است. متأسفانه، این فصل ۱.۰۶ است.
در مجموع، انتصاب‌های مدیریتی یونایتد داستان مشابهی را دنبال می‌کنند. یک مربی باتجربه را منصوب کنید، او را اخراج کنید، او را با یک اسطوره باشگاه به عنوان مربی موقت جایگزین کنید، نتایج را بهبود ببخشید، به مربی موقت شغل دائمی بدهید، نتایج فرو می‌پاشد، اسطوره باشگاه را اخراج کنید، یک مربی باتجربه را منصوب کنید.
موفق باشی پوچ.
۳=) تاتنهام هاتسپر – هفت تغییر ژوزه مورینیو – ۸۶ بازی با میانگین ۱.۷۷ امتیاز در هر بازی نونو اسپریتو سانتو – ۱۷ بازی با میانگین ۱.۶۵ امتیاز در هر بازی آنتونیو کونته – ۷۶ بازی با میانگین ۱.۷۸ امتیاز در هر بازی آنگه پوستکوگلو – ۱۰۱ بازی با میانگین ۱.۵۳ امتیاز در هر بازی توماس فرانک – ۳۸ بازی با میانگین ۱.۲۹ امتیاز در هر بازی ایگور تودور – ۷ بازی با میانگین ۰.۵۷ امتیاز در هر بازی روبرتو دی زربی – ۱۹ بازی با میانگین ۱.۳۷ امتیاز در هر بازی
اسپرز همیشه گذشته‌ای کنجکاوانه در مورد مربیان داشته است. انتصاب‌های خوب مانند هری ردنپ و مائوریسیو پوچتینو با افرادی مانند آندره ویلاس-بواش و تیم شروود در هم آمیخته بود.
این در دوران پایانی لوی نیز صادق بود. اسپرز پوچتینو را به جای حمایت از او اخراج کرد و ژوزه مورینیو را آورد، مردی که صرفاً برای کسب جام استخدام شده بود.
اما آن‌ها او را در آستانه فینال جام اتحادیه کنار گذاشتند تا او را با نونو اسپریتو سانتو، که ناامیدکننده بود، جایگزین کنند.
سپس آن‌ها یک قهرمان همیشگی دیگر، کونته، را آوردند، اما این ایتالیایی بیشتر شبیه به سکته مغزی بود تا کسب جام در تاتنهام.
سپس آن‌ها به سراغ آنگه پوستکوگلو رفتند که گربه شرودینگر مربیان اسپرز است. برخی خواهند گفت که او برای کسب جام اروپایی خوب بود، دیگران به مقام هفدهم اشاره خواهند کرد.
او واقعاً باید می‌رفت و آخرین انتصاب تحت لوی، توماس فرانک بود که شکست خورد.
اولین استخدام دوران وینای وِنکاتشام یکی از بدترین‌ها در تاریخ لیگ برتر بود، ایگور تودور به طرز وحشتناکی خارج از توانایی‌های خود به نظر می‌رسید و با توجه به اینکه اسپرز با چشم‌انداز بسیار واقعی سقوط روبرو بود، آن‌ها مجبور شدند پول هنگفتی بپردازند تا دی زربی را بیاورند .
پس از بقا در روز پایانی و شروع ضعیف سال، اسپرز تحت هدایت این ایتالیایی تا حدودی بهبود یافته است.
۳=) کریستال پالاس – هفت تغییر سم آلاردایس – ۲۴ بازی با میانگین ۱.۲۵ امتیاز در هر بازی فرانک دی بوئر – ۵ بازی با میانگین ۰.۶۰ امتیاز در هر بازی روی هاجسون – ۱۶۲ بازی با میانگین ۱.۲۲ امتیاز در هر بازی پاتریک ویرا – ۷۴ بازی با میانگین ۱.۲۲ امتیاز در هر بازی روی هاجسون – ۳۸ بازی با میانگین ۱.۲۱ امتیاز در هر بازی الیور گلاسنر – ۱۲۱ بازی با میانگین ۱.۵۹ امتیاز در هر بازی پیر سیج – ۱۰ بازی با میانگین ۰.۷ امتیاز در هر بازی
در ابتدای دهه، پالاس بسیار سریع مربی عوض می‌کرد و در کمتر از یک سال سه مربی مختلف در این سمت داشتند.
اولین آن‌ها سم آلاردایس بود که برای متوقف کردن روند نزولی پاردو آورده شد. او این کار را انجام داد اما در تابستان ۲۰۱۷ برای رفتن به نیمه بازنشستگی ترک کرد.
برنامه جانشینی پالاس یک آشفتگی مطلق بود و گزارش شده بود که ۳۷ مربی در لیست کوتاه قرار دارند، که نشان می‌دهد باشگاه هیچ ایده‌ای در مورد سبک فوتبالی که می‌خواهد بازی کند، نداشت.
آن‌ها فرانک دی بوئر را انتخاب کردند که یکی از بدترین مربیان لیگ برتر تمام دوران بود، قبل از اینکه روی هاجسون را استخدام کنند، مردی که در ابتدا بخشی از لیست ۳۷ نفره بود.
هاجسون هرگونه ترس از سقوط را مهار کرد اما پس از بازنشستگی او نیز کنار رفت.
بعدی پاتریک ویرا بود که اگرچه به بدی دی بوئر نبود، اما یک شکست دیگر بود.
هاجسون سپس موافقت کرد که به عقاب‌ها بازگردد، فقط برای اینکه دوباره به دلیل بیماری کنار برود.
