اولین چیزی که درباره نیکلاس جکسون باید گفت این است که او به طور کلی فردی دوست‌داشتنی به نظر می‌رسد و من هیچ دلیلی برای خلاف آن ندارم. دوم اینکه، جشن گل فعلی او شاید ترسناک‌ترین چیز در لیگ برتر در حال حاضر باشد: انگشت اول به سمت گوش، شست کشیده شده در هوا و سپس به سمت پایین، همراه با حرکت بریدن گلو از چپ به راست و خیره شدن سرد به لنز دوربین کنار زمین و به درون روح شما. ترحم؟ نه، بسیار شبیه به ماکسیموس راسل کرو در گلادیاتور ، که خود الهام‌بخش ژست شست رو به پایین مهاجم بود، نیکلاس جکسون به دنبال انتقام است و اهدافش در تیررس او هستند.

جکسون از زمان پیوستن به چلسی در پایان ماه اوت، هفت گل برای استون ویلا به ثمر رسانده است. دبل او در پیروزی ۲-۱ ویلا مقابل منچسترسیتی و سرمربی سابقش، انزو مارسکا، در آخر هفته گذشته، که به رکورد ۱۰۰٪ پیروزی آنها پایان داد، او را به شش گل در شش بازی اخیرش برای تیم اونای امری رساند، از جمله چهار گل در چهار بازی لیگ برتر. او به مرد اصلی در حمله جدید ویلا ۲.۰ امری تبدیل شده است و باعث شده تا جدایی اولی واتکینز، که ویلا او را با ۵۰ میلیون پوند به الهلال فروخت، تا حد زیادی فراموش شود. او تمام کارهایی را که امری از مهاجم خود می‌خواهد انجام می‌دهد: پرس از جلو، دویدن در کانال‌ها و بله، بالینی بودن در محوطه جریمه هنگام رسیدن فرصت‌ها.

اینکه ناگهان جکسون چشم گلزنی پیدا کرده شاید ناعادلانه باشد، اما این شهرتی است که البته در دوران دو ساله قبلی او در لیگ برتر در چلسی شکل گرفت. جکسون ۲۲ ساله بود که توسط مدیران ورزشی مختلف چلسی با مبلغ ۳۲ میلیون پوند خریداری شد، به عنوان بخشی از سیاست نقل و انتقالات که بر روی جوانان و پتانسیل سرمایه‌گذاری می‌کرد. او به عنوان یک تازه‌کار نسبی وارد شد، پس از فصلی در ویارئال که کمتر از نیمی از دقایق موجود در لالیگا را بازی کرده بود. به ثمر رساندن ۱۷ گل در ۴۴ بازی تحت هدایت مائوریسیو پوچتینو در فصل اولش در فوتبال انگلیس، با نگاهی به گذشته، بازدهی خوبی بود، اما جکسون بیشتر با فرصت‌هایی که از دست داد تا آنهایی که از آنها استفاده کرد، تعریف شد.

چه درست و چه غلط، روایتی شکل گرفت: جکسون مایل بود اما خام، بی‌فایده و گاهی بی‌انضباط بود (کسب هشت کارت زرد قبل از کریسمس در فصل اولش دستاورد قابل توجهی است، اما به ناامیدی‌ها اضافه کرد). عملکرد ضعیف جکسون در xG (گل‌های مورد انتظار) نیز به ابزاری برای کوبیدن او تبدیل شد. ملی‌پوش سنگالی در فصل اول خود پنجمین xG بالا در لیگ برتر را با ۱۸.۷ داشت، اما تنها ۱۴ گل به ثمر رساند. پس از اخراج پوچتینو توسط چلسی در آن تابستان، این الگو تحت هدایت مارسکا ادامه یافت و او ۱۰ گل از ۱۲.۳ xG به ثمر رساند. تا زمانی که جکسون در یک بازی حساس خارج از خانه مقابل نیوکاسل به دلیل ضربه آرنج به سویون بوتمن اخراج شد، صبر در حال کم شدن بود. به نظر می‌رسید که کاملاً از بین رفته است، زمانی که جکسون در جام باشگاه‌های جهان در تابستان همان سال دوباره اخراج شد.

