مایکل کریک ممکن است هنوز برای حفظ شغلش به بازگشت بزرگ‌تری از این نیاز داشته باشد. اما حتی اگر این آخرین شب لیگ قهرمانان او در اولدترافورد باشد، حداقل او نگاهی اجمالی به منچستریونایتدِ دوران خودش انداخت که به طور فزاینده‌ای به نظر می‌رسید به گذشته تعلق دارد.
یک بازگشت فوق‌العاده، یک پیروزی که از چنگ شکست بیرون کشیده شد، رخ داد. تماشاگرانی که به اعلام پنالتی با شعار «گلیزرها بروید» واکنش نشان دادند، در نهایت با تشویق تیمی که ۴۵ دقیقه آبروریزی مطلق بود، به وجد آمدند و روحیه‌شان تازه شد؛ پیروزی‌ای که کمتر کسی انتظارش را داشت.
کریک گفته بود که می‌دانست وقتی گفت مشتاق این بازی است، دیوانه‌وار به نظر می‌رسد. اما در پایان نیمه اول، خوش‌بینی او غیرمنطقی به نظر می‌رسید. با این حال، گاهی اوقات، حتی در پایین‌ترین سطح خود در دهه‌های اخیر، یونایتد می‌تواند ایمان را توجیه کند.
طرفداران منچستریونایتد در نیمه اول در اعتراض، هو می‌کردند و توپ‌های تنیس به زمین می‌انداختند (گتی)
اما در پایان، آن‌ها در حال جشن گرفتن یکی از قابل توجه‌ترین بازگشت‌ها بودند (گتی)
کریک روز دوشنبه از شب جادویی مقابل رم صحبت کرده بود. آن شب ۲ فصل پیش بود، زمانی که یونایتد آن‌ها را ۷-۱ در هم کوبید. با سرعت گرفتن از سال ۲۰۰۷ و در سال ۲۰۲۶، این نسخه از یونایتد از ناکجاآباد، جادوی خاص خود را پیدا کرد.
رم می‌توانست تعجب کند که چه اتفاقی افتاده است، آیا نفرین شده‌اند یا نه. با دو گل پیش افتاده بودند و در آستانه نیمه اول تقریباً گل سوم را هم زدند. تیم جیان پیرو گاسپرینی نشان داد که در اولدترافورد، با بازی پویا و هجومی و یک تیم منسجم در قالب ۳-۴-۳، بازی کردن ممکن است؛ چیزی که روبن آموریم با وجود بهترین تلاش‌هایش هرگز موفق به انجامش نشد.
اولین پیروزی رم در انگلیس پس از ۱۷ تلاش و ۲۵ سال، قطعی به نظر می‌رسید. در عوض، آن‌ها شکست‌خورده، با اندوهی ابدی به شهر ابدی بازگشتند.
رم در پایان بازی شوکه شده بود (گتی)
محرک‌های بازگشت، برونو فرناندز و ماتئوس کونیا بودند. بازیکن پرتغالی یک گل زد و یک گل ساخت و نشان داد که چرا کریک مجبور بود او را پس از انتقاداتش از سرمربی در ایتالیا به ترکیب اصلی بازگرداند. بازیکن برزیلی در گل اول نقش داشت، گل تساوی را زد، سپس گل پیروزی را و هنوز وقت داشت تا کارت قرمز بگیرد.
کونیا که به خاطر شادی گلش در میان تماشاگران کارت زرد گرفت، در وقت‌های تلف شده با تکل بی‌احتیاط روی لئوناردو بالردی اخراج شد. او سفر یونایتد به لیسبون برای رویارویی با اسپورتینگ در سه هفته آینده را از دست خواهد داد.
پیروزی با هزینه دیگری همراه بود: کارلوس باله‌با، اولین بازیکن یونایتد بود که پس از نیمه اول با سرعت به سمت دروازه یورش برد، اما با گرفتن همسترینگش از بازی خارج شد و با چشمانی اشکبار زمین را ترک کرد. او احتمالاً تا دسامبر دیده نخواهد شد.