پالاس سرانجام با انتصاب الیور گلاسنر، که دوران موفق‌ترین دوره تاریخ باشگاه را نظاره‌گر بود، موفق شد. شاید آن‌ها باید همه کار را برای ماندن او انجام می‌دادند، زیرا پیر سیج نتوانست به استانداردهای مشابهی دست یابد.
۲) اورتون – هشت تغییر رونالد کومان – ۵۸ بازی با میانگین ۱.۴۸ امتیاز در هر بازی سم آلاردایس – ۲۶ بازی با میانگین ۱.۴۲ امتیاز در هر بازی مارکو سیلوا – ۶۰ بازی با میانگین ۱.۳۸ امتیاز در هر بازی کارلو آنچلوتی – ۶۷ بازی با میانگین ۱.۶۰ امتیاز در هر بازی رافائل بنیتز – ۲۲ بازی با میانگین ۱.۱۴ امتیاز در هر بازی فرانک لمپارد – ۴۴ بازی با میانگین ۱.۰۰ امتیاز در هر بازی شان دایچ – ۸۳ بازی با میانگین ۱.۲۳ امتیاز در هر بازی دیوید مویس – ۷۴ بازی با میانگین ۱.۴۶ امتیاز در هر بازی
اورتون دومین باشگاهی است که در دهه گذشته بیشترین اخراج مربی را داشته و هشت بار مربی خود را تغییر داده است. این لیست کمی دیوانه‌وار است.
برای شروع، آن‌ها دو قهرمان سابق لیگ قهرمانان دارند و حضور کارلو آنچلوتی مانند یک رویای تب‌آلود عجیب است که به هیچ وجه نمی‌تواند واقعی باشد.
او بهترین امتیاز در هر بازی را دارد، بدیهی است، اما به طور کلی، مربیان به طور متوسط حدود ۱.۴ امتیاز در هر بازی کسب کرده‌اند، اگرچه لمپارد تنها توانست در ۴۴ بازی خود یک امتیاز کسب کند در حالی که دایچ نیز با ۱.۲۳ امتیاز کمتر از حد انتظار بود.
دیوید مویس، در دومین دوره حضورش، با ۱.۴۶ امتیاز در هر بازی در صدر قرار دارد.
۱) چلسی – نه تغییر آنتونیو کونته – ۱۰۶ بازی با میانگین ۲.۱۲ امتیاز در هر بازی مائوریتزیو ساری – ۶۳ بازی با میانگین ۲.۰۸ امتیاز در هر بازی فرانک لمپارد – ۸۴ بازی با میانگین ۱.۷۵ امتیاز در هر بازی توماس توخل – ۱۰۰ بازی با میانگین ۲.۰۸ امتیاز در هر بازی گراهام پاتر – ۳۱ بازی با میانگین ۱.۴۲ امتیاز در هر بازی مائوریسیو پوچتینو – ۵۱ بازی با میانگین ۱.۷۸ امتیاز در هر بازی انزو مارسکا – ۹۲ بازی با میانگین ۱.۹۷ امتیاز در هر بازی لیام روزنیر – ۲۳ بازی با میانگین ۱.۵۲ امتیاز در هر بازی ژابی آلونسو – ۱۳ بازی با میانگین ۱.۶۹ امتیاز در هر بازی
رومن Абраاموویچ ممکن است رفته باشد، اما چلسی همچنان در صدر جدول اخراج مربیان قرار دارد.
هشت مربی در ۱۰ سال گذشته از نیمکت چلسی رفته و آمده‌اند و ژابی آلونسو اکنون نهمین فردی است که هدایت تیم را بر عهده دارد.
در اوایل، اخراج‌ها نتیجه‌بخش بودند. چلسی در تابستان ۲۰۱۶ آنتونیو کونته را آورد و بلافاصله قهرمان لیگ شد. آخرین انتصاب دوران Абраاموویچ، توماس توخل بود که لیگ قهرمانان را به ارمغان آورد.
حتی مائوریتزیو ساری، که به عنوان یکی از محبوب‌ترین مربیان چلسی در تمام دوران به یاد نمی‌آید، لیگ اروپا را برد.
اما از زمان بلوکو، تعداد جام‌ها به شدت کاهش یافته است. جام‌های درجه ب مانند جام باشگاه‌های جهان و لیگ کنفرانس، جام‌هایی هستند که Абраاموویچ به آن‌ها نگاه تحقیرآمیزی می‌انداخت، و با این حال آن‌ها تنها چیزی هستند که به موفقیت تحت مالکان جدید نزدیک می‌شوند.
از زمان اخراج توخل، هیچ مربی میانگین امتیاز بالای ۲ را کسب نکرده است، که قبلاً حداقل مورد نیاز بود. مائوریسیو پوچتینو در ابتدا با مشکل مواجه شد اما توانست تیم پرهزینه چلسی را تا حدی منطقی کند قبل از اینکه پس از تنها یک فصل باشگاه را ترک کند.
انزو مارسکا ۱.۹۷ امتیاز داشت اما پس از نشان دادن چهره‌ای بوسه‌زن به سیتی اخراج شد. گراهام پاتر و لیام روزنیر بزرگترین شکست‌ها هستند و به ترتیب ۱.۴۲ و ۱.۵۲ امتیاز در هر بازی کسب کرده‌اند.
چلسی به نظر می‌رسد که در تابستان یک مربی بزرگسال و با بالاترین کیفیت را تحت نظر بلوکو، یعنی ژابی آلونسو، منصوب کرده است، اما او نیز با مشکل مواجه شده است. کمبود پشتیبانی از ژوائو پدرو باعث شده است که آن‌ها از پتانسیل قهرمانی به امید کسب سهمیه اروپایی سقوط کنند.