open image in gallery

آخرین حضور جکسون در لیگ برتر برای چلسی، اخراج مقابل نیوکاسل بود (گتی)

در نهایت، به نظر می‌رسید جکسون بیشتر تحت تأثیر تمرکز بر آنچه که انجام نمی‌داد - یعنی تبدیل نکردن کافی از فرصت‌ها - قرار گرفته بود تا اینکه با آنچه که بود - یعنی به دست آوردن آن فرصت‌ها در وهله اول - تشویق شود. تنها پنج بازیکن (ارلینگ هالند، محمد صلاح، الکساندر ایساک، واتکینز و کول پالمر) در دو فصل قبلی او در لیگ برتر، xG بیشتری نسبت به جکسون ثبت کردند و جکسون حتی پنالتی هم نمی‌زد. نتیجه‌گیری مبنی بر اینکه جکسون یک تمام‌کننده ضعیف است، به نظر می‌رسید که این احتمال را که او بتواند روزی گل‌های مورد انتظار را به ثمر برساند، اگر روی شوت‌زنی خود کار کند و غریزه‌اش را در محوطه جریمه تیز کند، رد کند. آنچه او نیاز داشت کمی زمان، کمی مراقبت، کمی فضا برای رشد بود. او قرار نبود آن را در چرخش مداوم در چلسی پیدا کند، اگرچه آنها ممکن است استدلال کنند که فروش جکسون به ویلا با سود هنگفت، در معامله‌ای که می‌تواند به ۶۵ میلیون پوند برسد، یک معامله موفق بوده است.

با این حال، سود و بازده مالی چیزی نیست که فوتبال باید درباره آن باشد. در استون ویلا، جکسون با مدیری مانند امری که پنج سال پیش اولین فرصت او را در ویارئال داد، دوباره متحد شده است، اما مربی‌ای که انرژی بی‌امانش به نظر می‌رسد از درخواست کار سخت و بهبود بازیکنانش در هر فرصتی ناشی می‌شود. امری به جکسون نگاه کرد و بازیکنی را دید که در حال حاضر کاملاً با سیستم او مطابقت داشت، اما می‌توانست به سطح دیگری برسد اگر در محوطه جریمه آرام‌تر شود و آن تمام‌کنندگی دقیق را که نخبگان را تعریف می‌کند، توسعه دهد. امری پس از دبل جکسون مقابل سیتی، در مصاحبه با TNT Sports ، با تقلید با دستش از شوت آسمانی که از بالای تیرک دروازه رد شد، گفت: «چالش او این بوده است که وقتی فرصت گلزنی دارد، همیشه [هدف] در گوشه دروازه باشد، چون او در ابتدای فصل مانند یک بازیکن راگبی شوت می‌زد.» «بنابراین او در حال پیشرفت است.»

open image in gallery

اونای امری شوخی کرد که تمام‌کنندگی جکسون در ابتدای فصل مانند یک کیکر گل راگبی بود (گتی)

در حقیقت، این کمی کنایه بود، اما به سبک کلاسیک امری که نشان می‌داد از طرف یک حامی است، بیان شد. او همچنین درباره تأثیر کلی جکسون هیجان‌زده بود. مربی‌ای که اغلب اهل اغراق نیست، گفت: «چگونه کار می‌کرد، چگونه دفاع می‌کرد، چگونه دوئل‌ها را برنده می‌شد - وای.» چالش اکنون، البته، ادامه دادن این روند و حفظ آنچه که در حال حاضر یک الگوی عملکرد برتر پس از چهار گل لیگ برتر از ۱.۸۴ xG از زمان ورودش به ویلا است. اینها روزهای اولیه هستند، اما نگاهی که جکسون به دوربین‌های تلویزیونی می‌اندازد تأیید می‌کند که او واقعاً نظرات شما را خوانده و رسیدهای دو سال گذشته را نگه داشته است. در چشم هواداران لیگ برتر، او کسی بود که باید از او چشم‌پوشی می‌کرد. حالا نوبت جکسون است که قاضی، هیئت منصفه و جلاد باشد. شست کشیده شده به صورت افقی آویزان است، و بهتر است امیدوار باشید که در نهایت به سمت پایین اشاره نکند.», tags_fa=[