کارلوس باله‌با با گرفتن همسترینگ از بازی خارج شد (گتی)
او قبل از اینکه بازی متحول شود، زمین را ترک کرد. اگرچه کریک اخیراً بدشانس بوده است، اما یونایتد ممکن است دو شانس خوب آورده باشد. آن‌ها یک پنالتی دریافت کردند، زمانی که جیانلوکا مانچینی به نظر می‌رسید کونیا را سرنگون کرده است، و سپس یک ضربه پنالتی دیگر پس از اینکه دویس وازکز، دروازه‌بان سوم رم، ضربه فرناندز را مهار کرد، اما برای برایان کریستانته به دلیل ورود زودهنگام به محوطه جریمه جریمه شد. کاپیتان یونایتد در ضربه دوم دقیق‌تر بود و به دوران گلزنی خود که تقریباً دو ماه به طول انجامیده بود، پایان داد.
تقریباً بلافاصله گل تساوی به ثمر رسید. کونیا با پاسی فوق‌العاده، برایان امبوئمو را صاحب موقعیت کرد و شوت بازیکن کامرونی به هر دو تیرک دروازه برخورد کرد اما وارد دروازه نشد.
همانطور که اولدترافورد انرژی و هیجان را دوباره کشف می‌کرد، دیوگو دالوت ضربه سری داشت که توسط کریستانته از روی خط دروازه برگشت داده شد. سپس، وقتی فرناندز سانتر کرد، بالردی به طرز غیرقابل توضیحی ضربه را از دست داد و کونیا توپ را وارد دروازه کرد. کمی بعد، او با ضربه‌ای دقیق به تیرک نزدیک، یک چرخش شگفت‌انگیز را کامل کرد.
ماتئوس کونیا چرخش باورنکردنی را کامل کرد (گتی)
و بدین ترتیب، روند نه بازی بدون پیروزی یونایتد پایان یافت. دومین پیروزی در لیگ قهرمانان این فصل، شانس آن‌ها را برای عدم کسب رتبه در بین ۲۴ تیم برتر کاهش می‌دهد. با این حال، وقتی استرتفورد اند توپ‌های تنیس را در اعتراض به زمین انداخت، وسوسه‌انگیز بود که فکر کنیم با توجه به مشکلات یونایتد با فوتبال، آن‌ها صرفاً می‌خواستند ببینند آیا می‌توانند با چیز دیگری بهتر عمل کنند.
یونایتد با دو گل عقب افتاده بود و در عرض هشت دقیقه دو گل دریافت کرد. این زودهنگام‌ترین زمانی بود که هر تیم میهمانی در اروپا در اولدترافورد دو گل به ثمر رسانده بود.
فقدان یک مدافع چپ جایگزین از زمان مصدومیت لوک شاو پرهزینه بوده است. این عاملی در دو گل سریع رم بود. آیدن هیون که به لیساندرو مارتینز ترجیح داده شده بود، به سرعت با کابوس روبرو شد. دالوت حتی با استانداردهای خودش نیز ضعیف بود.
یونایتد در نیمه اول از نظر دفاعی بی‌دفاع بود (گتی)
وقتی رودریگو مورا یک توپ عرضی را فرستاد و هیونِ در حال پرش تنها با ضربه سر هوا را گرفت، دالوت در منطقه حمله گیر افتاده بود و به ماتیاس سوله بدون یارگیری اجازه داد تا با یک شوت زمینی گلزنی کند. به طرز شگفت‌انگیزی، دالوت دوباره در موقعیت اشتباهی قرار گرفت و به سوله اجازه داد تا پشت او فضا پیدا کند، زمانی که شوت بازیکن آرژانتینی به بازوی هیون برخورد کرد.
دونیِل مالن پنالتی را تبدیل به گل کرد. این دوازدهمین گل او در ۱۳ بازی بود. او تقریباً سیزدهمین گل خود را هم به ثمر رساند، زمانی که سنه لامنس پس از جدا شدن دفاع شیاطین سرخ مانند دریای سرخ، یک مهار خوب انجام داد. سوله که همیشه بدون یارگیری بود، شوت خود را کمی به بیرون زد.
رم می‌توانست یونایتد، و شاید کریک را تمام کند. اما، اگرچه فقط برای یک شب، این شبیه یونایتدِ قدیم بود.