سی و شش سال پیش، تیمی که من طرفدارش هستم، سویندون تاون، به دلیل تخلفات مالی به شدت مجازات شد که در مقایسه با منچستر سیتی ناچیز است (منچستر سیتی به نقض قوانین بازی جوانمردانه مالی لیگ برتر محکوم شد، ۲۵ سپتامبر). ما در ابتدا به سقوط دو دسته محکوم شدیم اما پس از تجدید نظر، از ورود به دسته اول محروم شدیم. این تجربه ای به شدت دردناک برای ما هواداران بود و من برای هواداران سیتی که در سال های اخیر با لذت فراوان از آن لذت برده اند، اما اکنون آن را لکه دار می بینند، بدون هیچ تقصیری از جانب آنها، احساس همدردی می کنم. در آن زمان، تعدادی از روزنامه نگاران استدلال می کردند که از آنجایی که جرایم خارج از زمین منجر به موفقیت در زمین شده است، مجازات مناسب بوده است. آنچه این بار متفاوت است، مقیاس تخلفات و میزان موفقیت در زمین است. پس از پایان روند تجدید نظر، و اگر منچستر سیتی همچنان با مجازات روبرو شود، افزایش متناسب پیامدها از آنچه ما در سال ۱۹۹۰ تجربه کردیم می تواند به معنای سقوط باشگاه و حذف عناوین باشد. سوال این است که آیا مقامات فوتبال حاضرند با یکی از برندهای برجسته خود با همان قاطعیت بی طرفانه ای که ۳۶ سال پیش با ما برخورد کردند، برخورد کنند. تیم بیمونت لیورپول • برای من غیر معمول است که از نوشته های بارنی رونی شگفت انگیز ایراد بگیرم، اما من باید با قطعه او درباره منچستر سیتی (عصر ستاره دار: دوران طلایی موفقیت منچستر سیتی اکنون لکه دار شده است، ۲۵ سپتامبر) در دو مورد مخالفت کنم. من به عنوان یک هوادار ۵۰ ساله، از اینکه باشگاه محبوبم سقوط کند یا با هر مجازات کاملاً توجیه شده دیگری روبرو شود، ناراحت نخواهم شد. اما اگر پول به تنهایی موفقیت را تضمین می کرد، تعدادی از باشگاه های انگلیسی در ۱۰ یا ۲۰ سال گذشته بسیار بیشتر جام می بردند. پول به بازیکنان سیتی اجازه نداد سخت تر تمرین کنند یا سریعتر بدوند، چه رسد به اینکه تمام صفات متعدد و پیچیده ای را که برای ساختن تیم فوتبال فوق العاده ای که آنها در زمان های مختلف بوده اند، جمع کنند. همانطور که رودری باشکوه گفته است، پیروزی های سیتی با تلاش، با همکاری و با شانه به شانه بودن هر روز پرداخت شد. علاوه بر این، ادعای اینکه سیتی بدون این یا آن بازیکن این یا آن جام را نمی برد، اثبات ناپذیر است. ریچارد برایانت لندن • من به عنوان یک هوادار مادام العمر لیورپول، ممکن است انتظار داشته باشم که از دریافت ضربه منچستر سیتی کمی لذت ببرم، اما واضح است که در طول ۱۵ سال گذشته، این باشگاه بسیار بیشتر از شکوه فوتبال به منچستر آورده است. ده ها میلیون پوند برای بازسازی موفقیت آمیز بخش بزرگی از مناطق شهری فرسوده هزینه شده است و طرح «سیتی در جامعه» این باشگاه از طریق جلسات آموزشی در مدارس و مناطق بازی چند منظوره با برنامه ریزی خلاقانه در پارک ها به تعداد زیادی از کودکان سود رسانده است. مارلین راولی دیسبری، منچستر • بارنی رونی ممکن است در احساس همدردی با هواداران منچستر سیتی درست بگوید. اما این همدردی قطعاً باید به کودکان و هواداران قدیمی که سال ها محرومیت ناامیدکننده را تحمل کردند، محدود شود. سخت است که برای کسی که عشق خود را به باشگاه پس از سرازیر شدن پول از فدراسیونی از پادشاهی ها بدون احزاب سیاسی و با سابقه حقوق بشر وحشتناک کشف کرده است، اشک بریزیم. جان ویکرافت نویسنده، مرگ عجیب فوتبال • اگر یافته های گزارش شده مبنی بر اینکه منچستر سیتی بسیاری از قوانین بازی جوانمردانه مالی فوتبال را نقض کرده است، تأیید و پس از هرگونه تجدید نظر تأیید شود، این سوال دشوار باقی می ماند: منصفانه ترین کار در قبال تمام افتخاراتی که باشگاه و بازیکنانش کسب کرده اند - به قیمت باشگاه ها، مربیان و بازیکنان دیگر - چیست؟ من پیشنهاد می کنم که منصفانه ترین راه حل از دیدگاه ورزشی این باشد که به بازیکنان و کادر مربیگری سیتی اجازه داده شود مدال های خود را حفظ کنند، اما باشگاه (که طرف "مجرم" خواهد بود) از جام ها محروم شود. باشگاه هایی که دوم شدند و بازیکنان و مربیان آنها باید جام ها و مدال های قهرمانی را دریافت کنند. یک راه حل نامرتب، اما شاید منصفانه ترین، با توجه به شرایط. راه حل های مالی می تواند با اصل مشابهی هدایت شود. آلن مورفی لندن
