مایکل کاریک به جیسون ویلکاکس هشدار داد که این اتفاق در اردوی تمرینی منچستریونایتد در دوبلین رخ خواهد داد و نقش استیو هالند (یا عدم نقش او) در اخراجش گیج‌کننده است.
از عصر چهارشنبه، کاریک مسئولیت هدایت منچستریونایتد را بر عهده داشت.
او می‌داند که پایان نزدیک است. ما می‌دانیم که پایان نزدیک است. مائوریسیو پوچتینو می‌داند که پایان نزدیک است . سر جیم رتکلیف، عمر برادا، جیسون ویلکاکس و هر کس دیگری که تبر در دست دارد، می‌داند که پایان نزدیک است اما از پایان دادن به وجود رقت‌انگیز او امتناع می‌کنند.
دلیلش این است که ویلکاکس، برادا و دیگران درگیر در این تصمیم مجبور شدند برای تصویب تصمیم در جلسه برنامه‌ریزی شده خود در موناکو به این شهر پرواز کنند، به جای اینکه تماس زوم برگزار کنند یا چند پیام واتس‌اپ بفرستند.
کاریک روز چهارشنبه تمرینات را برگزار کرد؛ او پس از دریافت یک دست نامناسب توسط آزارگرانش در این فصل، به طرز وحشتناکی مورد رفتار قرار گرفته است.
او شاید باید وقتی قرارداد ناچیز دو ساله پس از هدایت منچستریونایتد به لیگ قهرمانان اروپا به او پیشنهاد شد، مشکوک می‌شد، اما عدم اعتماد هیئت مدیره در طول تابستان، زمانی که او درخواست کرد اما دریافت نکرد، تأیید شد.
روزنامه آی فاش می‌کند که «مقامات ارشد از اینکه تنها یک منطقه از ترکیب در ابتدای فصل جدید تقویت شده بود، گیج شده بودند» علی‌رغم نیاز واضح به تقویت دفاع و پشتیبانی برای بنجامین سسکو که دچار مصدومیت‌های متعدد شده بود.
یک منبع گفت: «او [کاریک] ناامید شد و برخی در باشگاه اکنون به این درک می‌رسند.»
لیساندرو مارتینز پس از شکست ۲-۰ مقابل اتلتیکو مادرید انگشت اتهام را به سمت ویلکاکس نشانه رفت و «جو رختکن منعکس‌کننده جو مقامات ارشد است.»
اکثریت بازیکنان معتقدند که «مشکلات یونایتد فراتر از سرمربی است» و در حالی که برونو فرناندز «کمتر از کاریک مجذوب شده» نسبت به دیگران، دلیل اینکه او «بیش از هر زمان دیگری» آینده‌ای دور از یونایتد را در نظر می‌گیرد، به دلیل «وعده‌های شکسته» در مورد سرمایه‌گذاری در ترکیب است.
برخلاف روبن آموریم، که در کنفرانس مطبوعاتی پایانی خود با خشم از یونایتد رفت و اصرار داشت که «من اینجا آمدم تا مدیر منچستریونایتد باشم، نه مربی منچستریونایتد» و به ساختار باشگاه حمله کرد، هیچ اختلاف بزرگی بین کاریک و سلسله مراتب وجود نداشته است.
اما کاریک «از عدم سرمایه‌گذاری در تیم ناامید شد» و این را در یک لحظه نادر جسورانه در اردوی تمرینی تابستانی در دوبلین، با حضور ویلکاکس، روشن کرد. «کاریک مکرراً اصرار داشت که تیم به موارد بیشتری نیاز دارد» و نادیده گرفته شد.
شاید بزرگترین شگفتی این فصل، افت شدید پویایی و انرژی تیم بوده است، به طوری که اکثر حریفان از منچستریونایتد پیشی گرفته‌اند.
«چندین منبع کاهش شدت را در طول تمرینات مشاهده کردند» و این احتمالاً به نقش «صندلی عقب» استیو هالند، مربی دستی، نسبت داده می‌شود.
یک منبع داخلی ادعا کرد که تعامل محدود هالند «به افت استانداردهای تمرینی کمک کرده است.»